social networking

12 Health Myths We Shouldn’t Believe …!!!

NatarajanLeave a comment

 

We all know the excitement that we experience when we read about some wonderful health benefit we never knew about. And to be sure, many of these stories are true and genuinely important. But that doesn’t mean a few myths and lies haven’t slipped through the net over the years. Here is a list of 12 ‘health facts’ that for one reason of another are either misleading or downright false.

1. You can lose loads of weight doing yoga.

Yoga can provide you with many rich benefits. It’s relaxing, strengthening and even empowering, however it is not very aerobic at all. Some have suggested trying the so called ‘power yoga’ as a more intense alternative, yet even this will only burn 300 calories per 90-minute session. Furthermore, these sessions do not increase your metabolic rate (the number of calories you burn while at rest), post workout.

If you do use yoga, or are thinking of doing so, remember to supplement this worthwhile activity with other cardiovascular exercises. Balance, as ever, is the key.

2. Running damages your knees.
A study conducted by Stanford University has found that those who have run regularly for many years have knees as healthy as those who haven’t. The only time running might cause trouble for your knees is when there is a previously existing knee complaint that is aggravated by the sudden workout. If your knees are already fine, don’t let them put you off running.
3. Up to 90% of your body heat escapes through your head.
The real amount of heat you lose from your head is much closer to 10% since the head only accounts for this amount of your body’s surface area. Therefore, if the rest of your body (90%) is covered up with clothing during winter, but your head is bare, this area is more greatly exposed to heat loss. However, this would still account for even less than 50% of the heat you emit.

So, by all means, continue to wear a hat. But don’t fall for this 90% myth.

4. Bathroom scales show you much fat you’ve burned.
You should bear in mind that scales only really give you a snapshot of your weight at a certain time. Your weight can be effected by the amount of water in your system, the size of your last meal, or the amount of bloating you have. Furthermore, many people are surprised to find that a new lifestyle designed to improve their health will actually see their weight increase. This is because muscle is denser and weightier than fat.

So, if you have been exercising to lose weight, you should be prepared for a slight disappointment. However, even though you may gain weight, you will be getting slimmer, but your scale will not show this.

5. Microwaves give you cancer.
Microwave ovens are certainly a little terrifying thanks to the magnetic field they generate. However, the amount of energy this produces is not nearly enough to make a dent on your genetic material. The type of radiation used is ‘non-ionizing’, which also doesn’t affect a change in your cells. If you think about it, a microwave also does not alter the food it cooks either. It just heats it up. There is, therefore, no evidence that microwaves cause cancer.
6. The 5-second rule.
When we are talking about minute bacteria contamination, time is not very important. It only takes milliseconds for food to become contaminated once contact is made. Therefore, rather than fixating on the amount of time your food has spent on the floor, think instead of the environment it is in. Environment is a far greater factor than anything else.
7. You can be detoxified by drinking a juice cleanse.
Juice fasts are one of the latest health crazes that you’ve probably heard a good deal about. What they require is that you only consume the juices, cutting out all other foods for a certain time, in order to rid your body of toxins and induce other health benefits. However, the benefits that accrue have not been shown to go beyond the feel-good factor of the placebo effect.

The reason it helps lose weight is because it’s a fast that eliminates protein from your diet. This reduces both fat and muscle from your body. The important thing to grasp is that your body already has a perfect detoxifying system, utilizing your kidneys, liver and digestive tract. Drinking fiber-free juices all day, in place of real food, may actually be contributing to a worsening of your health.

8. To stay healthy we should drink eight glasses of water every day.
Although drinking too much water can lead to fatal water intoxication, eight glasses is not too much. The number though is quite strange, since no one can say where this recommendation came from. Among healthy people there is nothing to say that drinking eight glasses per day will have any positive effect at all.

However, as with all such myths, there is a grain of truth, since if you drink plenty of water, you will not feel the need to drink much worse beverages instead. High sugar drinks boost our calorie intake to dangerous levels.

When it comes to drinking water, the best advice is to drink when you feel thirsty – unless your doctor tells you otherwise.

9. Diabetes is caused by sugar.
It’s commonly believed that consuming too much sugar leads to this disease, but the truth is much more complicated. Type 1 diabetes is entirely genetic, and is not caused by diet whatsoever. Type 2 diabetes is caused by both genetic factors and lifestyle factors. Though certain sugary drinks are said to be culprits when it comes to increasing the risk of diabetes, this is not just because of the sugar content, but because of the sugar content allied to the high-calorie count.

Obesity and generally poor eating habits are a greater predictor of diabetes than sugar is.

10. High-fructose corn syrup is much more dangerous for you than natural sugars.
It’s enough said that high-fructose corn syrup should be avoided like the plague. However, scientists agree that when it comes to processing, energy and byproducts, corn syrup has the same effects as any other natural sugar. The only reason that high-fructose corn syrup may be considered less healthy is that it contains more sugar per serving than natural sugars, such as honey. Therefore, if used in concentrated doses, there is no difference.
11. Echinacea fixes colds and reduces the symptoms.
Most of the early promise that studies once showed about the effectiveness of this plant has been unfulfilled. There is, in fact, no evidence of any kind that Echinacea does anything at all to soothe or banish away your cold or its symptoms. Recent clinical trials have not found any reason for you to purchase medication with this ingredient.
12. Green tea is full of antioxidants, helps weight-loss, is safe and healthy.
The grain of truth contained in this health myth is that fresh green tea leaves do have some health benefits, and contain plenty of antioxidants. The problem is not with these fresh leaves, instead it’s with powders and extracts. Incredibly, Consumer Reports magazine includes Green Tea Powder Extract as one of its 15 ingredients we should always avoid. They say it can cause dizzy spells, increased blood pressure, ringing in the ears, liver damage and even death.
This is all because the powder is more potent than the original leaves. The process of concentration and synthesis produces troubling effects in people with pre-existing conditions, particularly if they use the tea frequently.

Furthermore, one should be aware that tea also contains a lot of caffeine, to which some people can be quite sensitive (remember that caffeine was not a part of many European people’s diets for thousands of years).

Source….www.ba-bamail.com
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை …” எழுத்து “…!

NatarajanLeave a comment

 

எழுத்து
……….
எண்ணங்களின் பிரதி பலிப்பே
ஒருவன்  எழுதும் கவிதையும்  , கதையும் !
உறங்கும் மக்களையும்  நாட்டையும் உலுக்கி
அவர்தம்  உரிமைக்கு குரல் கொடுக்க வைப்பதும்
அந்த  எழுத்தின் சக்தியே !
ஒருவன் தலை எழுத்தை மாற்றும் சக்தியும் உண்டு
அந்த எண்ணுக்கும் எழுத்துக்கும் !
ஒரு கையெழுத்தின் மதிப்பைக் கூட்டுவதும்
அதே எண் , எழுத்தின் சக்திதான் !
எழுத்தாணி காலம் முதல் இன்றைய மின்னஞ்சல்
யுகம் வரை எண்ணும்  எழுத்தும், இமையும்
விழியுமே  ஒரு  மனிதனுக்கு !
Natarajan  in http://www.dinamani.com dated 3rd Oct 2016
Natarajan

A 17 YEAR OLD GIRL SURVIVED A 2 MILE FALL WITHOUT A PARACHUTE, THEN TREKKED ALONE 10 DAYS THROUGH THE PERUVIAN RAINFOREST..

Natarajan1 Comment

juliane-koepcke

Today I found out that a 17 year old girl survived a 2 mile fall from a plane without a parachute, then trekked alone 10 days through the Peruvian rainforest.

On Christmas Eve, 1971, just a few hours after attending her high school graduation, 17 year old Juliane Koepcke and her mother, Maria, got on a flight from Lima, Peru to Pucallpa. The two were headed out to join Juliane’s father, Hans-Wilhelm, a famous German zoologist who was working at a remote research station in the rainforest.

Approximately 30 minutes into the flight, the plane entered very thick, black clouds. “The clouds became darker and darker and the flight became more turbulent. Then we were in the midst of pitch-black clouds and a proper storm with thunder and lightning,” said Koepcke. “It was pitch-black all around us and there was constant lightning. Then I saw a glistening light on the right wing… The motor was hit by lightning. ”

While planes get struck by lightning all the time with no real problems ensuing, this time there was a big problem.  Directly after the wing was struck, the aircraft was ripped apart, largely thanks to the fact that the Electra aircraft they were on wasn’t built for flying in heavy turbulence to begin with, due to its very rigid wings. Contrary to what is often reported, Koepcke states the wing “definitely didn’t explode.”  Rather, the plane was simply ripped apart in the air after the wing fell off.

The last words Koepcke ever heard from her mother were when the lightning struck the wing, “it’s all over”… LIES!!!  Well, at least for her daughter (and technically not the immediate end for her mother either, as you’ll soon see). Still strapped to her seat, Juliane Koepcke was ejected from the aircraft and fell approximately 2 miles into the dense Peruvian rainforest.

I heard the incredibly loud motor and people screaming and then the plane fell extremely steeply. And then it was calm—incredibly calm compared with the noise before that. I could only hear the wind in my ears. I was still attached to my seat. My mother and the man sitting by the aisle had both been propelled out of their seats. I was free-falling, that’s what I registered for sure. I was in a tailspin. I saw the forest beneath me—like ‘green cauliflower, like broccoli,’ is how I described it later on. Then I lost consciousness and regained it only way later, the next day.

Koepcke became the sole survivor of Lansa flight 508, all 91 other passengers and crew died. It isn’t known what exact factors played into Juliane’s surviving the fall. Some have speculated that her fall was slowed by the row of seats she was strapped to rotating like a helicopter, and then helped cushion her landing thanks to striking the dense forest on her way down.  The actual cushion of her seat itself also likely played a small role.

Whatever the case, over the next 19 hours or so, Koepcke lapsed in and out of consciousness and at some point unknown to her, she managed to unstrap herself from her seat and crawl under it, she thinks as a response to rain.  Finally, at 9am, she became lucid and in somewhat of a daze took stock of her situation. She was lying on the ground, dressed in only a sleeveless mini-dress and was missing one of her sandals and glasses.  While she didn’t realize all her injuries at the time, she had survived the fall with a broken collar bone; a torn ACL; one of her eyes swollen shut; her capillaries in her eyes had popped (due to rapid decompression from the plane); a strained vertebrae in her neck; a partially fractured shin; and several deep cuts on her arms and legs.

It took her half the day just to be able to stand without getting too dizzy, but eventually she managed it and at first set out to find her mother, searching for a full day before giving up. During her search for her mother, though, she did find a bag of candy, which was her only food she had during her journey, and more importantly, a stream.  Her father had once given her the very good advice that if she were ever lost in the rainforest and came across a stream or river, she should follow it downstream; because people tend to live on or near water, following a river long enough, should get you to civilization eventually.

She then set out.  She knew from experience that snakes particularly liked to lay camouflaged under dry leaves, so when she wasn’t walking in the water, she used her one shoe, thrown before her, to test the ground for snakes and the like (she couldn’t see very well due to missing her glasses).  Luckily, she never encountered any, that she saw at least. She walked as much as possible in the river as it was an easier way to go, rather than through the dense foliage. Of course, this came with hazards of its own.

Within a couple days, she started hearing King vultures around her, the sound of which she recognized from living at her parent’s research station a year and a half before, only about 30 miles from where the plane crashed.  Because King vultures usually only land when there is carrion around, she figured there must be dead bodies about that they were feeding on, but at first didn’t encounter any.  On the fourth day, she finally spotted some; three other passengers still strapped to their seats and rammed several feet, headfirst into the ground.

I couldn’t really see that much, only people’s feet pointing up. I poked their feet with a stick. I couldn’t touch the dead bodies. I couldn’t smell anything and they hadn’t been eaten yet or started to decay. I mean, sure, decay must have started, but I couldn’t notice it. I could tell it was a woman because she had polished toenails and the others must have been two men, judging by their pants and shoes. I moved on after a while, but in the first moment after finding them, it was like I was paralyzed.

During her trek, several of her wounds became infected and a large cut on her right arm was infested with maggots.  This is something she’d seen happen to her dog before, with near disastrous results for the dog.  Try as she might, though, she couldn’t manage to get the maggots out as they were too deep in the wound.  “I had this ring that was open on one side that you could squeeze together, and I tried with that. It didn’t work because the hole was so deep. So I tried with a stick, but that didn’t work either.”

On the tenth day she came across a boat, which in her delirious state at this point, she thought was a mirage until she finally came up to it and touched it. Next to the boat was a path, which she crawled up (at this point being extremely weak, making walking up the path somewhat difficult).  At the end of the path was a small hut that was being used by lumbermen. Empty at the time, she found an outboard motor and some diesel fuel in a barrel.

She used a tube to suck out some of the fuel from the barrel and put that on her wound that was maggot infested, something her father had done to her dog, though with kerosene.  Albeit extremely painful, this worked and most of the maggots, while initially trying to burrow deeper into her arm, eventually came to the surface and she was able pick them out.

She then tried to sleep in the hut, but found the ground to be much too hard, so she went back down to the river side and laid in the sand.  The next day, she woke up and, hearing frogs all around her, tried to catch some to eat.  Luckily for her she was unable to as they were poisonous dart frogs.  At this point, she was debating whether to take the boat or not, something she didn’t want to do as it was stealing, but ultimately decided to spend the night at the hut.

She ended up not having to do so alone, though, because she soon heard voices, “like hearing angels’ voices”.  Three people came out of the forest and spotted her. At first they thought she was a “Yemanjá”, a type of blond, pale skinned water spirit. “When they saw me, they were pretty freaked out.” However, she explained what had happened and how she got there, and they had heard of the plane crash, so accepted her tale.  They then fed her and cared for her wounds as best they could and took her downstream on about a seven hour boat ride to a lumber station/village. (who says the deforestation of the rainforest is all bad?  That’s one life that would have ended had there been no lumbermen about) 😉

Once there, a local pilot knew of some missionaries nearby running a hospital in Pucuallpa.  The pilot took her on what must have been a freaky, for Juliane, 15 minute flight to the hospital and the day after her rescue, she was reunited with her father.  She then helped the search parties locate the crash site. On January 12th, they finally discovered her mother’s body. Like Juliane, her mother apparently survived the fall. However, her injuries prevented her from moving and she ended up dying several days later.

Now known as Juliane Diller, she has a PhD in Zoology and is a librarian at the Bacarian State Zoological Collection in Munich. Her autobiography “When I Fell From The Sky” (“Als ich vom Himmel fiel”) was released on March 10, 2011 and she received the Corine Literature Prize for her publication in 2011.

Bonus Facts:

  • According to the Guardian newspaper, there have been well over 20 documented cases of single survivors of civilian air crashes. The military also has many documented cases of similar events. According to David Learmount, an air safety expert, young, fit male passengers who sit in rear seats (note: Juliane and her mother were sitting in the second to last row of seats) and are frequent travelers are statistically more likely to survive an accident. When asked about why being a frequent traveler helps, Learmount states, it is likely because they “know where the exits are”.
  • The average number of deaths per year for commercial air carriers is just 138. That means you have a 1 in 2 million chance of being killed if you chose to fly, or 1 in 11 million for the average American.
  • The chance of being killed in a car crash is 1 in 7,700. The chance of being killed in a motorcycle accident is 1 in 91,500. If you think that these numbers make it sound like motorcycles are a safer way to travel, you have to consider that more people are likely travel in a car versus a motorcycle. To illustrate, the number of deaths per 100 million vehicle miles is 1.3 for a car, and 31.3 for a motorcycle. Wear your helmets kids!
  • You are statistically more likely to die in a railroad accident than a bicycle accident. On average, 931 people die each year in railroad accidents and 695 die in bicycle accidents. The odds are 1 in 306,000 for railroads and 1 in 410,000 for bicycles.
  • The two riskiest portions of a flight are during takeoff and landing; 75% of all crashes occur during these two phases of the flight. This is mainly due to the fact that takeoff demands the most from an airplane and landing demands the most from the cockpit crew. Save your prayers for just before these points during your travel.
  • If these numbers are beginning to scare you, don’t worry. Over the past 30 years, there has been a 10 fold increase in the number of miles flown before a fatal accident. Also, consider that from 1983 to 2000 there were just 568 commercial plane crashes in the world. 53,487 people were involved in those crashes and 51,207 survived to tell the tale.
  • Professor Ed Galea, of the University of Greenwich, is a world expert in aviation safety. His tips for helping you survive a plane crash are as follows:
    1. Do not push the button on your safety belt to try and undo it. You have to pull it. Most people in a panic will tend to push the belts button as if they were traveling in a car.
    2. Adopt the brace position (head in your lap). This will prevent you from flying forward and striking the seat in front of you.
    3. Count the seat rows between you and the exit when you get on a plane. Most crashes end up with a fire and resulting smoke. The smoke may make it difficult or impossible to see and should you take a deep breath, may kill you. By feeling, and counting the seat-backs you will know which row is the exit and be able to get there quickly.
    4. Make a plan prior to take-off, every time you fly. This should include: where the flight attendants are that can help you escape, the number of rows and locations of all the exits nearest you, and have a plan of how to get to each one.
    5. Do not inflate your life jacket inside the aircraft. This will increase your body size and make it more difficult to escape.

Source…..www.today i foundout.com

Natarajan

 

ஏரி காத்த அருண்…….!!!

NatarajanLeave a comment

e_1475133384

சென்னை மாம்பலம்வாசிகளுக்கு மேட்லி சாலை சப்வேவை ஒட்டி இருக்கும் கோதண்டராமர் கோயில் குளம் வெகு பிரபலம். அதன் புகழுக்கு தன் அசுத்தமும் ஒரு காரணம். இப்போதுபோய் பாருங்கள். குப்பைகளும் கழிவுகளும் நீக்கப்பட்டு, ஆகாயத் தாமரைகள் அகற்றப்பட்டு, கரைகள் உயர்த்தப்பட்டு, திடீரென்று புதுப்பொலிவோடு புனிதமும் காக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அசத்தல் மாற்றத்துக்கு அசல் காரணம், 26 வயதான அருண் கிருஷ்ணமூர்த்தி. கூகுள் நிறுவன வேலையை விட்டுவிட்டு ஏரி, குளங்களைக் காப்பதில் ஒன்பது வருடங்களாகக் கலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் அருண். இதற்கெனவே ‘என்விரான்மென்டலிஸ்ட் பௌண்டேஷன் அஃப் இந்தியா’ என்ற அமைப்பை நிறுவியுள்ளார். அவரிடம் பேசினோம்:

மொத்தம் எத்தனை ஏரி, குளங்களை மீட்டிருப்பீர்கள்?
சென்னை, கோவை, ஹைதராபாத், தில்லி, புதுச்சேரி ஆகிய ஊர்களில் மொத்தம் 39 ஏரிகளையும் 41 குளங்களையும் சுத்தப்படுத்தி இருக்கோம். இதை நான் மட்டுமே செய்யலை. என்னோட கிட்டத்தட்ட 900 வாலண்டியர்கள் இருக்காங்க. அவங்கதான் எல்லாத்தையும் செய்யறாங்க…

எப்படி இதையெல்லாம் ஆரம்பிச்சீங்க?
சின்ன வயசிலேர்ந்தே பறவைகள் மீது ஆர்வம் அதிகம். ஆந்திரா பூர்வீகம். ஆனால், சென்னை முடிச்சூரில்தான் வளர்ந்தேன். கீழ்க்கட்டளை பகுதியில் உள்ள பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலப் பகுதியின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் அழகைப் பார்த்து வளர்ந்தவன். இதற்குக் கீழ்க்கட்டளை ஏரி தான் நீராதாரம். ஏரி நிறைந்து வழியும்போது ஏகப்பட்ட பறவைகளும் மீன்களும் ஆமைகளும் கண்ணில் படும். சின்ன வயதில் பார்த்த காட்சிகள் தற்போது இல்லை. ஏரி இருந்த இடத்தில் குப்பைகள் மண்டிக் கிடக்கின்றன.
இதைச் சுத்தப்படுத்தி மீண்டும் எழில் கொஞ்சும் ஏரியாகப் பார்க்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்தான் இயற்கை ஆர்வம் என்னும் முளைவிட்டது. ஹைதராபாத்துல கூகுள் வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தப்பவே ஒரு ஏரியைத் தூர்வாரினோம். அப்புறம் அதையே ஏன் எல்லா இடங்களிலேயும் செய்யக் கூடாதுன்னு தோணுச்சு. வேலையை விட்டுட்டு நண்பர்களின் உதவியோடு இதைச் செய்யறேன்.

எப்படி திட்டமிடறீங்க?
ரொம்ப மோசமா இருக்கற ஏரி, குளங்களையோ, ஆக்கிரமிப்பு, கேஸுன்னு இருக்கக்கூடிய இடங்களையோ தொடறதில்லை. தூர்வாரி கிளீன் செஞ்சா காப்பாத்த முடியும்னு தோணக்கூடிய ஏரி, குளங்களை எடுத்துக்கறோம். அதுவும் அந்த நீர்நிலைகளைச் சுத்தி இருக்கிற மக்களே எங்ககிட்ட கேட்டாங்கன்னா உடனடியா எடுத்துக்கறோம்.
முதல்ல நேரா போய்ப் பார்த்துட்டு, என்னவிமான வேலைகள் செய்யணும்னு அசெஸ் பண்ணுவோம். அப்புறம், எங்களோட ஃபேஸ்புக் பேஜ்ல, வெப்சைட்டுல, மொபைல் ஆப்கள்ல புதன்கிழமை தோறும் விவரங்களைப் போட்டுடுவோம். யார் யாரெல்லாம் ஆர்வமாக இருப்பாங்களோ, அவங்க எல்லாரும் அந்தந்த ஸ்பாட்டுக்கு வந்துடுவாங்க.

வாலண்டியர்களுக்கு என்ன வசதி செய்து தர்றீங்க?
ஒண்ணுமே இல்ல. விருப்பப்படறவங்க தங்களோட சொந்தச் செலவுல நேரே ஸ்பாட்டுக்கு வந்துடுவாங்க. அவங்களுக்கு முகத்துல போட்டுக்கிற மாஸ்க், கிளவுஸ், சுத்தப்படுத்தத் தேவையான கருவிகள்தான் நாங்க கொடுக்கறோம். உள்ளூர் அதிகாரிகள் கிட்ட சொல்லி, சுத்தப்படுத்தத் தேவையான பர்மிஷனை வாங்கறது மட்டும்தான் எங்க பொறுப்பு.
காலையில் ஏழு மணியிலேருந்து பதினோரு மணி வரை வேலை, பப்ளிசிட்டி இல்லை, சின்சியரா, கௌரவம் பார்க்காமல், சுத்தமான சேவை மனப்பான்மையோட வர்றவங்க மட்டும்தான் இங்கே இருக்காங்க.

யாரெல்லாம் ஆர்வம் காட்டறாங்க?
நிறைய பேருக்கு இதுபோன்ற வேலைகளில் ஈடுபடணும்கற ஆசை இருக்கு. ஸ்கூல், காலேஜ் ஸ்டூடண்ட்ஸ் வராங்க; காக்னிஸண்ட், போர்டு நிறுவன ஊழியர்கள் வராங்க, இளைஞர்கள் முதல் முதியவர்கள் வரை வராங்க, நம்ம ஊர், நம்ம தண்ணீர், நாமதான் இதைக் காப்பாத்தணுங்கற உத்வேகத்தோட வருவாங்க. பல பேர், வெளியூர்லேருந்தெல்லாம் கூட வந்து வேலை செய்வாங்க. அவங்களுக்குள்ள அப்படியொரு நட்பும் பந்தமும் ஏற்பட்டுப் போச்சு. ஒவ்வொரு ஸ்பாட்லேயும் சுமார் நாற்பது முதல் ஐம்பது பேர் கூடிடுவாங்க.

வெளியூர், வெளி மாநிலங்கள்ளேயும் வேலை செய்றீங்களா?
ஆமாம், முதல்ல, ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் ஒரே ஒரு ஏரி அல்லது குளத்தை கிளீன் செய்யற வேலையைப் பார்ப்போம். படிப்படியா, இப்போ ஒவ்வொரு ஊர்லேருந்தும் ஆர்வலர்கள் வந்து எங்களோட இணைஞ்சுக்கிட்டாங்க. இப்ப ஞாயிறு மட்டுமல்லாமல் சனிக்கிழமையும் வேலை செய்யறோம். ஒரு ஊர்ல மட்டுமல்ல, ஒரே சமயத்துல பல ஊர்கள்ல வேலை செய்யறோம். இவர்களையெல்லாம் ஒருங்கிணைக்கறதே எனக்கு முக்கிய வேலை.

அரசு ரீதியான உதவிகள் கிடைக்குதா?
தாராளமா, இதோ இந்த மாம்பலம் குளத்துல ஏராளமான ஆகாயத் தாமரைச் செடிகள். சென்னை மாநகராட்சிதான் லாரிகள் கொடுத்தாங்க, அவங்க தான் எடுத்துக்கிட்டுப் போனால்க. அதேபோல் பல ஊர்கள்ல பஞ்சாயத்துப் போர்டுகள் உதவியிருக்கு. தலைவர்கள் உதவியிருக்காங்க.

கிளீன் பண்ணிட்டு வந்துட்டா மட்டும் போதுமா?
போதாது. அதனாலதான், உள்ளூர் மக்களுடைய உதவியை நாடறோம். அவங்கதான் தொடர்ந்து குப்பை போடாமலும், அசுத்தங்கள் சேராமலும் பார்த்துக்கணும். அதுக்கு என்ன செய்யணும்ங்கறதையும் அவங்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்கறோம்.

அடுத்தடுத்த திட்டங்கள்?
ஏற்கெனவே இருக்கிற நகரங்களோடு புதிய ஊர்களிலேயும் ஏரி, குளங்களைச் சுத்தப்படுத்த மக்கள் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்காங்க. தஞ்சாவூர், வல்லம், கும்பகோணம், ஒரத்தநாடு ஆகிய ஊர்களைச் சேர்ந்த விவசாயச் சங்கங்கள் எங்களைக் கூப்பிட்டு இருக்காங்க. அவங்க ஒத்துழைப்போட அங்கே இரக்கிற நீர்நிலைகளைக் காப்பாத்தணும். திருவனந்தபுரம், குறிஞ்சிப்பாடியிலேர்ந்தும் அழைப்பு வந்திருக்கு.

பிரச்னைகளைச் சந்திச்சதில்லையா?
அப்படிச் சொல்லமாட்டேன். அதையெல்லாம் தடைகளா நினைக்கிறதில்ல. பாடங்களா எடுத்துக்கறேன். சமூகத்திலிருந்துதான் மாற்றங்கள் ஏற்படணும். அதுவும் நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்தாமல் காப்பாற்ற வேண்டியது நம்மோட பொறுப்பு பல பள்ளிகள், கல்லூரிகளுக்கப் போய் இதைப் பற்றிப் பேசறேன். தொண்டர்களின் பலம் கூடக்கூட, இன்னும் பல ஏரிகளையும் குளங்களையும் காப்பாற்ற முடியுங்கற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு

– ஆர். வெங்கடேஷ்  in http://www.dinamalar.com  based  on  an input from Kalki 

Natarajan

 

வாரம் ஒரு கவிதை…” தண்ணீருக்கு இரத்தம் ” …

NatarajanLeave a comment

 

தண்ணீருக்கு  இரத்தம் ….
………………..
என் நதி ஓட்டம் ! … இந்த மண்ணுக்கே  உயிர் ஓட்டம் ! …என்
நீர்  இந்த மண்ணுக்கும்  மண்ணில் உள்ள எல்லா உயிருக்கும்
சொந்தம் ! இந்த பால பாடம் தெரியாதா உனக்கு ?
நீர் இது “எனக்கு”  மட்டும் சொந்தம் என்று உரிமைக்குரல்
எழுப்பும் உனக்கு ஒரு  நதி மூலம் என்னவென்று தெரியுமா ?
இந்த மண்ணுக்கும் மண்ணில் உள்ள நீருக்கும் சொந்தம்
கொண்டாடும் நீ … விண்ணுக்கும்,  விண்ணில் உள்ள
நிலவுக்கும்,  பகலவனுக்கும் ,மழை மேகத்துக்கும்  தனி உரிமை
கோர முடியுமா சொல்லு ?
விதி விலக்கு எதுவும் இல்லை நதி எனக்கு இந்த மண்ணில்
என் வழி நான்  செல்ல !  நான் ஒரு விலை கேட்டேனா உன்னை
நான் கொடுக்கும் நீருக்கு ?  பதில் சொல்லு நீ! …வைத்து
விட்டாயே நீ  என் நீருக்கு ஒரு விலை …தண்ணீருக்கு
விலை  செந்நீரா ?… எல்லையே இல்லையா உன் மமதைக்கு ?
அன்று உன் முன்னோர் சிந்திய ரத்தத்தால் நீ சுவாசிப்பது இன்று சுதந்திர
காற்றை !..மறந்து விடாதே அதை ! இன்று தண்ணீருக்கு  நீ சிந்த வைக்கும் இரத்தம்
உன் சந்ததியர் , சகோதரர் , நல்லிணக்க நல் வாழ்வைக் குலைத்து தொலைத்திட
நீ போட்டிருக்கும் ஒரு சிவப்புக் கோடு !.. விவரம் அறியா பிஞ்சு நெஞ்சில்  நீ விதைத்து
விட்டிருக்கும் ஒரு நஞ்சு வித்து ! …நீ  போட்ட சிவப்புக் கோட்டை அழித்து விடு நீயே !
பிஞ்சு நெஞ்சில் நீ விதைத்திருக்கும் வித்தையும் களை எடுத்து நசுக்கி விடு நீயே..அந்த
வித்து ஒரு நச்சு மரமாக வளரும் முன்னே !
இதை நீ கட்டாயம் செய்ய வேண்டும் மனிதா …  நதி என் கண்ணீர்
செந்நீராக  உருமாறும்  முன்னே !
Natarajan
20th sep 2016

” Tiger in the Toilet ” !!!

NatarajanLeave a comment

 

 

*Kaizen Story: Tiger in the Toilet*

Once a stranded Tiger entered the washroom of a Corporate Office and hid in a dark corner. Since there were people outside the washroom throughout the day, the Tiger was afraid to come out.

Many people frequented the washroom, but the frightened Tiger didn’t touch anyone. However, after four days it couldn’t bear hunger anymore, so it caught a man who had come in, and ate him.

This man happened to be an Assistant General Manager in the organization, but nobody noticed his disappearance.

Since nothing untoward happened, the Tiger became bolder and after two days caught another man and ate him.

This man was the General Manager of the organization.

Still, nobody was worried over his disappearance (Some people were even happy that he was not seen in the office).

Next day, the Tiger caught the Vice President who was a terror in the organization. Again nothing happened.

The Tiger was very happy and thought that this was the perfect place for him to live.

The very next day the happy Tiger tried to catch a man who had entered the washroom while balancing a tray of teacups in one hand.

The frightened man fell unconscious. Within fifteen minutes a huge hue and cry ensued, and everyone in the office started looking for the man. The search team reached the washroom, flushed out the Tiger and saved the unconscious man. He was the tea boy in the office.

*Moral of the Story*

It is not the position, but our usefulness to others that makes us lovable and respectable. If your subordinates are happy in your absence that means you are not a perfect leader.

Source….Input from a friend of mine
Natarajan

இசைகுயிலுக்கு ஓர் நினைவாஞ்சலி!

NatarajanLeave a comment

m

அனுதினம்  பாரதத்தை  தனது  சுப்ரபாதத்தால் துயிலெழுப்பும் இசைக் குயில் எம். எஸ். சுப்புலட்சுமி அவர்களின் நூறாவது பிறந்த நாள் இன்று.

தமிழிசை,  பட்டிமன்றம்,  சொற்பொழிவு,  ஆன்மிக  இலக்கியம்  என்று பல்துறையில் முத்திரை பதித்திருக்கும்  முனைவர்  பேராசிரியை சரஸ்வதி ராமநாதன், “அம்மா’ என்று அவர் அழைக்கும்  இசை அரசி எம்.எஸ் முன்னிலையில் தமிழிசைப்  பாடல்கள் பாடி எம்.எஸ் அம்மாவின் பாராட்டுப் பெற்றவர்.  செட்டிநாட்டு வட்டாரங்களில்  கச்சேரி  செய்ய எம்.எஸ் வரும் போதெல்லாம்  முன் வரிசையில் இடம் பிடித்து, எம். எஸ். அவர்கள் பாடி, கேட்டு, அவரையே படித்து வளர்ந்தவர். சென்னை கம்பன் கழகத்தின் “கம்பன் அடிப்பொடி’ விருதினை   சரஸ்வதி  ராமநாதனுக்கு   வழங்க  பரிந்துரைத்ததே எம்.எஸ். அம்மாதான்  என்கிறார் முனைவர்  சரஸ்வதி ராமநாதன்.

எம். எஸ்  அம்மா  குறித்த  தகவல்களை  அவர்  பகிர்ந்து கொண்டதிலிருந்து;

“மதுரை  சண்முகவடிவு சுப்புலட்சுமி தான் எம். எஸ். சுப்புலட்சுமி  என்றாகியது.  அவரது அம்மா  சண்முகவடிவு  நன்றாக வீணை வாசிப்பார். ஒரு முறை  மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளி அரங்கில் சண்முகவடிவு அம்மாள் வீணை கச்சேரி நடந்து கொண்டிருந்தது. சண்முகவடிவு என்ன நினைத்தாரோ  வீணை வாசிப்பதை  நிறுத்திவிட்டு, “அம்மா  குஞ்சம்மா  இங்கே வா…” என்று மகள் சுப்புலட்சுமியை அழைத்தார். வெளியே  சுப்புலட்சுமி என்றாலும், வீட்டில் குஞ்சம்மாள் என்றுதான் அவரை அழைப்பார்கள்.  பத்து வயது சிறுமியான குஞ்சம்மாள் அம்மா மேடைக்கு அழைத்ததும் “குடு குடு’ என்று  மேடை ஏறி நிற்க.. “சபைக்கு நமஸ்காரம் செய்திட்டுப் பாடு” என்று சண்முகவடிவு சொல்ல… மேடைப் பயம்,  சபைக் கூச்சம் ஏதும் இன்றி இந்துஸ்தானி ராகத்தில் “ஆனந்த ஜா…’  என்ற மராட்டியப் பாடலை  அருமையாகப்  பாட….  கச்சேரிக்கு வந்திருந்த அனைவரும் கை  தட்டி ரசித்தார்கள்.  இதுதான் எம்.எஸ் அம்மாவின் முதல் மேடை  அனுபவம்.

இன்னொரு  தருணத்தில்,  சண்முகவடிவு  மகள் எம்.எஸ்ஸுடன்  சென்னை சென்றிருந்தார். சண்முகவடிவு  வீணை  மீட்ட அதைப் பதிவு செய்து இசைத்தட்டாக  வெளியிட, ’டுவின்’  இசை நிறுவனம்  சென்னைக்கு அழைத்திருந்தது.  அங்கேயும்  அம்மா கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில்  எம். எஸ். பாட…  இசை நிறுவனத்தார்  இப்படி  ஓர்  இனிமையான குரலா.. என்று ஸ்தம்பித்து நின்றனர்.  இசைப் பொக்கிஷத்தை   அடையாளம் கண்டு கொண்டு அதை அங்கீகரிக்கும் விதமாக,  உடனே,  “மரகதவடிவும் செங்கதிர்வேலும், விதிபோலும் இந்த…’  என்னும் இரண்டு பாடல்களை  எம். எஸ்ஸை  பாடச் சொல்லி  இசைத்தட்டாக  வெளியிட்ட பின்னர்தான் வேறு வேலை பார்த்தனர். இசைத்தட்டு  ஸ்டிக்கரில், பாடியிருப்பது  “மிஸ். சுப்புலட்சுமி, வயது பத்து’ என்று அச்சிட்டிருந்தனர்.

எம்.எஸ் அம்மாவின்  அதிகாரப்பூர்வ மேடைக் கச்சேரி  1935 -ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. அப்போது அவருக்கு வயது பத்தொன்பது. மிருதங்க ஜாம்பவான் புதுக்கோட்டை  தட்க்ஷிணாமூர்த்தி பிள்ளையின் மணிவிழாவின் போது அம்மாவின் சங்கீதக் கச்சேரி அற்புதமாக  அரங்கேறியது.  அன்றைய மைசூர் சமஸ்தானத்தின்  அரச  சபையில்  திருக்கோகர்ணம்  ரங்கநாயகி  அம்மாள் மிருதங்கம் வாசிக்க  எம்.எஸ். பாட… தென்னகம் முழுவதையும்  அவரின் குயில் குரல் இனிமை, தென்றலாகத்  தழுவி சிலிர்க்க  வைத்தது.

தெய்வீக அழகும்,  சுருண்ட முடியும்,  பாடும் போது  பாவங்களை  முகத்தில் நர்த்தனம்  ஆடவிடும்  திறமையை  அம்மாவிடம் கண்ட  திரைப்பட இயக்குநர் கே. சுப்ரமணியம் அம்மாவை  தனது சொந்தப் படமான  “சேவாசதனம்’ படத்தில் கதாநாயகியாக்கினார். 1936-இல் அம்மாவின்  திரையுலகப் பிரவேசம்  நடந்தது. அப்போது  பாடல்கள்  சிறப்பாக அமைந்தால் படம் வெற்றி பெறும் என்ற நிலைமை.   “சேவாசதனம்’ பாடல்கள் பிரமாதமாக அமைந்திருந்ததால் படம்அமோக வெற்றி பெற்றது. “சேவாசதனம்’  படத்தில் எம்.எஸ். பாடிய “மா ரமணன்,  உமா ரமணன்’,  “சியாம சுந்தர கமலவதன’, “ஆதரவற்றவர்க்கெல்லாம்’ போன்ற  பாடல்களைப்  பாடாத,   முணுமுணுக்காத  ஆண் பெண்  அன்று தமிழகத்தில் இல்லை.  அந்த அளவுக்கு  அந்தப் பாடல்கள் ஹிட்டாகியிருந்தன. இந்தப் படம் மூலமாக  அறிமுகமான  தேச விடுதலை தியாகி டி.சதாசிவம் அவர்களை  எம். எஸ். அம்மா 1940 -இல்  திருமணம் செய்து கொண்டார்.

“சகுந்தலை’ படத்தைத் தயாரித்த  ராயல் டாக்கீஸ்  நிறுவனத்தினர் எம்.எஸ்ஸை தங்களது புதிய தயாரிப்பான  “சாவித்திரி’  பட  நாயகியாக  நடிக்க வைக்க விரும்பினர்.  திருமணத்துக்குப் பிறகு நடிப்பதில்லை என்று  எம். எஸ் வந்த வாய்ப்பை ஏற்க   மறுத்துவிட்டார்.  சில நாட்கள்  கழித்து, கல்கி  இதழைத் தொடங்குவதற்கு முதலீடு தேவைப்பட்டதால், “சாவித்திரி’ படத்தில் நடிக்கிறேன் என்று தகவல் அனுப்பினார்.

“நீங்கள்  நாயகியாக நடிக்க சம்மதிக்காததால் மராத்தி நடிகை  சாந்தா ஆப்தேயை  நாயகியாக  போட்டுவிட்டோம்.  நாரதர் வேடத்திற்கு  யாரையும் தேர்வு செய்யவில்லை.  படத்தில் நாரதருக்குத்தான் அதிக பாடல் காட்சிகள். நீங்கள்தான்  நாரதராக நடிக்க வேண்டும்’ என்று தயாரிப்பாளர் கேட்டுக் கொண்டார்.  கணவர் சதாசிவம்  “ம்ம்.. தாராளமாக நடி” என்று உற்சாகப்படுத்தினார்.  எம். எஸ்ஸும்  உடனே  சம்மதித்தார். இந்த செய்தி வெளியே தெரிந்ததும்,  பட வெளியீட்டாளர்கள்  படத்தை வெளியிடும் உரிமையைப் பெற  தயாரிப்பாளரை மொய்த்து  விட்டார்கள்.  பட உரிமையும் நல்ல விலைக்கு விற்பனையானது.

எம்.எஸ்ஸுக்கு  சம்பளமாக கிடைத்த நாற்பதாயிரத்தை  அப்படியே கல்கி இதழ் தொடங்க  தந்துவிட்டார்.

1946-ஆம் ஆண்டு  எம். எஸ் நடித்து  வெளியான “மீரா’ திரைப்படம் தமிழகத்தைக் கொள்ளைக் கொண்டது. கல்கி  எழுதிய “காற்றினிலே வரும் கீதம்’, “கிரிதர கோபாலா’ போன்ற  பாடல்கள்  தமிழக மக்களின்  செவிகளில் தேனைச் சொரிந்தன.  அந்த கானங்களின்  இனிமையில் தமிழகம் மயங்கிப் போனது. தமிழில்  வெற்றி கண்ட  “மீரா’  ஹிந்தியிலும்  “மீரா’வாகவே  தயாராகி  அகில இந்திய சாதனைப்  படமானது. பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு, எம். எஸ். அவர்களை ’இசை அரசி’ என்று அழைக்க வைத்தது மட்டுமல்லாமல், இந்த இசை அரசிக்கு முன் நான் வெறும் பிரதமர் மட்டுமே.. என்று  நெகிழ்ந்து பாராட்டி, எம். எஸ். அவர்களின் குடும்ப நண்பர் ஆனார் நேரு.

சபர்மதி ஆசிரமத்தில் அண்ணலின் முன்னிலையில்  அம்மா  பல முறை பாடியுள்ளார்.  நாடு விடுதலையான 1947- ஆம் ஆண்டு  வந்த  காந்தி பிறந்த நாளான அக்டோபர் 2 -இல் எம். எஸ். பாட வேண்டும்  என்று காந்தி விரும்ப.. தான் பாடிய பாடலை  ஒலி நாடாவில்  பதிவு செய்து அம்மா அனுப்பி வைத்தார். பிரபல  காந்தி அஞ்சலி பாடல்களான  எம். எஸ். பாடிய   “வைஷ்ணவ ஜனதோ’, “ரகுபதி ராகவ ராஜாராம்’ பாடல்கள்  அண்ணல் காந்தியை வென்ற பாடல்கள். காந்தியின்  மறைவிற்குப் பிறகு அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் பாடல்களாகிவிட்டன.

Source…By – பிஸ்மி பரிணாமன்  in http://www.dinamani.com

Natarajan

 

Why iodine is added to Salt ….?

NatarajanLeave a comment

 

Iodine in a gaseous state. The fact that it is purple in this state is how it got its name, from the Greek for violet (iodes)

Today I found out why iodine is added to salt.

Iodine first began being added to salt commercially in the United States in 1924 by the Morton Salt Company at the request of the government.  This was done as a response to the fact that there were certain regions in the U.S., such as around the Great Lakes and in the Pacific Northwest, where people weren’t getting enough iodine in their diets due to it not being prevalent in the soil in those regions.  Among other problems, this caused many people to develop goiters (swelling of the thyroid gland, also sometimes spelled “goitre”).

About 90% of people who develop a goiter do so because of a lack of iodine in their diets, so the simple solution was to add iodine to something pretty much everyone consumes fairly regularly, namely salt. This practiced was not thought up by the U.S., but was copied from the Swiss who were adding iodine to salt at this time for the same reason.  This resulted in researchers at the University of Michigan testing this practice out with good results and subsequently Morton Salt Company adopting the practice on a national level.

This ultimately didn’t cost Morton and the other salt companies that followed suit much money, only a few cents per person per year in iodine, but drastically cut the number of people who developed goiters in the United States and beyond as the practice gradually became adopted throughout much of the developed world.

Today because most food in developed countries like the United States often isn’t grown locally, coming from all over the country and world, depending on the food item, continuing to add iodine to salt isn’t strictly necessary.  People in regions where the soil is lacking in iodine will likely consume plenty of food from regions where it is not, thus getting the iodine their bodies need, particularly because our thyroids don’t need much to function properly.

For reference, the U.S. Food and Drug Administration recommends that you consume about 150 micrograms of iodine per day and, on average, men in the United States gets about double that amount per day and women each consume about 210 micrograms of iodine per day.  Your thyroid itself only needs about 70 micrograms per day to function properly.

Even though most people get plenty of Iodine in their diets, because Iodine is so critical to our bodies functioning properly and the Tolerable Upper Intake Level is so high (about 1100 micrograms per day, and you won’t take a fatal dose unless you ingest about 2 million micrograms, or 2 grams), adding it to salt is still recommended by many government health agencies the world over to stave off certain health problems.

Specifically, Iodine is a critical element used by your thyroid in being able to synthesize certain gland secretions which, among other things, influences your heart, metabolism, nerve responses, etc.  Further, a lack of iodine during pregnancy and in the baby’s diet after being born can cause a myriad of significant health and developmental problems.  Iodine deficiency has also been linked to increased difficulty with information processing, diminished fine motor skills, extreme fatigue, depression, weight gain, and low basal body temperatures, among other things.

Bonus Facts:

  • Iodine deficiency, besides being a leading cause of goiters in the world, is also currently the number one easily preventable cause of mental retardation in the world, due to the fact that, despite iodized salt being fairly prevalent, there are still about two billion people in the world today that are iodine deficient.
  • Iodine was discovered by accident by the son of a saltpeter manufacturer, Bernard Courtois, in 1811.  This was thanks partially to the Napoleonic Wars which resulted in saltpeter, for gunpowder, being in high demand (the Napoleonic Wars also helped give us canned food and cheap and easily made pencils, read more at the links).  In the process of producing saltpeter, sodium carbonate was needed.  In order to get the sodium carbonate, the saltpeter manufacturers would isolate it from seaweed by burning the seaweed and washing the ash with water.  The waste from this process was then destroyed with sulfuric acid.  At one point, Courtois accidentally added too much sulfuric acid to the waste and he observed a purple vapor, which crystallized on cold surfaces.  He then gave samples of this substance to others to study in more detail as he suspected he’d discovered a new element.  One person he gave the substance to was chemist Joseph Louis Gay-Lussac, who subsequently  announced at the Imperial Institute of France that Coutois’ discovery was either a new element or was some compound of oxygen.  Another scientist, Humphry Davy, also studied the substance and determined that it was indeed a new element.
  • During the Cold War, it was a common practice for people to have iodine pills on hand in case of a nuclear strike.  Among many other problems we’d all have during a nuclear war is the issue of radioactive iodine accumulating in our thyroids.  In order to combat this accumulation, the idea was to take an iodine pill and give your thyroid so much iodine that it wouldn’t be able to absorb the radioactive iodine.
  • The first confirmed people to figure out how to cure most goiters were the Chinese during the Tang Dynasty (618-907).  During that time, they treated people with goiters by grinding up the thyroids of sheep and pigs to form a powder which was then consumed in a pill or in powdered form.  These animal thyroids are very iodine rich, so this cure worked quite well, though they didn’t realize why at the time.
  • The Pharmacopoeia of the Heavenly Husbandman also implies that as early as the 1st century BC the Chinese cured goiters with sargassum (a type of seaweed), which also contains significant quantities of iodine.  Whether this dating is accurate or not, at least as far as recorded history goes, it appears that the Chinese were the first to come up with an effective cure for a goiter.
  • Seafood typically contains relatively large amounts of iodine, so if you eat much seafood, you’re very likely getting more than enough iodine, without consuming salt laced with it.
  • According to a study done at the University of Texas about 47% off major salt manufacturers no longer put enough iodine in their salt to meet the U.S. Food and Drug Administration’s recommended levels.  This problem is further exacerbated when salt is exposed to air or in humid regions.  This will gradually lower the iodine content in the salt over time.
  • Salt is typically iodized by spraying it with potassium iodate at a rate of 60 ml per one ton of salt (which comes to a little over $1 of potassium iodate per ton of salt).
  •  Salt with iodine added makes for a poor choice for curing, as the iodine in large enough quantities will add a certain amount of bitterness to the cured food.
  • While pure salt doesn’t technically expire, when iodine is added, it does, having a shelf life of about five years on average, according to Morton Salt Company.
  • Calcium silicate is typically added to table salt as an anti-caking agent, to keep the salt flowing smoothly, rather than clumped together as it absorbs moisture.  Around .5% of the contents of a typical table salt container is calcium silicate.
  • Iodine was originally named “iode” by Gay-Lussac from the Greek word for violet (iodes), due to the purple vapor observed which formed the crystals.

Source….www.today i foundout.com

Natarajan

ஒப்பில்லா ஓணம்….!!!

NatarajanLeave a comment

1

 

பண்டிகைகளும் விரதங்களும் பாரத நாட்டு மக்களின் இரண்டு கண்களாகத் திகழ்கின்றன. நமது நாட்டின் சமூகப்பண்பாட்டை வளர்ப்பதோடு மக்களை ஒன்றிணைக்கும் பாலமாகவும் அவைகள் திகழ்கின்றன. அவற்றுள் ஒன்று ஓணம் பண்டிகை. கேரளாவில் மிகச்சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பெறும் இவ்வோணம் பண்டிகை, ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆவணி மாதம் (மலையாளத்தில் சிங்க மாதம்) ஹஸ்த நட்சத்திரம் முதல் திருவோணம் வரை பத்து நாள்களுக்கு கொண்டாடப்படுகிறது. இப்பண்டிகையின் மகத்துவத்தை தெரிந்து கொள்வோம்.

திருமால் தசாவதாரங்களில் முதன் முதலாக மனித உருக்கொண்டு தோன்றியது வாமன அவதாரத்தில்தான். சிறு அந்தணச்சிறுவனாய் தோன்றி மகாபலியிடம் மூன்று அடி மண்கேட்டு பிறகு அவரே பெரிய உருக்கொண்டு திருவிக்ரமனாய் வந்து மகாபலி சக்ரவர்த்தியை பாதாள லோகத்தில் அழுத்திய அவதாரம் இது. தன் குலகுரு அறிவுரையையும் பொருட்படுத்தாமல் கொடுத்தவாக்கை காப்பாற்ற மகாபலி காட்டிய வள்ளல் தன்மையை வெளிப்படுத்தவும், அதே சமயம் அவன் மனதில் குடியிருந்த ஆணவப்பேயை அழிக்கவும் ஒரே நேரத்தில் எடுக்கப்பட்டதே வாமனதிருவிக்ரம அவதாரம். இதனையே “ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்’ என்று ஆண்டாள் தனது திருப்பாவை பாசுரங்களில் போற்றிப் பாடுகின்றாள். “மகாபலியின் மனத்தூய்மையை சோதிக்க வைத்த பரீட்சையா..?’ என்று குருவாயூரப்பனை நோக்கி வினவுகிறார் நாராயண பட்டத்ரி தனது நாராயணீயம் காவியத்தில்.

இந்த அவதாரத்தை தொடர்புப் படுத்தி பேசப்படும் திருத்தலம் திருக்காட்கரை (எர்ணாகுளத்திலிருந்து 7 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது) மலை நாட்டுத் திருப்பதிகளில் ஒன்று. இதனை வாமன úக்ஷத்திரமாகக் கருதி, கோயில் கொண்டிருக்கும் மூலவரை வாமனராக வழிபடுகின்றனர் பக்தர்கள். இங்கு தன்னை ஆட்கொள்ள வந்தவன் திருமாலே என அறிந்து அவரிடம் மகாபலி மன்னன், ஆண்டுக்கு ஒருமுறை பாதாள லோகத்திலிருந்து தான் வந்து உலக மக்களைச் சந்திக்க அருளுமாறு வேண்டி அவ்வரத்தையும் பெற்றான். அந்தப் பேறு பெற்றது ஒரு ஆவணிமாதத் திருவோணநாளாகும். அந்நாளே ஓணம் பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

மேலும் இவ்வூரில் வாழ்ந்த விவசாயி ஒருவர் தன் வாழைத் தோட்டத்தில் வாழை குலை தள்ளாமல் அழிவதுகண்டு இத்தல பெருமாளை வேண்டி தங்கத்தால் வாழைமரக் குலை ஒன்றை சமர்ப்பித்தான். பெருமாளின் நேத்ர கடாஷத்தினால் வாழை மரங்கள் குலைகளுடன் செழித்து வளர்ந்தன. அது முதல் அந்த மரத்தின் பழங்கள் நேத்ரபழம் என்றும், பெருமாளிடம் நேர்ந்து கொண்டு காய்த்ததால் நேந்திரம் பழம் என்றும் பெயர் பெற்றது.

இத்திருத்தலத்தில் ஆண்டுதோறும் “வாமன ஜெயந்தி’ உற்சவம் பத்து நாள்கள் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றது. நம்மாழ்வார் பாசுரம் பெற்ற தலம் இது. தங்கள் வாழ்க்கையுடன் ஒன்றி, தங்கள் மனதில் நீங்கா இடம் பெற்று தங்களை தேடிவரும் மாமன்னன் மகாபலியை வரவேற்பதே ஓணம் பண்டிகையின் சிறப்பு அம்சமாகும். அத்தப்பூ என்று பூக்களால் போட்ட கோலங்களை ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலிலும் அன்று காணலாம். பெண்கள் கை கொட்டுக்களி என்று நடனம் ஆடுவதும், பல வகை பதார்த்தங்களைக்கொண்டு அறுசுவை உணவு விருந்து வைத்தலும், படகுபோட்டி, விளையாட்டு போட்டி நடத்துவதும், யானைகளை அலங்கரித்து அதற்கு சிறப்பு உணவு படைத்தலும், ஆலயங்களில் சிறப்பு வழிபாடும், என கேரளாவே அமர்க்களப்படும்.

ஏழை, பணக்காரன் வித்தியாசமின்றி அனைத்து மதத்தினரும், சமுதாயத்தினரும் ஒன்று கூடி ஒரு தேசிய விழாவாகக் கொண்டாடுவது சிறப்பு. தமிழ்நாட்டிலும் ஒரு காலத்தில் இவ்விழா கொண்டாடியதை சங்ககால ஏடுகள் குறிப்பிடுகின்றன. மயிலை கபாலீசுரர் ஆலயத்தில் திருவோணவிழா நடைபெற்றுவந்ததை திருஞானசம்பந்தர் தனது தேவாரத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.

காலைத் தூக்கியபடி திரிவிக்ரமனாய் காட்சியளிக்கும் திருமாலின் உலகளந்தான் கோலத்தை தமிழ்நாட்டில் காஞ்சியில் உலகளந்தப்பெருமாள் ஆலயத்திலும், திருக்கோவிலூர், சீர்காழி (காழிச்சீராம விண்ணகரம்) திருநீர்மலை போன்ற திவ்ய தேசங்களில் தரிசிக்கலாம். திருக்கோவிலூரில் வாமனர் சந்நிதியும் உண்டு. இங்கு பிரதி திருவோணம் நட்சத்திரத்தில் திருமஞ்சனம் நடைபெறுவது சிறப்பு.

எதிர்வரும் செப்டம்பர் 13 ஆம் தேதி (ஆவணி, சிரவணம்) ஓணம் பண்டிகை மற்றும் வாமன ஜெயந்தி நாளாகும். இந்த நன்னாளிலே ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி வணங்கினால் அனைவரும் நீங்காத செல்வம் நிறைந்து வாழ்வர் என்பது திண்ணம்.

Source…….www.dinamani.com

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை…” என் ஓட்டம் என் இலக்கு ” …

NatarajanLeave a comment

 

என் ஓட்டம் …என்  இலக்கு
………………………
என் ஓட்டம் …ஓடும் நதியோட்டம் ..  என்  உயிரோட்டம் … என் இலக்கு… நதி நீர்
இந்த  மண்ணுக்கும் …மண்ணில்  விளையும்  பயிருக்கும் !
விதி விலக்கு இதில் எதுவும் இல்லை எனக்கு … ஓடிக்கொண்டே   இருக்கும்
நதி எனக்கு , நீயும் பிள்ளைதான் , அவனும்  பிள்ளைதான் !
மதி கெட்டு   நதி நீர் “எனக்கு”  மட்டும்தான்  என்று ஆணவக்
கூக்குரல் எதற்கு மனிதா? மமதையுடன் மண்ணுக்கும் , தண்ணீருக்கும்
உரிமைக்  குரல்  எழுப்பும்  நீ அந்த விண்ணுக்கும் , விண்ணில் உள்ள
நிலவுக்கும் ,பகலவனுக்கும்   தனி  உரிமை கோர முடியுமா சொல்லு  ?
நதி மூலம் அறியாமல் உன் மதி மயங்கி  ஒரு நதியின்  ஓட்டத்தை
தடுக்க நினைக்காதே ! உன்   அரசியல் விளையாட்டுக்கு எல்லாம்
நதி என்னை பகடைக் காயாக்காதே !
நதி என்னை என் வழியில் ஓட விடு ..என் ஓட்டத்தையும்
இலக்கையும்  குலைக்க  நினைக்காதே !
Natarajan
13 sep 2016