environment – Page 193 – Take off with Natarajan

3-திருப்பதி… திருப்பம்… திருப்தி…

July 25, 2015July 25, 2015NatarajanLeave a comment

சின்ன குழந்தைகளிடம் சென்று, ‘திருமலை திருப்பதியில் என்ன விசேஷம் குழந்தே?’ என்று ஒரு கேள்வி கேட்டுப் பாருங்கள்…

பெரும்பாலான குழந்தைகள், ‘வேங்கடாசலபதி சாமீ’ என்று சொல்லாது. விழிகளைச் சற்று பெரிதாக்கி, நாக்கையும் சப்புக் கொட்டிக் கொண்டு ‘லட்ட்டு’ என்றுதான் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லும். அந்த அளவுக்கு திருப்பதியும் லட்டும் இணைந்தே இருப்பவை.

திருப்பதிக்குப் போய்விட்டு வந்தால், லட்டு இல்லாமல் எவரும் வீட்டுக்குத் திரும்ப மாட்டார்கள். ஒரிஜினல் லட்டு கிடைக்கவில்லை என்றாலும், அதிகக் காசு கொடுத்து டூப்ளிகேட் லட்டையாவது வாங்கி வருவார்கள்.

ஒரிஜினல் லட்டுக்கு அதிக தேவை இருக்கும்போது, டூப்ளிகேட் லட்டுகள் அந்த இடத்தைப் பூர்த்தி செய்கின்றன என்பது சோகம். இதை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துவது என்று திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானமும் யோசித்து வருகிறது.

முதலில் ஒரு சின்ன பொதுத் தகவல்: லட்டு என்பது தமிழ் வார்த்தை இல்லை. சம்ஸ்க்ருத வார்த்தையில் இருந்து மருவி வந்தது. ‘லட்டுகா’ என்றால், சின்ன பந்து என்று அர்த்தம். லட்டும் பந்து சைஸில் இருப்பதால், அதற்கு அப்படி ஒரு பெயரே நிலைத்துவிட்டது போலும். தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் என்று எல்லா பாஷையிலும் ‘லட்டு’ தான்!

திருமலை திருப்பதியில், தினம் தோறும் லட்சக்கணக்கில் தயாராகும் லட்டு, சாப்பிடுகிற ஒரு உணவுப் பண்டம் மட்டுமல்ல… அதையும் தாண்டி – ஸ்ரீவேங்கடாசலபதியின் பரிபூரண பிரசாதம்! பலராலும் விரும்பப்படும் பிரசாதம். அதில் இருப்பவை சர்க்கரையும், முந்திரியும், திராட்சையும் மட்டுமல்ல; பெருமாளின் அனுக்ரஹமும்கூட.

நீங்கள் ஆசைப்பட்டால் மட்டும் அது, உங்கள் கைக்கு வந்து விடாது. அந்தப் பிரசாதம் உங்கள் கைக்கு கிடைக்க வேண்டும் என்று பெருமாள் நினைத்தால், நீங்கள் திருவண்ணாமலையில் இருந்தாலும், அது உங்கள் கைக்கு வந்து சேர்ந்துவிடும். அதுதான் பெருமாளின் மகிமை.

ஏதோ, ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக திருப்பதியில் லட்டு தயார் செய்து பக்தர்களுக்குக் கொடுத்து வருகிறார்கள் என்றுதானே நமக்கெல்லாம் நினைக்கத் தோன்றுகிறது. ஆனால், அதுதான் இல்லை. லட்டு என்கிற இந்த இனிப்பு பிரசாதம் அறிமுகமாகி சுமார் முந்நூறு வருடங்கள் தான் ஆகி இருக்கும் என்றால் உங்களால் நம்ப முடிகிறதா?

லட்டு பிரசாதம் எப்போதில் இருந்து வழங்கப்பட்டு வருகிறது என்பதை ஆதாரபூர்வமாகச் சொல்லும் தகவலோ, கல்வெட்டுக் குறிப்போ கிடையாது. என்றாலும், கி.பி. 17ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து லட்டு பிரசாதம் நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது என்பது தகவல்.

பெருமாள் சேவைக்குப் பணம் கட்டு பவர்களுக்கும், பக்தர்களுக்கு இலவச விநியோகம் செய்வதற்கும், ஒருவருக்கு இவ்வளவு லட்டு என்று விலைக்குத் தருவதற்கும் திருமலையில் தினமும் லட்டுகள் தயாராகின்றன. சுப்ரபாத சேவை, தோமாலை சேவை, ஆர்ஜித பிரம்மோத்ஸவம், டோலோத்ஸவம், வசந்தோத்ஸவம், சஹஸ்ர தீப அலங்கார சேவை, ஏகாந்த சேவை – இப்படிப் பல சேவைகளில் பணம் கட்டிக் கலந்து கொள்ளும் பக்தர்களுக்கு இரண்டு சிறு லட்டுகள் பிரசாதமாக தேவஸ்தானத்தால் வழங்கப்படுகின்றன.

திருமலை – திருப்பதியில் இன்று தினம்தோறும் மாபெரும் விசேஷமாகவும், தவிர ஒவ்வொரு ஊரிலும், வெளிநாடுகளிலும் விமரிசையாக நடந்து வருகின்ற ஸ்ரீநிவாசர் திருக்கல்யாண உத்ஸவம், கி.பி. 1546-ஆம் ஆண்டில் தாளப்பாக்கம் திருமலை ஐயங்கார் என்பவரால் முதன்முதலாகத் தொடங்கப்பட்டது என்று ஒரு கல்வெட்டுத் தகவல் உண்டு. அதாவது – அது விஜயநகர மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலம். பங்குனி மாதத்தில் ஐந்து நாட்கள் இந்தத் திருக்கல்யாண உத்ஸவம் வெகு விமரிசையாக நடக்கும். ஆனால், இந்த உத்ஸவத்தில் லட்டு என்கிற பிரசாதம் விநியோகிக்கப்பட்டதாகத் தகவல் இல்லை. அப்போது திருக்கல்யாணத்தில் கலந்து கொள்ளும் பக்தர்களுக்கு வடை, மனோகரம், அவல், பொரி போன்றவை பிரசாதமாக வழங்கப்பட்டதாக ஒரு கல்வெட்டுத் தகவல் சொல்கிறது.

திருப்பதி திருக்கோயிலில் 17ஆம் நூற்றாண்டிலேயே லட்டு அறிமுகமாகிவிட்டாலும், பிரசாதமாக வந்தது 20ஆம் நூற்றாண்டில்தான் என்பது ஆணித்தரமான கருத்து. இன்று பிரசாதமாக நாம் விரும்பிச் சாப்பிடுகிற லட்டுவுக்குக் காரணகர்த்தா கல்யாணம் ஐயங்கார் என்பவர்.

1932ஆம் ஆண்டில் மதராஸ் அரசாங்கத்தினரால் திருமலை-திருப்பதி தேவஸ்தானம் உருவாக்கப்பட்டு அவர்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் திருமலைக் கோயில் வந்தது. என்றாலும், மடப்பள்ளியும் பிரசாதங்கள் செய்யும் உரிமையும் ‘மிராசி’கள் என்பவர்கள் ஆதிக்கத்தில் இருந்து வந்தன. ஐந்து மிராசிகளுக்குப் பிரதிநிதியாக ஒருவர் உண்டு. அந்தப் பிரதிநிதிதான் மேல் பத்தியில் நாம் சொன்ன கல்யாணம் ஐயங்கார். ஒட்டுமொத்த மடப்பள்ளி நிர்வாகத்தையும் இவரே பொறுப்பேற்று நடத்திய தகவல் இன்றும் திருப்பதி தேவஸ்தான குறிப்பேடுகளில் இருக்கிறது.

அப்போது ஒருநாள் திருப்பதி திருக்கல்யாண உத்ஸவத்துக்கு ‘கொண்டந்தா லட்டு’ (மலையளவு லட்டு) என்கிற ஒரு பிரார்த்தனையை தெலுங்கு பக்தர் ஒருவர் செய்தார். அதற்குரிய பணத்தையும் தேவஸ்தானத்தில் கட்டினார். அதன்படி பல்லாயிரக்கணக்கான லட்டுகளைத் தயாரித்து திருக்கல்யாண வைபவத்தை ‘மலை’க்க வைக்கும்படி ஜமாய்த்துவிட்டார் கல்யாணம் ஐயங்கார். பக்தருக்கும் இதில் ரொம்ப திருப்தி.

அன்றைய தினம் திருக்கல்யாண வைபவத்தில் கலந்து கொண்ட அனைத்து பக்தர்களுக்கும் லட்டு பிரசாதம் வழங்கப்பட்டது. பிரசாதமாகத் தங்களுக்குக் கிடைத்த லட்டைப் பல பக்தர்களும் வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று அக்கம்பக்கத்தினருக்குக் கொடுத்து மகிழ்ந்தனர்.

மூதறிஞர் சக்ரவர்த்தி ராஜாஜி அவர்களே, கல்யாணம் ஐயங்கார் தயார் செய்த லட்டுவின் பெருமையை ஏகத்துக்கும் பாராட்டி இருக்கிறார் என்றால், பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

தற்போது மிராசி நடைமுறை இல்லை. அப்போது என்ன ஓர் ஒப்பந்தம் என்றால், தேவஸ்தானத்தில் 51 லட்டு தயாரித்தால், அதில் இருந்து 11 லட்டை மிராசி குடும்பத்தினருக்குக் கொடுத்து விட வேண்டுமாம். இதில் விருப்பம் இல்லாத திருப்பதி தேவஸ்தானம், சுப்ரீம் கோர்ட் வரை போய் மிராசி நடைமுறையையே ஒழித்துவிட்டது. இப்போது லட்டு தயார் செய்யும் பணியை தேவஸ்தானமே மேற்பார்வை இடுகிறது.

திருப்பதி பெருமாளுக்கு அவ்வப்போது திருக்கல்யாண உத்ஸவம் ஆலயத்திலேயே கோலாகலமாக நடந்து வந்தது. இது 1940ஆம் ஆண்டில் இருந்து நித்ய கல்யாண வைபவம் ஆயிற்று. இந்தக் கல்யாண வைபவத்தில்தான் திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானத்தாரால் எல்லோருக்கும் இனிப்பாக லட்டு வழங்கப்பட்டது.

1943ஆம் ஆண்டிலிருந்து, பெருமாள் கல்யாண உத்ஸவத்தில் கலந்து கொள்ளும் அனைவருக்கும் பிரசாதமாக லட்டு வழங்கப்பட்டது. அதே சமயம் திருக்கல்யாண வைபவத்தில் கலந்து கொள்ளாத பலரையும் இந்த விநியோக முறை ஏங்க வைத்தது. ‘கல்யாண உத்ஸவத்தில் கலந்து கொண்டால் மட்டும்தான் லட்டு பிரசாதமா?’ என்று தேவஸ்தான அதிகாரிகளிடம் குறைப்பட்டுக் கொண்டனர்.

அதன்பின் தேவஸ்தான அதிகாரிகள் அமர்ந்து பேசி, ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை அன்றும் ஆலய தரிசனத்துக்கு வரும் அனைத்து பக்தர்களுக்கும் இலவச லட்டு பிரசாதம் வழங்குவது என்று தீர்மானித்துச் செயல்பட ஆரம்பித்தனர். பிறகு, அதுவே நிரந்தரமாகிவிட்டது.

லட்டு இன்னும் தீரவில்லை. சுவையான தகவல்கள் அடுத்த பதிவிலும் காத்திருக்கின்றன.

Source…..www.balhanuman.wordpress.com

நன்றி தீபம் (கல்கி வழங்கும் ஆன்மீக மாத இதழ்) and P Swaminathan

Natarajan

1-“திருப்பதி… திருப்பம்… திருப்தி…”

July 25, 2015NatarajanLeave a comment

’திருப்பதி சென்று திரும்பி வந்தால் திருப்பம் நேருமடா – உன் விருப்பம் கூடுமடா!’ என்றார் கண்ணதாசன்.

ஆந்திராவின் தென்கிழக்குப் பகுதியில், சித்தூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள உலகப் புகழ்பெற்ற திருத்தலம் திருப்பதி. ஒன்பது ஆழ்வார்களால் மங்களா சாசனம் செய்யப்பட்ட திவ்ய தேசம் இது. மூலவர் ஸ்ரீவேங்கடம் உடையான் என்று அழைக்கப்பட்டாலும் – ஸ்ரீவேங்கடவன், ஸ்ரீவேங்கடாசலபதி, ஸ்ரீபாலாஜி, ஸ்ரீசீனிவாசப் பெருமாள், ஸ்ரீஏழுமலையான் என்று பல திருநாமங்களில் அழைக்கப்படுகிறார்.

உலகிலேயே மாபெரும் பணக்காரக் கடவுள் யார் என்று கேட்டால், சிறு குழந்தை கூட ‘திருப்பதி வேங்கடாசலபதி’ என்று யோசிக்காமல் சொல்லிவிடும். அந்த அளவுக்குப் பிரசித்தமானவர்.

விசேஷ காலங்களில் தினப்படி காணிக்கையாக இவருக்கு சுமார் ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் குவிகிறது என்றால், பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்!

இன்றைக்குத்தான் என்றில்லை. பண்டைய மன்னர்கள் காலத்தில் இருந்தே திருப்பதி ஏழுமலையான் ‘வசூல்ராஜா’வாகத்தான் விளங்கி வந்திருக்கிறார். இவரது சந்நிதிக்குச் செல்லும் எந்த ஒரு பக்தரும் பணத்தைக் கொட்டிவிட்டுத்தான் தரிசனம் செய்து திரும்புகிறார்.

திருப்பதி கோயிலுக்கு மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயர் ஏராளமான தங்க, வைர ஆபரணங்களைக் காணிக்கையாக வழங்கி இருக்கிறார். இதில் ஒரு சுவாரஸ்யம். கிருஷ்ணதேவராயரின் இரண்டு மனைவியருக்கும் எதற்கெடுத்தாலும் போட்டிதான். கண்களைப் பறிக்கும் வேலைப்பாடுகள் அமைந்த ஒரு தங்கப் பேலாவை கிருஷ்ண தேவராயரின் ஒரு மனைவி திருப்பதி கோயிலுக்கு தானமாகக் கொடுத்தாள் என்றால், இன்னொரு மனைவி, அதைவிடப் பெரிய தங்கப்பேலாவை ஓரிரு வருட இடைவெளியில், திருப்பதி பெருமாளுக்கு தானம் கொடுத்திருக்கிறாள். இந்த விவரம், கன்னட மொழியில் ஒரு கல்வெட்டில் காணப்படுகிறது.

எண்ணற்ற குறுநில மன்னர்கள், ராஜாக்கள், பிரபுக்கள் போன்றோர் நிலங்கள், நகைகள், பொற்காசுகள், ஆபரணங்கள் என்று சகட்டுமேனிக்கு வாரி வழங்கி உள்ளனர் திருப்பதி பெருமாளுக்கு. தற்போது திருப்பதி தேவஸ்தானம் பாதுகாத்து வரும் நகைகளின் மதிப்பு மட்டும், பல்லாயிரம் கோடிகளைத் தாண்டும் என்பது ஒரு கணக்கு.

இன்றைக்குக் கோடீஸ்வரர் என்றாலும், ஸ்ரீபத்மாவதித் தாயாரைத் திருமணம் செய்து கொள்வதற்காக, குபேரனிடம் கடன் வாங்கினார் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் என்கிறது புராணம். ‘கலியுகம் முழுதும் வட்டி கட்டிவிட்டு, கலியுகம் நிறைவடையும்போது அசலைத் தருகிறேன்’ என்ற நிபந்தனையில், கடன் வாங்கித் திருமணம் செய்து கொண்டாராம். மாலவன் வாங்கிய கடனுக்கு வட்டியைச் செலுத்துவதற்காகத்தான், அவரது அருளுக்குப் பாத்திரமான அடியவர்கள், இன்று திருமலைக்குப் போய்க் கொட்டோ கொட்டென்று பணத்தையும் தங்கத்தையும் கொட்டி வருகிறார்கள் போலிருக்கிறது.

இறைவன் தானாகவே விரும்பி வந்து எழுந்தருளிய தலங்கள் சிறப்பு கொண்டதாகச் சொல்லப்படுகின்றன. பரந்தாமனாகிய திருமால், அப்படித் தானே விரும்பி எழுந்தருளிய தலங்களாக திருவேங்கடம், திருவரங்கம், ஸ்ரீமுஷ்ணம், நைமிசாரண்யம், நாங்குநேரி, புஷ்கரம், பத்ரி, சாளக்கிராமம் போன்றவை சொல்லப்படுகின்றன. இவற்றுள் – திருவேங்கடம் என்கிற திருமலை திருப்பதி விசேஷமானது.

வேங்கடாசலபதி ஏழுமலைகளுக்கு உரியவர். அதனாலேயே அவரை ஏழுமலையான் என்று அழைக்கிறோம். சேஷாசலம், வேதாசலம், கருடாசலம், விருஷபாத்திரி, அஞ்சனாத்திரி, நாராயணகிரி, வேங்கடாசலம் ஆகியவையே அந்த ஏழுமலைகள்.

ஸ்ரீவேங்கடேசப் பெருமாள் கோயில் கொண்ட இடம் திருமலை என்றும், அவருடைய தேவியான ஸ்ரீபத்மாவதி தாயார் குடிகொண்டுள்ள அடிவாரம் திருப்பதி என்றும் வழங்கப்பட்டாலும், பெருமாள் குடிகொண்ட இடம் மேல் திருப்பதி எனவும், தாயார் குடிகொண்ட இடம் கீழ் திருப்பதி என அழைக்கப்படுவதே வழக்கமாக இருக்கிறது.

வேங்கடவனின் மாபெரும் பக்தரான தாளப்பாக்கம் அன்னமய்யா, ஏழுமலையானை பரப்பிரம்மமாகவும், சிவாம்சம் பொருந்திய ஈஸ்வரனாகவும், சக்திஸ்வரூபமாகவும் பாடி, அந்தப் பாடல்களை செப்பேடுகளில் எழுதி வைத்துள்ளார்.

சிறந்த பக்தனான மன்னன் தொண்டைமான், தன்னை அண்டிய ஒரு குடும்பத்தைக் கவனிக்கத் தவறிவிட்டான். இது அவனது குற்றம் இல்லை என்றாலும், அந்தப் பொறுப்புக்கு உரியவன் ஆகிவிட்டான். அவன் திருவேங்கடமுடையானிடம் கதறியபோது, பெருமாள் பிரத்யட்சமாகத் தோன்றினார். அவனுடைய குறையைத் தீர்த்தார். பிறகு, கலியுகத்தில் வசித்து வரும் மனிதர்கள், நீ செய்தது போலவே அறிந்தும் அறியாமலும் கொடிய பாவங்களைச் செய்து வருகிறார்கள். அதன்பின் என்னிடம் வந்து மன்னிப்பு கேட்டுக் கதறுகின்றனர். ஒரு வேளை, அவர்களை நான் காப்பாற்றவில்லை என்றால், என்னைக் குறை கூறுகின்றனர். பக்தர்கள் படும் துன்பத்தை என்னால் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஆகவே, கலியுகம் பூர்த்தியாகும் வரையில், நான் விக்கிரக உருவில் இருப்பேன். உண்மை பக்தர்களிடம் பேசுவேன்” என்று சொல்லி, ஸ்ரீபத்மாவதி தாயாரை, தன் மார்பில் இருத்திக் கொண்டு சிலாரூபமானார்.

ஆனந்த விமானத்தின் கீழே, சுயம்புவாக எழுந்தருளிய இந்த மூலவர், சுமார் பத்தடி உயரம். நின்ற திருக்கோலம். கிழக்கு நோக்கிய சேவை.

தன் திருச்சன்னிதிக்கு முன்னால் நின்று ‘கோவிந்தா… கோவிந்தா’ என்று, இருகரம் கூப்பித் தொழும் பக்தர்களின் குறைகளைப் போக்கி, அவர்களின் வாழ்வில் என்றென்றும் ஆனந்தம் நிலவ ஆசிர்வதிக்கிறார்.

‘கோவிந்தா’ என்கிற நாமம், திருமலை பகவானுக்கு மிகவும் உகப்பானது. அந்தப் பெயரைச் சொன்ன மாத்திரத்திலேயே, அவர் உளம் கனிகிறார்; மனம் நெகிழ்கிறார்; ஓடோடி வந்து உதவுகிறார்.

‘அச்சுதா’, ‘அனந்தா’, ‘கோவிந்தா’ என்கிற பெயர்களை உச்சரிப்பதால், எல்லா வியாதிகளும் நீங்கிவிடும். இது உண்மை’ என்று இருமுறை சத்தியமிட்டுச் சொல்கிறார் வியாச முனிவர்.

‘உட்காரும்போதும், எழுந்திருக்கும் போதும், நடக்கும்போதும், தடுக்கும் போதும், தும்மினாலும், இருமினாலும், ‘கோவிந்தா’ என்று கூற வேண்டும். எந்த உணவைச் சாப்பிட்டாலும், ‘கோவிந்தா’ என்று கூறி, சாப்பிட வேண்டும். இவ்வாறு செய்து வந்தால், நாம் எதிர்பாராத நன்மை உண்டாகும்’ என்று க்ஷத்ரபந்து என்ற மன்னனுக்கு, மாமுனிவர் ஒருவர் போதித்ததாக விஷ்ணு தர்மத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

நம்முடைய பாவங்கள் அகல்வதற்கு சுலபமான ஒரு வழியைக் காட்டித் தருகிறார் நம்மாழ்வார். என்ன வழி? திருமலைக்குப் போய், கூட்டத்தில் இடிபட்டு, ஸ்ரீநிவாசனை சேவிக்கவேண்டியதில்லையாம். இருந்த இடத்தில் இருந்தபடியே, ‘திருமலையில் நித்யவாசம் செய்தருளுகிற பெருமானுக்கு நம:’ என்று சொல்லிவிட்டால் போதுமாம். அனுபவித்தே தீர்க்க வேண்டிய பாவங்களும், இனிமேல் வரக்கூடிய பாவங்களும் ஒட்டுமொத்தமாக அழிந்துவிடுமாம்.

எனவே, திருப்பதிக்குச் செல்ல முடியவில்லையே என்று கவலைப்படுகிறவர்கள், இருந்த இடத்தில் இருந்தபடியே அந்தப் பெருமாளை வணங்குங்கள்!

சரி; செல்வச் சீமானாக விளங்கும் ஏழுமலையானுக்கு பிரசித்தியான தினசரி நைவேத்தியம் என்ன தெரியுமா? ஒரு புத்தம்புதிய மண்சட்டியில் (அதுவும் இரண்டாக உடைந்த சட்டியில்) சாதாரண தயிர்சாதம்!

திருமலையில் பெருமாளுக்கு நைவேத்தியம் தயாராகிற மடைப்பள்ளி மிகவும் பெரியது. இந்த மடைப்பள்ளியில், லட்டு தவிர பொங்கல், தயிர்சாதம், புளிசாதம், சித்ரான்னங்கள், வடை, முறுக்கு, ஜிலேபி, அதிரசம், போளி, அப்பம், பாயசம், தோசை, ரவா கேசரி, பாதாம் கேசரி, முந்திரிப் பருப்பு கேசரி… இப்படி எண்ணற்ற நைவேத்தியங்கள் தினம்தோறும் தயாராகின்றன.

தவிர, தினமும் ஒன்றரை லட்சம் லட்டுகள் தயாராகின்றன. ஒருநாள் லட்டு தயாரிக்க, 5 ஆயிரம் கிலோ கடலைப் பருப்பு, 10 ஆயிரம் கிலோ சர்க்கரை, 300 கிலோ நெய், 600 கிலோ முந்திரி பருப்பு, உலர்ந்த திராட்சை 540 கிலோ, 150 கிலோ ஏலக்காய் போன்றவை தேவைப்படுகிறது. இதற்காக ஆண்டுதோறும் 100 கோடி ரூபாய் செலவிடப்படுகிறது. தற்போது தயாராகும் ஒரு லட்டின் எடை 800 கிராம்.

பணக்காரக் கடவுள் என்பதற்கேற்ப, பெருமாளின் வழிபாடு சம்பந்தப்பட்ட சில தகவல்கள், பிரமிப்பைத்தான் ஏற்படுத்துகின்றன. ஆம்ஸ்டர்டாமிலிருந்து பக்குவப்படுத்தப்பட்ட ரோஜா மலர்கள் திருப்பதிக்கு அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றன. சீனாவில் இருந்து கற்பூரம், அகில், சந்தனம், லவங்கம், குங்குமம், புனுகு போன்ற வாசனைப் பொருட்கள் அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றன.

பெருமாளின் அபிஷேகத்துக்காக ஸ்பெயினில் இருந்து குங்குமப்பூ; நேபாளத்தில் இருந்து கஸ்தூரி; பாரீஸில் இருந்து வாசனை திரவியங்கள் போன்றவை வரவழைக்கப்படுகின்றன. விமரிசையான ஒரு அபிஷேகத்துக்கு உண்டான செலவு மட்டும் சுமார் ஒரு லட்ச ரூபாய்.

நன்றி தீபம் (கல்கி வழங்கும் ஆன்மீக மாத இதழ்) and P.Swaminathan

Source…..www. balhanuman.wordpress.com

Natarajan

Message for the Day…” Until You See Divinity in Everyone and Everywhere, Continue to Meditate and Repeat the God’s Name …”

July 25, 2015NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

Though your body may be inactive, your mind will be very busy, committing acts on its own. People with such minds fall prey to fate or karmic consequences easily! When one has the mind fixed on contemplation of God and the pursuit of truth, though the body and senses do acts that are of service to the world, they won’t be affected by karma; though they do actions, they are free from the fruits of the action. This is the lesson from Bhagavad Gita. The heart of the person who doesn’t strive to cultivate the mind with holy thoughts is definitely the paradise of evil and wickedness. Bear this in your mind: Until you see Divinity in everyone and everywhere, continue to meditate and repeat the Lord’s name. Also, devote your time to the service of the world, regardless of the fruits thereof. Carry on this until your mind is free from the waves of feelings and is full of Divinity. Then you will become blessed.

Australia is Full of Cute Animals ….!!!

July 24, 2015NatarajanLeave a comment

When I think about Australia I mostly think about snakes, spiders, crocodiles and vast deserts but this wonderful country has so much more to offer! Australia is also home to some of the world’s cutest animals, and I guarantee that you won’t be able to look at these pictures without feeling a need to just say “Awww!”

We start with this kookaburra, which might be the most welcoming bird in the world.

This ringtail possum is using his mother as a cozy combination of a car and a bed.

A wombat is really just a pair of fuzzy cheeks and a lot of fur.

The Golden Brushtail Possum, or as I like to call it: the dog-cat-squirrel combo.

Quokka, the happiest animal in Australia. This little guy is always smiling!

This tiny cute little thing is a pygmy possum, and yes, they really do stay this size.

Ever wonder if there is such a thing as a cute fish? Yes there is, say hello to thecuddlefish.

This amazing pair of eyes is part of a spectacled flying fox, but did you really notice anything else in the picture besides them?

A baby koala sitting in a mug and eating, I have nothing more to add.

I can’t make up my mind if this bilby has ears that are too big or too cute.

Baby kangaroos are called joeys, and this little one has just hurt his leg so he is staying in a home until he feels better, while wearing an “appropriate” baby outfit.

A baby numbat who is too lazy to move both ears.

He might need a diet, but I would still love to hug this Lumholtz’s Tree Kangaroo.

This baby Tasmanian devil will grow up to be quite the danger but for now he is just irresistible.

The Australian masked owl is a delightful mix of serious and adorable.

Yellow-bellied gliders have the cutest noses you have ever seen.

colorful crimson rosella, enjoying a nice bath in the Australian heat.

And we end with these dingo puppies, which for some reason look slightly concerned but it only makes them look cuter.

Source…. JIM .S in www.ba-bamail.com

Natarajan

These deformed Daisies from Fukushima are blowing up the Internet….

July 24, 2015NatarajanLeave a comment

A small patch of deformed daisies near the 2011 Fukushima disaster site have attracted global intrigue, after Japanese Twitter user @san_kaido posted a photo of the plant mutation in May

The discovery of the freaky-looking flowers comes four years after the Fukushima Daichii Nuclear Power Plant meltdown in 2011. The plant went into a meltdown after a magnitude-9 earthquake shook northeastern Japan, unleashing a savage tsunami.

The daisies aren’t the first thing in Japan which people think may have been affected by the nuclear power plant’s failure. Mutant rabbits and twisted vegetables have all had their moment in the social media spotlight.

What has been confirmed, in July 2013, was that about 300 tons of radioactive water continues to leak from the plant every day into the Pacific Ocean. Read more about the serious biological effects on the ecosystem here.

SARAH KIMMORLEY, BUSINESS INSIDER AUSTRALIA

Source::::www.businessinsider.com

Natarajan

” That One Time the Australian Army Fought a Bunch of Emus….and Lost …” !!!

July 24, 2015NatarajanLeave a comment

Australia’s known for being a pretty badass country — a worthy reputation when your nation is populated by a bunch of outlaws on one of the world’s harshest continents.

What Australia doesn’t want you to know, however, is that in between all that crocodile-wrangling and kangaroo-eating, it got its butt kicked once by a bunch of flightless birds.

The year was 1932. Australian farmers were struggling to save their wheat crops from a fierce, egg-laying pack of scavengers that had migrated into the area. And we’re not talking a pesky flock of chickens, either. This was a battalion of 20,000 emus.

Being Australian, the farmers figured they could probably take out these birds themselves. That plan quickly failed, since there were simply too many birds to handle, though one does wonder how they attempted to solve the problem in the first place.

Regardless, the crops were failing and it was decided reinforcements were necessary. Enter the Royal Australian Artillery.

Major G.P.W. Meredith led two regiments of machine-gun wielding Australian soldiers against the bird infestation, figuring the issue would be taken care of in a few days.

He was wrong.

The emus proved wilier than expected. They dodged bullets with shocking finesse, weaving in and out of troops and scattering into the brush before they could be herded together. Many of the birds that were hit still got away. Whether because of their dense feathers or sheer force of will, they would not not bend to the Aussie military.

Meredith decided to up the ante, organizing a surprise ambush near a dam where 1,000 emus were gathered unawares. This failed as well.

Ego bruised, Meredith decided that the only way to destroy an army of demon emus is to do it yourself. In what no doubt would have made a soul-stirring slow-motion montage, Meredith climbed in the back of a truck and manned its machine gun, firing at the birds as he sped beside them.
The emus outran the truck, leading it through terrain so uneven and wild that the vehicle ended up crashing through a fence in its pursuit. As the emus disappeared into the sunset, the AA had no choice but to accept defeat.

According to Scientific American, Dr. Murray Johnson’s entries in Journal of Australian Studies reflect Australia’s humorous response to the skirmish:

“On 8 November, it was reported that Major Meredith’s party had used 2,500 rounds of ammunition – twenty-five per cent of the allotted total – to destroy 200 emus,” says Johnson. “When one New South Wales state Labor politician inquired whether ‘a medal was to be struck for those taking part in this war’, his federal counterpart in Western Australia, responded that they should rightly go to the emus who ‘have won every round so far.’”

In the end, less than 1,000 of the 20,000 emus were killed, and the farmers were left to weep over their wheat and gather an army of wallabies to fight back.

Totally kidding — the government decided to cut out the middleman and give the farmers the ammunition they needed to finally fry the birds, taking the lives of 57,034 emus and restoring peace once and for all.
Source…www.businessinsider.com

Natarajan

Meet the Parents of Sumit Nagal… Wimbledon Boys’ Doubles Champion ….

July 24, 2015NatarajanLeave a comment

‘Even if we ate our chappatis with pickle, we ensured proper food for Sumit.’

Wimbledon boys’ doubles champion Sumit Nagal’s father tells Manu Shankar/Rediff.com about his son’s tough rise, Mahesh Bhupathi’s incredible support and the hurdles ahead.

Image: Suresh Nagal and Krishna Nagal at their Nangloi home. Photograph: Manu Shankar/Rediff.com

When you enter Nangloi, west Delhi, and ask for directions to the Nagal home, you observe a glint in people’s eyes. A hint of pride.

Sumit Nagal’s home is now a local landmark.

Local residents may not know precisely what the teenager has achieved, but the constant buzz about him on television has added to their curiosity.

Some say he is a kabaddi star, some tell you he won a medal in judo while others assert that he was part of the junior hockey team that won a medal.

They could, I guess, be excused for their ignorance since the mother and sister of Wimbledon’s latest boys’ doubles champion were national kabaddi and hockey players themselves.

Meanwhile, Suresh and Krishna Nagal are waiting for yet another journalist who wants to chat with them about their son’s success at Wimbledon.

Sumit, partnering Vietnam’s Nam Hoang Ly, defeated Reilly Opelka of the United States and Japan’s Akira Santillan 7-6, 6-4 to win the boys’ doubles title at the All England Lawn Tennis Championships, only the sixth Indian to win a Grand Slam junior title.

Yuki Bhambri was the last Indian to taste similar success at the junior level when he won the Australian Open boys’ singles title in 2009. Ramanathan Krishnan (Wimbledon, 1954), Ramesh Krishnan (French Open and Wimbledon, 1979) and Leander Paes (Wimbledon 1990, US Open 1991) are the other Indian junior Grand Slam singles champions. Sania Mirza won the Wimbledon girls’ doubles title in 2003, partnering Russia’s Alisa Kleybanova.

Suresh Nagal, a teacher at Delhi’s municipal school in Nangloi, looks back on his son’s steady rise:

Image: Sumit Nagal. Photograph: Kind Courtesy Sumit Nagal

How did Sumit get into tennis?

We got Sumit enrolled at the DDA (Delhi Development Authority) tennis academy in Paschim Vihar, when he was 7. We are fond of tennis, so wanted him to get into the sport. Everyone sends their kids for cricket coaching, so I thought of putting Sumit into a different sport.

When he turned seven, I got him a Head tennis racquet, which was expensive at that time. It cost Rs 2,000 and I could see he liked the sport very much.

Cricket is commercialised these days and that’s why I wanted Sumit to play tennis. It is such a beautiful game!

At what age did Sumit win his first medal?

Sumit won his first medal, a gold, when he was 8 at a tournament organised by the DDA, in the Under-10 category. He had talent and his coaches used to tell me that tennis comes naturally to him.

When he was 10 he would convincingly beat the Under-14 or Under-12 boys. After that he won several medals outside the country, in Germany, Canada.

Tennis is an expensive sport. What were the difficulties you faced?

Sumit practiced at the Siri Fort Sports complex, which is about 27 km away from Nangloi. So the travelling took its toll. We used to travel in packed buses.

While studying at the Modern Child School, he used to come back by 1:30 pm, have his lunch and then leave for coaching, as he had to be there by 3.

We ensured that he had a proper diet, as this is a very physical sport. Humnein chahe achaar se roti khayi ho, ladke ka dhayaan zaroor rakha (Even if we ate our chappatis with pickle, we ensured proper food for Sumit).

It was after buying a racquet for him that we built our upper floor so that he could practice upstairs by hitting the ball against the wall.

The school authorities accommodated us a lot. There were several occasions when he had tournaments, they would adjust his schedule and allow him to come to school after his matches.

Image: The cabinet filled with trophies Sumit has won. Photograph: Manu Shankar/Rediff.com

When did the jump from DDA’s coaching to the RK Khanna Academy happen?

In December 2007 Apollo Tyres asked Mahesh Bhupathi along with foreign coaches to conduct a nationwide talent hunt. They selected 14 bright prospects and train them for the future. They had four rounds before the final selection process in Delhi.

It was there that Mahesh spotted Sumit and said there is talent in the kid. Frankly speaking, I didn’t expect him to do so well. There were more than 5,000 kids in the trials and I wasn’t expecting him to bag a place, let alone work with Mahesh.

Sumit was the youngest of them all and had to go to the academy in Bengaluru.

What has been Mahesh Bhupathi’s contribution to Sumit’s growth as a tennis player?

Whatever Sumit has achieved today is due to Mahesh Bhupathi’s help and blessings. During the Apollo Tyres talent hunt, Sumit held Mahesh’s hand and urged him to come see his game. He was pretty impressed by the kid’s confidence level.

His mother, who accompanied Sumit to the trials, did not know who Mahesh was. Once he got into the academy, Bhupathi ensured that Sumit played in Europe to gain exposure. He supported us financially big time too.

They (Mahesh and Sumit) are pretty close and speak on a regular basis, discussing finer points of the game.

Image: Sumit Nagal and Nam Hoang Ly celebrate after winning the junior boys doubles title at Wimbledon. Photograph: Kind Courtesy Sumit Nagal

Sumit also took part in the singles at Wimbledon, but failed to go through. Were you disappointed?

He was aiming for singles glory at Wimbledon, but there were lot of complications which may have hampered his singles game.

First and foremost, his visa was delayed. He could only go to Wimbledon a day before the tournament commenced.

Secondly, at the airport, the Air India staff were not letting him fly as he was under 18 and asked him to bring along either a coach or guardian. His coach Mariano Delfino was supposed to meet him at Heathrow.

After spending considerable time explaining that he was going to represent the country in Wimbledon Air India let him fly.

In the commotion he missed the direct flight to Heathrow and had to travel to Germany, then take a train to London before just making it to the tournament.

Naturally, he was jet-lagged and tired. How can one expect him to do well?

Despite that he took the game against Juan Pablo Ficovich in the first round to the third set.

Coaches play an important role in the development of one’s game. Do you rue the fact he doesn’t have a personal coach?

A personal coach will enhance his game. At the moment he is missing one. A coach reads match situations better and is able to tell you the difference between a correct shot and a wrong one.

In Germany, when he practices, the coach records his practice games and then points out the mistakes so that he can work on his game. Otherwise, it’s like two friends playing the game.

At the same time, we want someone who is good. Often you find people who won’t even know the full form of AITA (the All India Tennis Association) or ITF (the International Tennis Federation) and are in the position of coach at various academies.

Manu Shankar / Rediff.com

Source….www.rediff.com

Natarajan

Message for the Day… ” Man of Few Words will be Free From Enmity…”

July 24, 2015NatarajanLeave a comment

Embodiments of Love! The hard-working farmer has no fear of starvation. The one who chants the name of God has no fear of worldly worries. The man of few words will be free from enmity. Through excessive talk people fall prey to quarrels. Hence everyone should cultivate moderation in speech. Restraint in speech is conducive to friendly feelings. The one who is careful in his behaviour, doing all actions after due deliberation, will have no fear of danger. All these precepts are related to education. True education consists in knowing how to lead a peaceful life. This is the mark of every educated person. In addition to furthering your career, you should aspire for world peace, for all of you are part of the world community. Your well-being is intimately tied to that of the world. Hence you should give up all narrow feelings and acquire the feeling of unity with everyone and fellowship with the Divine.

Sathya Sai Baba

Meet Nischal Narayanam, India’s Youngest Chartered Accountant….

July 23, 2015NatarajanLeave a comment

He’s the country’s youngest Chartered Accountant but he needs to wait two more years before he can enrol in the Institute of Chartered Accountants of India (ICAI), which needs its members to be at least 21. Nischal Narayanam is only 19 years old, but he already has a postgraduate degree in commerce from Osmania University in Hyderabad.

“The journey wasn’t easy and a tough one. But I was determined to achieve it,”Nischal told The Hindu.

Narayanam’s gifted mind was recognised early. He was eight years old when he passed several Sanskrit exams equivalent to a masters degree. By the time he was nine, he was already correcting mistakes in his father’s company balance sheet. At 10, he was the world memory champion among kids, had authored volumes of books on mathematics, and had designed and developed a mathematics laboratory. That year he won his first Guinness World Record by memorising 225 random objects in just over 12 minutes.

Nischal memorises 132 random digits as he prepares for his second Guinness World Record.

The next year he was awarded the national child award for exceptional achievement.

As he entered his teenage years, Narayanam passed the Cambridge University examination and qualified the basic level exam for becoming a CA. He also won another Guinness World Record — this time for memorising 132 digits in just a minute. Two years later, at 15, he passed the second level of the CA exam, and became the youngest mentor to a company — Nischal’s Smart Learning Solutions Pvt. Ltd — which offers tools to make learning easier.

He is listed as one of the “7 brilliant brains of the world” by the National Geographic Channel, and has his own philanthropic organisation to help kids to study at free summer camp

Source….Indrani Basu in http://www.huffingtonpost.in

Natarajan

” காஞ்சி மஹிமை ….”

July 23, 2015NatarajanLeave a comment

‘கச்சி மூதூர்’ என்று சங்க இலக்கியமான ‘பெரும் பாணாற்றுப்படை‘ முதலியவற்றிலேயே சொல்லப்படும் அந்தப் புராதனமான நகரம் மகாக்ஷேத்ரம் என்பதாக மட்டுமின்றி பெரிய வித்யா ராஜதானியாகவும் இருந்திருக்கிறது.

வடக்கே காசி மாதிரி தெற்கே காஞ்சி. “சான்றோர் உடைத்து” என்று சிறப்பிக்கப்படும் ‘தொண்டை நன்னாட்டின்‘ தலைநகரம் அதுதான். “கடிகா ஸ்தானம்” எனப்படும் சமஸ்கிருத யுனிவர்சிடி இருந்த நகரம் அது. அப்பர் சுவாமிகள் “கல்வியைக் கரையில்லாத காஞ்சி மாநகர்” என்கிறார். பல மத சித்தாந்திகளும் கூடியிருந்த இடம் அது என்று ‘மணிமேகலை‘யிலிருந்து தெரிகிறது.

பௌத்தம், ஜைனம், காபாலிகம் முதலான எல்லா மதங்களும் அங்கே பிற்காலத்தில் இருந்ததென்று மகேந்திர பல்லவனின் ‘மத்த விலாஸ ப்ரஹஸன‘ நாடகத்திலிருந்து தெரிகிறது. சரித்திரத்தில் சக்கரம் ஒரு முழு சுற்றுச் சுற்றிப் பழையபடியே மறுபடி நடக்கும்போது எந்த வட்டாரத்தில் எப்படியிருந்ததோ அப்படித்தான் திரும்பவும் நடக்கும்.

அதனால் ஆசார்யாள் காலத்திலும் அங்கே பல மதங்கள் இருந்திருக்க வேண்டும். இப்போதும் பௌத்த சிற்பங்கள் பல அங்கே அகப்படுகின்றன. காஞ்சி மண்டலத்துக்குள்ளேயே இருக்கும் திருப்பருத்திக்குன்றம் ஜைனகாஞ்சி என்கிற சமண தலமாகப் பேர் பெற்றிருக்கிறது.

க்ஷேத்ரம் என்று பார்க்கும்போது, ‘ரத்ன த்ரயம்‘ என்கிற ஈச்வரன், அம்பாள், பெருமாள் ஆகிய மூன்று பேருக்கும் முக்கியமான தலமாயிருப்பது அது. எண்ணி முடியாத கோவில்கள் சகல தெய்வங்களுக்கும் அங்கே இருப்பதில் ஏகம்பம் பரமேச்வரனின் பஞ்சபூத தலங்களில் ப்ருத்வீ க்ஷேத்ரமாயிருக்கிறது.

அம்பாள் காமாக்ஷியின் காமகோஷ்டம் – ‘காமகோட்டம்‘ என்பது- அத்தனை அம்மன் சந்நிதிகளுக்கும் மூல சக்தி பீடமாயிருக்கிற பெருமாள் வரதராஜாவாக உள்ள விஷ்ணு காஞ்சியை – ‘அத்தியூர்‘ என்று வைஷ்ணவர்களின் திவ்ய தேசங்களில் சொல்வது. அதை மூன்று முக்கியமான க்ஷேத்ரங்களில் ஒன்றாகச் சொல்கிறார்கள். ரங்கமும், திருப்பதியும் மற்ற இரண்டு.

விஷ்ணு காஞ்சியைத் தற்போது சின்ன காஞ்சிபுரம் என்கிறோம். பெரிய காஞ்சிபுரம் என்பது சிவகாஞ்சி. கச்சி ஏகம்பமும் காமகோட்டமும் உள்ள இடம். ரத்ன த்ரயம் மட்டுமில்லாமல் ஷண்மத தெய்வங்களுக்குமே முக்கியமான க்ஷேத்ரம் காஞ்சி.

பிள்ளையார் கோவில்கள் இல்லாத ஊரே தமிழ்நாட்டில் கிடையாது. அப்படிக் காஞ்சிபுரத்திலும் அநேகம் உண்டு. அங்கே ஒரு பேட்டைக்கே பிள்ளையார் பாளையம் என்று பேர். காமாக்ஷி ஆலயத்திலேயே ஆறு, ஏழு விக்நேச்வர மூர்த்திகள் உண்டு.

கஞ்சி வரதர்

காஞ்சீபுரத்தில் வரதராஜா ‘பேரருளாளப் பெருமாள்‘ என்று விசேஷமாக, விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவரைப் பற்றி ரசித்தமாக இரு சொல்லலங்கார ஹாஸ்யத் துணுக்கு இருக்கிறது.

“கஞ்சி வரதப்பா!” என்று காஞ்சீபுர வரதராஜாவை நினைத்து, வியாதியில் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருந்த ஒருத்தர் வாய்விட்டு அரற்றினாராம்.

பக்கத்திலே ஒரு சாப்பாட்டு ராமன் இருந்தான். அவனுக்குக் கொஞ்ச நாளாக ஜ்வரம். டாக்டர், ‘சாதம் சாப்பிடக்கூடாது. கஞ்சி வேண்டுமானால் கொஞ்சம் குடிக்கலாம்‘ என்று கண்டிப்புப் பண்ணியிருந்தார். “கஞ்சி எப்போ வரும்? எப்போ வரும்?” என்று அவன் தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அதனாலே, பக்கத்திலே இருந்தவர், “கஞ்சி வரதப்பா” என்று சொன்னதை, “கஞ்சி வருகிறது அப்பா” என்று அவர் சொல்லுகிறாரென்று நினைத்துவிட்டான். ஆள் யாரும் வரக்காணோமே என்பதால், “எங்கே வரதப்பா?” என்றானாம்.

சுப்ரமண்யருக்கு குமரக் கோட்டம் என்று தனிக் கோயில் இருக்கிறது. கச்சியப்ப சிவாசாரியார் கந்த புராணம் எழுதி அரங்கேற்றியதே அங்கேதான்.

கச்சபேச்வரர் கோவிலில் சூரியன் சந்நிதியில் “மயூர சதகம்” என்று நூறு சுலோகம் கொண்ட சூரிய துதி கல்வெட்டில் பொறித்திருப்பதிலிருந்து அது ஒரு முக்கியமான சூரிய க்ஷேத்ரமாகத் தெரிகிறது.

இப்படி ஷண்மதங்களுக்கும் முக்கியம் வாய்ந்ததாகக் காஞ்சிபுரம் இருக்கிறது. ஆசார்யாளுக்கு முந்தியே அப்படியிருந்து அவர் அதனாலேயே அங்கே வந்து தங்கியிருக்கலாம். அல்லது ஷண்மத ஸ்தாபனா சார்யாளாகிய அவர் வந்து தங்கியதாலேயே அது இப்படிப் பெருமை பெற்றிருக்கலாம்.

சப்த மோக்ஷபுரிகளில் தக்ஷிணத்தில் உள்ள ஒன்றே ஒன்று காஞ்சீபுரம்தான் என்பது அதன் தலையாய சிறப்பாகும். சமய முக்கியத்துவம், வித்யா ஸ்தான முக்கியத்துவம், ராஜரீக முக்கியத்துவம், வியாபார முக்கியத்துவம் எல்லாமே அந்த ஊருக்கு இருந்ததால்தான் “நகரேஷு காஞ்சி” என்று புகழப்பட்டிருக்கிறது.

– தெய்வத்தின் குரல் ஐந்தாம் பகுதி

(ஸ்ரீ சங்கர சரிதம்)

Source….www.tamil.thehindu.com

Natarajan