| Having a roof to live under is a luxury. Having ample food on your table every day is luck. And above all, having a family to care for you is a blessing. The unconditional love of a family is something we should all be thankful for, notwithstanding the messes we make, the chores we complain about, the heartbreak we experience, and the distances that separate us. Let us all express our gratitude to the Lord, for having given us a comfortable house for us to live in and a warm family that makes it a home.
Lord, thank you for this sink of dirty dishes;
Thank you for this pile of dirty, stinky laundry;
And I would like to thank you, Lord, for those unmade beds;
My thanks to you, Lord, for this bathroom,
Thank you for this finger-smudged refrigerator
Thank you, Lord, for this oven that absolutely
The whole family is grateful for that tall grass
Lord, the presence of all these chores awaiting me says
Even though I clutch my blanket and growl
Even though I keep my eyes closed from the morning light
Even though I huddle in my bed and put off rising,
Even though the first hour of my day is hectic, There are many who are lonely. Even though our breakfast table never looks like
Even though the routine of my job is often monotonous,
Even though I grumble and bemoan my fate from day to day
Source……..www.ba-bamail.com Natarajan
|
god
Message for the Day….” The Sun Teaches man the Lesson of Humble Devotion to Duty …”
For all actions, the inspirer, the performer and the experiencer is the Sun-God. For people caught up in a meaningless existence and going through an endless round of futile activities, the Sun-God stands out as the exemplar of tireless and selfless service. He enjoys no respite from work. He is above praise and censure. He carries on his duties with absolute equanimity. Everything he does is only for the well-being of the world and not to cause any harm. Draw inspiration from Sun-God. The world cannot survive without the Sun. Life on earth is possible only because of the Sun. The Sun teaches man the lesson of humble devotion to duty, without any conceit. The Sun is the supreme example for everyone that one Sushould do one’s duty with devotion and dedication. Doing one’s duty is the greatest Yoga, as pointed out by Krishna in the Gita. Let your actions and thoughts be good. You will then experience the Bliss Divine.
Message For the Day…” The path of dharma mandates that you give up hatred against others and cultivate mutual concord and amity…”
Whatever you are dealing with, you must first grasp its real meaning. Then, you have to cultivate it daily, for your benefit. By this means, wisdom grows and lasting joy is earned. The two basic things everyone must be super clear are dharma and karma (action). Righteousness(Dharma) has no prejudice or partiality; it is imbued with truth and justice. So if you choose to adhere to dharma, you must see that you never go against it. It is wrong to deviate from it. The path of dharma mandates that you give up hatred against others and cultivate mutual concord and amity. Through concord and amity, the world will grow, day by day, into a place of happiness. If these practices are well established, the world will be free from disquiet, indiscipline, disorder, and injustice. The wise, who are impartial and unprejudiced and have resolved to follow Dharma, must walk on the path of truth (sathya).
ஜனவரி 8 1994….பெரியவா மஹா சமாதி அடைந்த நாள் …
1994 ஜனவரி 8 ஆம் தேதி ஐயன் மஹா சமாதி அடைந்த பின், வெளி வந்த ஆனந்த விகடனில், அப்போது தொடராக வந்து கொண்டிருந்த ‘அன்பே அருளே’ கட்டுரையின் 8 ஆவது அத்தியாயம். ஸ்ரீ பரணீதரன் மாமா அவர்கள் கைவண்ணம்…
சாக்கியர் கூத்தை பற்றி தொடர்வதற்குள் ஒரு பிரளய கால ஊழிக்கூத்தே நடந்து முடிந்து விட்டது.
நூற்றாண்டு பிறந்த தின வைபவமாக கடந்த மே மாதம் கனகாபிஷேக காட்சியருளி, கோடிக்கணக்கான பக்தர்களின் நெஞ்சங்களை குளிர்வித்த பெரியவா, ஒரே நொடியில் தமது சரீர உடையை உதறிவிட்டு நம் கண்ணிலிருந்து மறைந்து விட்டார்.
1994 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 8 ஆம் தேதி – சனிக்கிழமை பிற்பகல் 2.58 மணிக்கு துவாதசியன்று பெரியவா மகா சமாதி அடைந்து விட்ட செய்தி ஊரெங்கும், நகரங்கள் என்றும், கிராமங்கள் தோறும், நாடு முழுவதும், உலகம் பூராவும், எட்டி விடுகிறது. கோடிக்கணக்கானவர்களின் நெஞ்சங்கள் பதறி துடித்தன. கண்ணீர் பொங்கி பொங்கி பெருகியது. பாசத்தை வளர்த்து கொண்டு விட்ட பக்தர்கள் குமுறி குமுறி அழுதார்கள்.
‘பெரியவா என்னை அனாதையா விட்டுட்டு போயிட்டாளே…’
‘திடீர்ன்னு இப்படி ஏமாத்திட்டு போயிட்டாரே…’
‘இனிமே பெரியவாளை தரிசனம் பண்ண முடியாதே..அந்த கருணை வடிவத்தை காண முடியாதே…அன்பு சிரிப்பை பார்க்க முடியாதே… அமுத பேச்சை கேட்க முடியாதே…’
அப்பா அம்மா போனப்ப ஆறுதலுக்கு, பெரியவா கிட்டே ஓடி வந்தேன். இப்ப பெரியவாளே போயிட்டாளே யாருகிட்டே போவேன்?
‘பெரியவாளுக்கு முன்னாலே நான் போயிடணும் ன்னு பிரார்த்தனை பண்ணிண்டு இருந்தேன். என்னாலே யாருக்கு என்ன பிரயோஜனம்?
பெரியவா இருந்தா உலகத்துக்கே க்ஷேமமாச்சே…’
‘நான் கொடுத்து வெச்சவன் சார், பெரியவா மௌனவிரதம் ஏற்பதற்கு முன்னே ஒரு நாள் தரிசனத்துக்கு போயி இருந்தேன். நிறைய பேசினார் அமோகமா அனுக்கிரகம் பண்ணினா…இப்படியே பேசாம ரொம்ப நாள் உக்காந்திருப்பார் ன்னு நெனைச்சனே… மோசம் போயிட்டேனே…’
‘பெரியவாளை தவிர எனக்கு வேறு யாரையும் தெரியாதே..நாற்பது வருஷமா பெரியவா கூட இருந்து தொண்டு பண்ணினேன்…எவ்வளவு பேசி இருக்கா…ஒரு தரம் என்னை கோவிச்சிண்டுட்டா…ஏண்டா, உன்னை ரொம்ப கோவிச்சிண்டுட்டேனா? வருத்தமா இருந்ததா ன்னு அடுத்த நிமிஷமே குழந்தை மாதிரி விசாரிச்சாளே…எப்பு கோவிச்சிக்க இப்ப பெரியவா இல்லியே…’
‘பெரிய எசமான் உள்ளே படுத்துண்டு இருக்காங்க ன்னு ஒரு தைரியம் இருந்துதுங்க. எட்டி பார்த்தா அவங்க இருக்க மாட்டாங்களே…’
‘தெய்வம் என்னை தனியா விட்டுட்டு போயிடுச்சுங்க…உலகமே இருளோன்னு இருக்குதே..’
இப்படி பல்வேறு தரப்பட்ட பக்தர்கள் கதறி கதறி தீர்த்துவிட்டனர். தன் தாய், தந்தை, குழந்தை, நெருங்கிய உறவினர் இவர்களை இழந்து விட்டவர்கள் போல் என்னிடம் தேம்பி தேம்பி அழுதனர். என் சொந்த துயரத்தை உள்ளடக்கி பொங்கிய கண்ணீரை தேக்கி நிறுத்தி, அவர்களுக்கு ஆறுதல் வார்த்தை சொல்லி தேற்றிக்கொண்டு இருந்தேன்.
என்னால் தேற்ற முடியாமல் போனது அந்த ஆறு வயது சிறுமியைத்தான்.
‘எனக்கு மூணு வயசு இருக்கறப்போ பெரியவா கல்கண்டு கொடுத்தா. அதுக்கப்பறம் பெரியவாளை நான் பார்க்கவே இல்லை. அழைச்சிண்டு போ ன்னு அப்பா கிட்ட எத்தனையோ தடவை சொன்னேன். அழைச்சிண்டு போகலே. இப்போ சாமி கிட்டே போயிட்டாரே.நான் இனிமே பெரியவாளை எப்படி பார்க்கிறது?’ என்று அந்த சிறுமி கண்கலங்கிய போது, எப்படி தேற்றுவது என்று கலங்கி போனேன் நான்.
ஜனவரி முதல் தேதியன்று பத்து நிமிடங்கள் மட்டுமே பெரியவா தரிசனம் இருந்திருக்கிறது. அதற்கு பிறகு பொது தரிசனமே இல்லை. உடல்நிலை சரியில்லை. வைத்தியர்கள் அருகிலேயே இருந்து தேவையான சிகிச்சைகள் அளித்து கொண்டு இருந்தார்கள்.
8-ஆம் தேதி சனிக்கிழமை அன்று உடல் நிலை தேறியது. ஈச்சங்குடியில் வாங்கியுள்ள பெரியவாளின் பூர்வாச்ரம தாயாரின் இல்லத்தில் வைப்பதற்காக தயாரான அப்பா அம்மா படங்கள் அவரிடம் காட்டப்பட்டது. அதை சற்று நேரம் பார்த்து கொண்டிருந்தார்.
பாலுவிடம், ‘நீ கலவை பார்த்திருக்கியோ அங்கே போயிருக்கியோ?’ என்று கேட்டிருக்கிறார்.
எதற்கு திடீர் என்று கலவையை நினைத்துக்கொண்டாரோ?
யாரோ ஒருவர் தரிசனத்துக்கு வந்தார். ‘சௌக்கியமா இருக்கேளா?’ என்று உரத்த குரலில் கேட்டிருக்கிறார்.
‘பெரியவாளோட பழைய குரல் மாதிரி இருந்தது. எங்களுக்கெல்லாம் ஆச்சிரியமாக போய்விட்டது…’ என்றார் திருக்காளாவூர் ராமமூர்த்தி.
‘பிரும்ம ஸ்ரீ சாஸ்த்ரிகள்’ என்று பெரியவா பெயரிட்ட வேதபுரியை பார்த்து ‘கையில் என்ன?’ என்று கேட்டாராம். ‘பெரியவாளோட மரக்குவளை…அலம்ப எடுத்துண்டு போறேன்…’ என்று பதில் கூறி விட்டு போயிருக்கிறார்.
பெரியவா சாதாரணமாக இருப்பதை அறிந்து எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி. பிக்ஷையை ஏற்றுக்கொண்டு இருக்கிறார். பிறகு படுக்க வைத்து இருக்கிறார்கள். அரை நொடியில்…அனாயாசமாக அப்போது மணி 2.58…
அல்லும் பகலும் ஒவ்வொரு கணமும் கண்ணிமை போல் பாதுகாத்து வந்த திவ்ய சரீரத்தை பார்த்து கதறி தீர்த்து விட்டார்கள் அந்த புண்ணியசாலிகள். மஹா சுவாமிகளுக்கு கைங்கர்யம் செய்தவர்கள் அத்தனை பெரும் பாக்கியசாலிகள். யார் பெயராவது விட்டு போய் விடுமோ என்பதால் அவர்களது பெயர்களை நான் இங்கு குறிப்பிடவில்லை.
அன்று மதியம் இரண்டரை மணி அளவில் ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள், பால சுவாமிகளுடன் தாம்பரம் நிகழ்ச்சி ஒன்றுக்கு சென்று வர, பெரியவாளிடம் உத்தரவு பெற்று சென்றதை கண் கலங்கியவாறு கூறினார். சென்னைக்கு செய்தி சென்று, தாம்பரத்தை அடைவதற்கு முன்பே தெரிவிக்கப்பட்டு, இரு சுவாமிகளும் மாலை ஐந்து மணியளவில் ஸ்ரீ மடத்துக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.
துறவியேனும் நாற்பது ஆண்டு கால தொடர்பின் பின்னணியும், பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளும் நினைவில் அலைமோத ஸ்ரீ ஜெயேந்திரர் நெஞ்சம் குமுறி கண்ணீர் வடித்ததில் வியப்பென்ன? ஒப்புயர்வற்ற குருவின் உபதேசம் பெற்றதற்கும், பிரம்ம ஞானியிடம் பாடம் பயின்றதற்கும், மகானிடம் அறிவுரை கேட்டதற்கும் முற்பிறவியின் நற்பேறு அன்றோ காரணம் என்ற நன்றி கண்ணீர் அல்லவா அது!
அத்தருணம் உள்ளத்தில் எழுந்த சிந்தனைகள் எல்லாம் கூற முடியாமல் துயரமே உருவாக சோகமே வடிவாக அமர்ந்திருந்தாலும் – மறுநாள் நடக்க வேண்டிய சடங்குகளில் தீவிர கவனம் செலுத்தி, பக்தர்களிடம் ஆணைகள் பிறப்பித்துக்கொண்டு இருந்தார்.
பால சுவாமிகள் அங்கும் இங்கும் எங்கும் காணப்பட்டார். ஒரு கணம் தரிசித்து ஆறுதல் பெற காத்திருக்கும் பக்தர்களை சந்தித்தவாறே, தேவையான ஏற்பாடுகளில் கவனம் செலுத்தி கொண்டு இருந்தார்.
என்னை கண்டதும் தனியே அழைத்து சென்று, ‘ஏமாந்து போயிட்டோம்…இன்னிக்கு நன்னா தான் இருந்தா. பேசினா, சிரிச்சா, பிக்ஷை பண்ணினா…தைரியமா இருந்தது. தாம்பரம் போயிட்டு வந்துடலாம் ன்னு புறப்பட்டோம்…எதிர்பார்க்காம சேதி வந்தது.’என்று நடந்தவற்றை கூற தொடங்கினார். நடந்து சென்றவாறே ஒருவருக்கு கையசைப்பு, ஒருவரை அருகில் வரசொல்வது, இன்னொருவரை பார்த்து, ‘ஒ, வந்திருக்கேளா?’ என்று கேட்பது. ‘உங்களுக்கு எப்போ தெரியும்?’ என்று பரிவுடன் விசாரிப்பது…’பிருந்தாவன வேலை வேகமா நடந்து கொண்டு இருக்கிறதா?’என்று பார்வையிடுவது… பம்பரமாக சுற்றி சுழன்று கொண்டிருந்தார் பால பெரியவர்.
பக்தர்கள் கூட்டம் பெருகி கொண்டே இருந்தது. வேகமாக நகர்ந்த க்யு இரண்டு கிலோ மீட்டர் வரை நீண்டது. வெகு விரைவில் தேவையான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன. காவலர்கள் பணி போற்றத்தக்கதாய் இருந்தது.
மேடையில் பெரியவாளின் திருமேனி ஒளிர்ந்து கொண்டு இருந்தது. நான்கு ஆண்டுகளாக நாம் கண்ட தரிசனம். ஒரே ஒரு வித்தியாசம்…எவ்வித அசைவும் இல்லை…மூலவராகிவிட்ட நிலையில், தெய்வீக சாந்நித்யம் நிலவியது. சுற்றிலும் மடத்து சிப்பந்திகள். அவ்வப்போது, இரு சிஷ்ய சுவாமிகளும் வந்து உடனிருந்தார்கள்.
எதிரில் நகர்ந்த க்யூ வில் கும்பிட்டவர்கள், குமுறி அழுதவர்கள், கன்னத்தில் போட்டு கொண்டவர்கள், கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தியவர்கள், இஸ்லாமிய பெருமக்கள், கிறிஸ்துவ சகோதர-சகோதரிகள், வெளிநாட்டினர், பல சமயத்தினர், பல மொழியினர் பொது வாழ்வில் பலதுறை சேர்ந்தவர்கள், பெரும் செல்வந்தர்கள், பரம ஏழைகள், தள்ளாடும் முதியவர்கள், ஆண்கள், பெண்கள், சிறுவர்-சிறுமியர்…
ஒரு புறம் ஒலிப்பெருக்கியில் ‘ஜெய ஜெய சங்கர…ஹர ஹர சங்கர…’கோஷம், நாம சங்கீர்த்தனம், பக்தி பாடல்கள், தேவாரம், திருப்புகழ், சகஸ்ர நாம பாராயணம், வேத முழக்கம்…. மேடை நிரம்ப மணம் பரப்பும் மலர் கொத்துக்கள், வாசனை திரவியங்களின் புகை மண்டலம்…தேவலோக சூழ்நிலை…
பன்னிரண்டு மணிக்கு மேல் மகாபிஷேகம் தொடங்கியது. பிரதம சீடர் ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சுவாமிகள், குருவின் திருமேனிக்கு முறைப்படி அபிஷேக, அர்ச்சனைகள் செய்வித்து, தூப தீப கற்பூர ஆரத்தி எடுத்து வழிபட்டது, ஆலயம் ஒன்றில் சிவபூஜை நடைபெற்றது போன்ற உணர்வை தோற்றுவித்தது.
இறுதியாக நான்கு மணியளவில் பிருந்தாவன பிரவேச ஊர்வலம் புறப்பட்டு அருகிலிருந்த மாளிகைக்குள் சென்றது.
வெளியே இருந்தவர்களுக்கு புனித திருமேனியின் கடைசி புண்ணிய தரிசனம் அதுவே
Read more: http://periva.proboards.com/thread/10890/06-01-2016/#ixzz3wZpAMVSV
Source…….www.periva.proboards.com
Natarajan
“Periva’s Miracles- Always race with the time-Living example “
Periva’s Miracles- Always race with the time-Living example
I wish to inform to the members of Periva forum, devotees of Maha Periva and readers of my post that my son, who is at Australia with his family, has reached Chennai after floods on 10th of this month. (December 2015). This is his annual visit to Chennai to take care of us every year.
After a couple of days, my only son Mr.Bharath and his wife Sow. Lakshmi wanted to go out for lunch to some good hotel along with me and my wife. I should make special mention about my small family members and their unmatched character and attitude in a short statement.
My only son Mr.Bharath, who Exemplify the relation-ship between parents and children and we are fortunate enough to have a son like Bharath.
My only daughter in law Sow. Lakshmi not only Lakshmi by name but Goddess Lakshmi in real sense to our sweet home.
We are also blessed with a granddaughter by name Kriti who equals all aishwaryam to our sweet home.
Thanks to Periva’s Grace.
We all started, on 13th December 2015 (Sunday) after noon at 12.00 Noon and reached a well reputed and posh star hotel. We all had nice time and very good lunch. The occasion was like a get together of our family after two years. All possible selfee were taken and we could reach home at 4.00 P.M. As everyone was tired, we all retired for sleep at 9.00 P.M.
Next day morning, my son got up from sleep and he was not comfortable. He was complaining of nausea and vomiting along with stomach pain. The excruciating pain was escalating every second and he said that that the pain was unbearable and he did not feel like having his Tiffin.
The pain was too much at 8.45 A.M. Myself and my wife were mentally disturbed and we did not know what to do. I am also a paralytic stoke patient and could not go out to reach any doctor. I immediately went to Maha Periva and prayed for my son’s sufferings. I prayed and took some “Vibhuti” from Maha Periva and put some Vibhuthi in my son’s mouth and applied little on his forehead also.
He slept for 10 minitues and exactly at 9.00 A.M. he came to kitchen and asked me to prepare doshas for him. I enquired about his stomach pain and he said that he is relieved of all sufferings including stomach pain. Absolutely, no traces of pain or any sufferings from 9.00 A.M, thanks to Maha Periva for HIS instant reply to my prayer.
I am sure that the experience of mine in my son’s case is a living example for the devotees of Maha Periva. Our faith on Periva never let us down in problems and crisis. Still HE is living among us and take care of devotees at all times.
What a way Maha Periva gave relief to my son. The treatment of Maha Periva is always very much clinical in nature. Even medicines may take some time to give relief or cure a disorder But Maha Periva’s blessings out beat even time.
Periva’s blessings are always
Racing with the time,
In serving the devotees needs.
Read more: http://periva.proboards.com/thread/10884/periva-miracles-race-living-example#ixzz3wZkSJ99X
Source..
Gayathri Rajagopal in http://www.periva.proboards.com
Natarajan
Message for the Day…”Among Sacrifices [yajnas], I am the Repetition of Name(nama-yajnas)”…Lord Krishna in Gita…
Lord Krishna declared in the Gita, “Among sacrifices(yajnas), I am the repetition of the name (nama-yajna).” For curing grief and earning joy, temples where the name of God can be remembered are very essential. Remembering the name (smarana) grants bliss; there is nothing more fruitful, charming or blissful than this activity! Sage Vyasa wondered, “Having the great yet simple name, on the ever available tongue, and the temple where His enchanting image is installed so that people can sing His glory in an exalted voice… why should people hasten toward the gates of hell?” So too, Saint Tulsidas, who lived constantly in the temple and sang of the joy he tasted, lamented, “Alas! When people give up the name and the temple, and seek peace and joy in other places, I am reminded of the foolishness of those who forsake the rich and tasty fare on their plates and beg with outstretched hands for the remains from other’s plates!”
” Never underestimate your Mother …” !!!
Never underestimate Moms!
Things were going exactly as Srinivasan had feared, his Mother would come in from India and crush his American way of life under her strong South Indian influence. For a genetic scientist like Vasu, as Srinivasan was called by his friends, the only kind of order was disorder. So consumed he was by his research that the world and it’s affairs mattered little to him. When his last girlfriend walked out on him, “Find a girl on planet Srinivasan,” she had screamed as she stomped out.
Now Vasu’s Mother had taken over the administration of the planet. It irritated him, this milk at night and chyawanprash every morning. “Have you been wearing the same pair of Jeans for the past three days?” Mother was beginning her morning interrogation.
Vasu stared at the hot idlis in front of him, the chywanprash to follow and the wardrobe interrogation that had begun. Something snapped in his mind. “Mom I love you and I love that you come all the way from India to take care of me but please don’t fuss over me! It irritates me! And then I cannot work!”
His Mother did not really care if Vasu was upset, “The idlis are getting cold,” was her matter of fact response.
“You don’t really care, do you Mom?”
“I care about you Vasu. The work you do is alright. If you don’t do it, someone else will do it.”
“Mom, I am a genetic scientist. I am working on the evolution of man. Theory of evolution, Charles Darwin, have you heard of him? ” Vasu was exasperated with her unwillingness to understand.
His Mother sat down next to him and smiled, “I know Darwin, Vasu. I also know that what you think he discovered, was old news in India.”
“Yeah sure Mom!” Vasu said with sarcasm.
“Well if you are too smart then listen to this,” his Mother countered.” Have you heard of the Dashavatara ? The ten avataras of Vishnu ?” Vasu nodded. “Then let me tell you what you and Mr. Darwin don’t know.
The first avatara was the Matsya avatara, it means the fish. That is because life began in the water. Is that not right ?” Vasu began to listen with a little more attention..
“Then came the Kurma avatara, which means the tortoise, because life moved from the water to the land. The amphibian. So the Tortoise denoted the evolution from sea to land.
Third was the Varaha avatara, the wild boar, which meant wild animals with not much intellect, you call them the Dinosaurs, correct ?” Vasu nodded wide eyed.
“The fourth avatara was the Narasimha avatars, half man and half animal, the evolution from wild animals to intelligent beings.
Fifth was the Vamana avatara, the midget or the dwarf, who could grow really tall. Do you know why that is so ? Because there were two kinds of humans, Homo Erectus and the Homo Sapiens and Homo Sapiens won that battle.” Vasu could see that his Mother was in full flow and he was stupefied.
“The Sixth avatara was Parshurama, the man who wielded the axe, the man who was a cave and forest dweller. Angry, and not social but the seventh avatara was Ram, the first thinking social being, who laid out the laws of society and the basis of all relationships.
The eighth avatara was Krishna, the statesman, the politician, the lover who played the game of the society and taught how to live and thrive in the social structure.
The Ninth avatara,was Balarama the man who rose from Narasimha and found man’s true nature.
And finally, my boy, will come Kalki, the man you are working on. The man who will be genetically supreme.”
The last Avatar is yet to appear, and in many versions of the mythology, the ninth incarnation is mentioned as Lord Buddha. But this is a much later addition done at a time when the concept of Dashavatara was already fully developed.
Vasu looked at his Mother speechless. “This is amazing Mom, how did you.. This makes sense !”
“Yes it does Vasu ! Now have your chyawanaprash ! ”
source……input from a friend of mine
Natarajan
Jokes for the Day……..” Good Lord …It is Morning….” !
A father was approached by his small son who told him proudly, “I know what the Bible means!”
His father smiled and replied, “What do you mean, you ‘know’ what the Bible means?
The son replied, “I do know!”“Okay,” said his father. “What does the Bible mean?”
“That’s easy, Daddy…” the young boy replied excitedly,It stands for ‘Basic Information Before Leaving Earth.'”………………….
There was a very gracious lady who was mailing an old family Bibleto her brother in another part of the country.
“Is there anything breakable in here?” asked the postal clerk.
“Only the Ten Commandments.” answered the lady.
……………………
“Somebody has said there are only two kinds of people in the world.There are those who wake up in the morning and say,
“Good morning, Lord,”and there are those who wake up in the morning and say,
“Good Lord, it is morning.”………………………A minister parked his car in a no-parking zone in a large city because he was short of time and couldn’t find a space with a meter.
Then he put a note under the windshield wiper that read:“I have circled the block 10 times. If I don’t park here, I’ll miss my appointment. Forgive us our trespasses.”
When he returned, he found a citation from a police officer along with this note :“I’ve circled this block for 10 years. If I don’t give you a ticket I’ll lose my job.Lead us not into temptation.”========
There is the story of a pastor who got up one Sunday and announced to his congregation:“I have good news and bad news. The good news is, we have enough money to pay for our new gym-fellowship hall building program.The bad news is, it is still out there in your pockets.”========
While driving in Pennsylvania, a family caught up to an Amish carriage.The owner of the carriage obviously had a sense of humor, because attached to the back of the carriage was a hand printed sign… “Energy efficient vehicle: Runs on oats and grass.Caution: Do not step in exhaust.”========
A Sunday School teacher began her lesson with a question,“Boys and girls, what do we know about God?”
A hand shot up in the air.“He is an artist!” said the kindergarten boy.
“Really? How do you know?” the teacher asked.
“You know – Our Father, who does art in Heaven… ”========
A minister waited in line to have his car filled with gas just before a long holiday weekend.The attendant worked quickly but there were many cars ahead of him.Finally the attendant motioned him toward a vacant pump.
“Reverend,” said the young man, “I’m so sorry about the delay.It seems as if everyone waits until the last minute to get readyfor a long trip.”The minister chuckled, “I know what you mean.It is the same in my business.”========
People want the front of the bus,
the back of the church,and the center of attention.========
Sunday, after church, a Mom asked her very young daughter what the lesson was about.
The daughter answered, “Don’t be scared, you’ll get your quilt.”
Needless to say, the Mom was perplexed. Later in the day, the pastor stopped by for tea and the Mom asked him what that morning’s Sunday school lesson was about.
He said “Be not afraid, thy comforter is coming.”========
The minister was preoccupied with thoughts of how he was going to ask the congregation
to come up with more money than they were expecting for repairs to the church building.Therefore, he was annoyed to find that the regular organist was sick and a substitute had been brought in at the last minute. The substitute wanted to know what to play.
“Here’s a copy of the service,” he said impatiently.“But, you’ll have to think of something to play after I make the announcement about the finances.”
During the service, the minister paused and said, “Brothers and Sisters, we are in great difficulty; the roof repairs cost twice as much as we expected and we need $4,000 more. Any of you who can pledge $100 or more, please stand up.”
At that moment, the substitute organist played “The Star Spangled Banner.”And that is how the substitute became the regular organist!source….input from a friend of mineNatarajan
” மஹா விஷ்ணுவும் , கொசுவும் ஒண்ணு …..” !!!
ஒரு நாள் மடத்தில் உள்ளவர்களிடம்,” மகா விஷ்ணுவும்
கொசுவும் ஒண்ணு, உனக்குத் தெரியுமா?” என்றார் பெரியவா.
வழக்கம்போல் தானே அந்தப் புதிரையும் விடுவிக்கிறார்.
“விஷ்ணுவின் கையில் சக்கரம் சுற்றிக்கொண்டிருக்கு,கொசுவும்
சக்கரமாய் சுற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கு.
கெட்டவர்கள் விஷ்ணுவைப் பார்க்க முடியாமல் ஒதுங்கிக் கொள்வார்கள்.
கண் வலிக்காரர்கள் கொசுவைப் பார்க்க முடியாமல் ஒதுங்கி விடுவார்கள். ச்ருதியிடம் விளையாடுபவர்
விஷ்ணு. [ச்ருதி=வேதம்] ச்ருதி முனையில் ஙொய் என்று கத்திக்கொண்டு விளையாடும் கொசு [ச்ருதி=காது]!”
இந்த சிலேடை சொன்னதுக்குக் காரணம் மடத்தோடு
அவர்கள் இருந்த முகாமில் கொசுத்தொல்லை தாங்க முடியாது.
“அனந்தசயனம் பண்ணும் பெருமாள்தான் கொசுன்னு
நினைச்சுண்டேன்னா, பகவத் ஸ்மரணையோடு தூங்கலாம்!” என்று எல்லோரையும் சமாதானம் செய்வாராம்.
இப்படி எந்தக் கஷ்டத்தையும் நகைச்சுவை ததும்ப சரி செய்துவிடும் அழகையும் பெரியவாளிடம் அனுபவிக்க முடியும்.
ஒரு நீண்ட உபன்யாசம் நடந்து கொண்டிருந்தது. பெரியவாளும் கேட்டார். ஒரு வழியாக உபன்யாசம் முடிந்தது.உடனே பெரியவா”சாக்கு கிடைச்சுதுன்னு நன்னா ரொம்ப நேரம் சொன்னயா?”என்றார்: “நீ ஒக்காந்துண்டிருந்தது ஒரு சாக்குமேலே…அந்த சாக்கைச் சொன்னேன்!” என்று தமாஷ் பண்ணினாராம்
Read more: http://periva.proboards.com/thread/10869/#ixzz3wPgbz2Ii
Source ……..www.perivaproboards.com
Natarajan
Message for the Day…” Only one who has so filled themselves with love and who lives in the light of that love deserves to be called human.”
Humans are full of love (prema). Their hearts are springs of mercy. They are endowed with true speech. Peace is the characteristic of the mind of humans. It is the innate quality of the mind. Do not search for peace outside. Just as gold and silver lie hidden under the earth, and pearl and coral under the sea, peace and joy lie hidden in the activities of the mind. If you desire to acquire these hidden treasures, dive deep and turn your mental activities inward, you will become full of love. Only one who has so filled themselves with love and who lives in the light of that love deserves to be called human. Those devoid of love are demons and monsters. Within every man, the holy quality of love is ever present, without change. It is one and indivisible. Those saturated with love are incapable of spite, selfishness, injustice, wrong, and misconduc
Take off with Natarajan 