Health

படித்து ரசித்தது ….பூவிலே சிறந்த பூ ‘ சிரிப்பூ ‘ …!

NatarajanLeave a comment

இலக்கியச் சுவைகளுள் மோனையைப் போல் முதலில் நிற்பது நகைச்சுவை. “அது மனித குலத்திற்கு வாய்த்த வரம், அந்தரங்கத்தைப் புலப்படுத்தும் ஒளிச்சரம்” என்பார் தெலுங்குக் கவிஞர் சி.நாராயண ரெட்டி.“பற்கள் என்ற முட்களே பூக்கும் மலர் புன்னகை” என்று கவிக்கோ அப்துல் ரகுமானும், “பவளக் கொடியில் முத்துக்கள் பூத்தால் புன்னகை என்று பேராகும்” எனக் காவியக் கவிஞர் வாலியும் புன்னகையைச் சொல்லோவியமாக வடிப்பர். “ஒவ்வொரு முறை சிரிக்கும் போதும் இதயம் ஒட்டடையடிக்கப்படுகிறது” எனச் சிரிப்புக்குப் புகழாரம் சூட்டுவார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து.

“என்னைப் பொறுத்த வரை பிரார்த்தனை எவ்வளவு புனிதமானதோ அதே போல் சிரிப்பும் புனிதமானதாகும்” எனச் சிரிப்பின் சிறப்பினைப் பறைசாற்றுவார் ஓஷோ.

“பொதுவாகவே, அறிவைத் துலக்க, ஆன்மாவை உயர்ந்த நிலையில் வைத்துக் கொள்ள, உடம்பில் வியாதிகள் வராமல் தடுத்துக் கொள்ள நகைத்தல் நல்லது” என மூதறிஞர் வெ.சாமிநாத சர்மா கூறியிருக்கிறார். நகைச்சுவையின் தனிச்சிறப்பு ஒரு கருத்தை நகைச்சுவையோடு சொல்லும் போது அந்தக் கருத்து கேட்பவர்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துவிடும். நகைச்சுவைக்கு உள்ள தனிச்சிறப்பு அது.

நேர்காணல் ஒன்றில் இக்கருத்தினை விளக்க எழுத்தாளர் சாவி காட்டிய உதாரணம்

சாப்பிட வந்தவர் ஓட்டல் சர்வரிடம் கேட்கிறார். ‘இதோ பார்! நீ கொண்டு வந்து வைத்த கோழி பிரியாணியில் ஒரு ஈ செத்துக் கிடக்குது!”இவ்வளவு பெரிய கோழி செத்துக் கிடக்குதே, அது உங்க கண்ணில் படலே. சின்ன ஈ செத்துக் கிடப்பது மட்டும் பெரிசாத் தெரியுதாக்கும்!’ என்றார் சர்வர். ‘எப்போதோ படித்த இந்த நகைச்சுவையைத் துணுக்கை நினைத்துச் சிரிக்கும் போதெல்லாம் கூடவே அதில் பொதிந்துள்ள கருத்தும் என்னைச் சிந்திக்க வைக்கும்’ என்றார் சாவி. ஒரு தடவை திருக்குறளார் வீ.முனிசாமியும் கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணனும் காரில் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று ஒரு ரயில்வே ‘கேட்’டருகே டிரைவர் காரை நிறுத்தினார்.

கலைவாணர், “என்னப்பா ஆச்சு?” என்று கேட்டார். “’கேட்டு’ சாத்தியிருக்கிறான் ஐயா!” என்று டிரைவர் சொன்னார். உடனே கலைவாணர் திருக்குறளாரைப் பார்த்து, “பொய் சொல்லுகிறான்,

பார்த்தீர்களா? ‘கேட்டு’ சாத்தினான் என்று சொல்லுகிறானே, நம்மைக் கேட்டா சாத்தினான்?” இயல்பான நகைச்சுவை என்பது இது தான்! சொல் விளையாட்டின் மூலம் கலைவாணர் இங்கே நயமான நகைச்சுவையை தந்தார்.

மூவகை நகைச்சுவைகள் நகைச்சுவையில் முறுவலித்தல், அளவே சிரித்தல், பெருகச் சிரித்தல் என மூன்று வகைகள் உண்டு. முதலாவது புன்முறுவல்; அதாவது, குமிண் சிரிப்பு. இடைப்பட்டது அளவான சிரிப்பு; மூன்றாவது வெடிச் சிரிப்பு. 1925-ல் பெர்னார்ட் ஷாவிற்கு இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. அப்போதும் வழக்கமான நகைச்சுவை உணர்வோடு ஷா கூறினார்

“இந்த ஆண்டில் நான் நுால் ஒன்றும் எழுதவில்லை. உலகம் அதைக் கண்டு மகிழ்ந்து, எனக்கு நன்றி பாராட்டிச் செய்த செயல் இது.” படிப்பவர் இதழ்களில் குமிண் சிரிப்பைத்

தோற்றுவிக்கும் நகைச்சுவை இது. முன்னாள் சபாநாயகர் கா.காளிமுத்து சொற்பொழிவின் இடையே சொன்ன நகைச்சுவை“ஒருவன் ‘நான் என்ன பிராணி என்றே எனக்கு தெரியவில்லை’ என்று நண்பனிடம் கூறினான்.

‘ஏன்?’ என்று நண்பன் கேட்டான். அதற்கு அவன் சொன்ன பதில்… ‘பூனையைப் பார்த்து எலி பயப்படுகிறது; எலியைப் பார்த்து கரப்பான் பூச்சி பயப்படுகிறது; கரப்பான் பூச்சியைப் பார்த்து என் மனைவி பயப்படுகிறாள்; மனைவியைப் பார்த்து நான் பயப்படுகிறேன். நான் என்ன பிராணி என்றே தெரியவில்லை!’” கேட்பவர் இடையே அளவான சிரிப்பைத் தோற்றுவிக்கும் நகைச்சுவை இது. அறிஞர் அண்ணாதுரை பேசிய கூட்டத்தில் சில முரட்டு இளைஞர்கள் அவருக்கு முன் வந்து, “ஆணையிடுங்கள் அண்ணா, எங்கள் தலையையே உங்களுக்குத் தருகிறோம்” என்றார்கள். “தம்பிகளே! உங்கள் தலைகள் வேண்டாம்; இதயங்கள் தாருங்கள் போதும்!” என்றார் அண்ணாதுரை.

காரில் திரும்பி வரும் போது நண்பர்கள் கேட்டார்கள்: “இதயங்கள் தாருங்கள், தலைகள் வேண்டாம் என்று ஏன் சொன்னீர்கள்?” “ஆமாம், அவர்கள் தலைகளில் என்ன இருக்கிறது? அதை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்வது?” என்று அண்ணாதுரை சொன்னதும் நண்பர்கள் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்கள். வெடிச் சிரிப்பை எழுப்பும் அற்புதமான நகைச்சுவை இது! ‘வாய் விட்டுச் சிரித்தால் நோய் விட்டுப் போகும்’- சிரிப்போம், மகிழ்வுடன் வாழ்வோம்.

-பேராசிரியர் இரா.மோகன்

எழுத்தாளர், -பேச்சாளர்

மதுரை.   

Source…….www.dinamalar.com

படித்தது ….மனதை தொட்டது …”வேர்களை இழந்து விட வேண்டாம்….”

NatarajanLeave a comment

காமராஜரின் இல்லத்தில் ஈ.வி.கே.சம்பத், குமரி அனந்தன் இருவரும் அவரோடு உரையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது காமராஜர், “ஏம்பா…இந்த கோயில் கோபுரங்களை எல்லாம் ஏன் உசரமா கட்டியிருக்காங்க?” என்று கேட்டார். ஒருவர் சொல்லின் செல்வர், மற்றொருவர் இலக்கியச் செல்வர். கேட்கவா வேண்டும்…“அது நமது ஆன்மிக, கலை, கலாசாரப் பண்பாட்டுப் பெருமை, அழகு, அடையாளம்” என இருவரும் காரணங்களை அடுக்குகின்றனர்.
“அட… அதுக்கெல்லாம் இல்லைப்பா” என்று மறுத்த காமராஜர் கூறினார், “அந்த காலத்தில் ஒரு ஊரில் இருந்து இன்னொரு ஊருக்குப் போகணும்னா நடந்துதான் போகணும், சாலை வசதி, வாகன வசதியெல்லாம் கிடையாது. அப்படி போகிறவர்கள் தாகத்தோடும், பசியோடும் போவார்கள். எங்காவது கோபுரம் கண்ணுல தென்பட்டதுண்ணா… கோபுரம் இருந்தா கோயில் இருக்கும், கோயில் இருந்தா மக்கள் இருப்பார்கள், மக்கள் இருந்தால் நம் பசியும், தாகமும் தீர்வதற்கு வழி பிறக்கும் என்பதை அடையாளப்படுத்தத்தான் கோயில் கோபுரத்தை உசரமா கட்டியிருக்காங்க!” என்று பதில் அளித்தாராம்.
எனக்கும், உங்களுக்கும் கோயில் கோபுரத்தைப் பார்க்கும் போது இந்த எண்ணம் தோன்றியதுண்டா? பெருந்தலைவருக்கு மட்டும் தோன்றியது என்றால் என்ன காரணம்? அவர் எப்பொழுதும் மக்களைப் பற்றி மட்டுமே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த தலைவர் என்பதால்தான்.
மேற்கண்ட தகவல், தமிழகப்பண்பாட்டின் உச்சத்தைத் தொட்டுக் காட்டுவதாக அமைந்துள்ளது. விருந்து முதலான நம் பாரம்பரிய மரபுகள் அனைத்தும் மனிதத்துவம் சார்ந்தவை. இத்தகைய நம் பாரம்பரிய பண்பாடுகள் பலவற்றை இன்று நாம் இழந்து வருவதோடு,
இலக்கிய வாசிப்பின்மையால் அது குறித்த சிந்தனைகளையும் இழந்து வருகிறோம்.கவிதை சொல்லும் சேதி பூதை தேசிகன் பாடிய கவிதை ஒன்று.
‘என் பாட்டியின் மாமியார்
என் பாட்டியிடம் சொன்னாளாம்…

இந்தப் பானையில் அரிசி
இருக்கிறது
இந்தப் பானையில் உளுந்து இருக்கிறது
இந்தப் பானையில் புளி இருக்கிறது’
என்பாட்டி என் அம்மாவிடம் சொன்னாளாம்…
‘இது அரிசி இருந்த பானை
இது உளுந்து இருந்த பானை
இது புளி இருந்த பானை’
இப்போது என் அம்மா
என் மனைவியிடம் சொல்கிறாள்…
இது அரிசிப்பானை இருந்த இடம்
இது உளுந்துப் பானை இருந்த இடம்
இது புளிப்பானை இருந்த இடம்’
அரிசி போய், அரிசி பானை போய், அரிசி பானை இருந்த இடம் மட்டும் இன்று காலியாக இருக்கிறது. இந்தக் கவிதை, நமது பாரம்பரிய பண்பாட்டுச் சரிவை மிகச் சரியாக அடையாளப்படுத்தி உள்ளது.
விரிந்து கிடந்த திண்ணைகள்
ஒரு காலத்தில் திறந்த மனசு போல வீட்டு வாசல் கதவு திறந்திருக்க… வருகின்றவர்களை அரவணைப்பதற்கு விரியும் கரங்கள் போல வீட்டின் முன் இருபக்கமும் திண்ணைகள் விரிந்து கிடந்தன. ஒரு யாசகனோ, வழிப் போக்கனோ அதில் அமர்ந்தால் தாகமும், பசியும் நீங்கிச் செல்வதற்கு உத்தரவாதம் இருந்தது. இன்று கிராமங்களில் கூட வீடுகளின் முன் திண்ணைகளைக் காண முடியவில்லை.
அதனால்தான், “அன்றைக்குத் தமிழர்கள், முன்பின் தெரியாத மனுசாள உபசரிக்க, வீடுகளுக்கு முன்னால் திண்ணைகளைக் கட்டி வைத்தார்கள். இன்றைக்கோ நாய்களைக் கட்டி வைக்கிறார்கள்” என்றார் திருமுருக கிருபானந்த வாரியார்.
வேர்களை இழந்துவிட்டு விழுதுகளின் பலத்தில், நிழல் தேடும் சமூகமாக நாம் மாறிவருகிறோம். நமது பண்பாடு வளர்த்தெடுத்த அர்த்தமுள்ள வாழ்வியல் மரபுகளை, மீட்டுருவாக்கம் செய்ய வேண்டிய காலத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

மாறிய காட்சிகள் அதிகாலையில் வீடுகளுக்கு முன்னால் சாணம் மெழுகி, தண்ணீர் தெளித்து, மாக்கோலம் இட்ட காட்சிகளை இன்று கிராமங்களில் மட்டுமே காணமுடிகிறது. நகரியப் பகுதிகளில் அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளில் அடைபட்டுக் கொண்ட தமிழர்கள் ஸ்டிக்கர் கோலம், பெயின்ட் கோலத்தில் திருப்தி அடைந்து விடுகின்றனர். மண் முற்றத்திற்கு எங்கே செல்வது?
வீடுகளுக்கு முன்னால் அடுப்பு கூட்டி, கரும்புகள் நட்டு, அறுவடை நெல்லின் புத்தரிசியை புதுப்பானையில் சர்க்கரையுடன் இட்டு, முந்திரி, ஏலம் மணக்கப் பொங்கலிட்டனர். பொங்கி வழியும் வெண்நுரையில் வாழ்வின் வசந்த அபிவிருத்தியைக் கண்டு, ‘பொங்கலோ! பொங்கல்!’ என்று ஆனந்தக் குரல் எழுப்பினர். இத்தகைய குடும்பங்களில் ஒருவராக இருக்கும் பேறு, இன்று எத்தனைத் தமிழர்களின் வாரிசுகளுக்கு வாய்த்திருக்கிறது?
எங்கள் வீட்டில் புது மண்பானையில் புது அரிசிப் பொங்கலிட்டது உண்டு. மாடுகளைக் குளிப்பாட்டி கொம்புகளுக்கு வர்ணம் பூசி அவற்றை போசித்தது உண்டு. இன்று வீட்டில் மாடுகளும் இல்லை, பொங்கலைக் கொண்டாடிய மூத்த தலைமுறையின் மனசும் இல்லை.
இன்றும் பொங்கல் பானையின் தலையில் வெண்நுரை பொங்கி நிற்கும் காட்சியைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், என் பாட்டன், தமிழ் அடையாளத்துடன் தலையில் தொப்பியோ, தலைப்பாகையோ அணிந்திருந்த கம்பீரத் தோற்றம்தான் நினைவிற்கு வருகிறது.
இது ஒருபுறம் இருக்க, தமிழர்களை ஒருங்கிணைத்த கூடிக் குதுாகலிக்கச் செய்த பொங்கல் விளையாட்டுக்களும் அருகிவிட்டனவே. பொங்கலின் கொண்டாட்டங்களான உறி அடித்தல், சடுகுடு, மாடு பிடித்தல், சிலம்பம் போன்ற வீர விளையாட்டுக்களை அரிதாகவே சில கிராமங்களில் நடந்ததை பார்க்க முடிந்தது. இந்த வீர விளையாட்டுக்கள் எல்லாம், கிராமங்களின் அசல் முகம் என்பதற்கு இனி திரைப்படங்களின் பதிவுகள் மட்டுமே சாட்சிகளாகி விடுமோ?
தேசபாதுகாப்பு என்னவாகும் ஜல்லிக்கட்டு கூட இன்று விமர்சனத்துக்கும், சட்ட ரீதியான தடைக்கும் உள்ளாகி நிற்கிறது. ஜல்லிக்கட்டு போன்ற வீர விளையாட்டுக்களைத் தடை செய்து விட்டால், தேசத்தின் வருங்காலப் பாதுகாப்பே கேள்விக் குறியாகி விடும்! தேசப் பாதுகாப்பிற்காக ராணுவத்திற்கு ஆள் எடுத்தால், நம் கிராமங்களில் இருந்து தான் ஆயிரக்கணக்கில் இளைஞர்கள் செல்வார்கள். ஏனென்றால், இயல்பான ஆற்றலை, முனை முகத்து நிற்கும் துணிச்சலை வீர விளையாட்டுக்கள் மூலம் அவர்கள் பெற்றுள்ளதுதான் காரணம்.
ஜல்லிக்கட்டு போன்றவை தடை செய்யப்பட்டால், வீரம் சார்ந்த விளையாட்டுக்கள் முக்கியத்துவம் இழந்தால், அது தேசத்தின் பாதுகாப்பையே உறுதியில்லாமல் ஆக்கிவிடாதா?
எனவே இயற்கையைப் போற்றல்! வேளாண்மையைக் கொண்டாடுதல்! உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் உடன் உழைக்கும் ஜீவன் மாடுகளைச் சிறப்பித்தல்! வீரத்தை விளையாட்டுக்கள் மூலம் வளர்த்தெடுத்து அதனை சமூகப் பாதுகாப்புக்கு உரியதாக்கல்! ஜாதி, சமய அடையாளங்களைக் கடந்து, பண்டிகைகள் மூலம் ஒன்றுபடுதல் என தமிழனது பண்பாட்டு மரபுகளைப் போற்றுவோம்!

Source…….
-பேராசிரியர்.மு.அப்துல்சமது,தமிழ்த்துறை, ஹாஜி கருத்த ராவுத்தர் கல்லுாரி,உத்தமபாளையம்.93642 66001

http://www.dinamalar.com

Who do we Light a Lamp in our Home ?

NatarajanLeave a comment

Being A Proud Hindu, I always had many Questions regarding day to day Rituals followed in our Religion. And One Such Question is Why Do We Light a Diya in our Home Temples ?? And here’s An Answer which I Found from many Elder People:

WHY DO WE LIGHT A DIYA ?

Light  symbolizes  knowledge,  and  Darkness,  ignorance.

And The  Lord  is  the “Knowledge  Principle”  (Chaitanya)  who  is  the source,  the  enlivener  and  the  illuminator of all knowledge.

Hence light is worshiped as the Lord himself.

Knowledge  removes  ignorance  just  as  light  removes  darkness.  Also  knowledge  is a  lasting  inner  wealth  by  which  all  outer  achievement  can  be  accomplished. Hence  we light the lamp to bow down to knowledge as the greatest of all forms of wealth.

In  almost  every  Indian  home  a  lamp  is  lit  daily  before  the  altar  of  the  Lord.  In some houses it is lit at dawn, in some, twice a day – at dawn and dusk – and in a few it is maintained  continuously  (Akhanda  Deepa).  All  auspicious  functions  commence  with  the lighting of the lamp, which is often maintained right through the occasion.

Well, you might be thinking Why not light a bulb or tubelight?

Well, That too would remove darkness. But the traditional oil lamp  has a further spiritual significance. The oil or ghee in the lamp symbolizes our vaasanas or negative tendencies and the wick, the ego. When lit by spiritual knowledge, the vaasanas get slowly exhausted  and  the  ego  too  finally perishes.
Adding to this, The flame of a lamp always burns upwards. Similarly we should acquire such knowledge as to take us towards higher ideals.

While Lighting the Diya, Normally the followinghymn is prayed:

 DeepaJyoti ParaBrahma
Deepa Sarva Tamopahaha
Deepena Saadhyate Saram
Sandhyaa Deepo Namostute

Meaning:
I prostrate to the dawn/dusk lamp; whose light is the Knowledge Principle (the Supreme  Lord), which  removes the darkness of ignorance and by which all can be achieved in life.  


So This was it. Now you can Proudly Say that you know the Reason behind Lighting the Diya as well as Now you can Light a Diya with More Stronger belief….!! Share it if you think your Friends to need to know the reason for lighting a diya..!

Source……http://fullnfenil7.blogspot.in/

Natarajan

Message for the Day…….” When purity and love come together, there is Ananda {Bliss}….”

NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

Develop the quality of love. Fill your entire life with love. This was the prayer which the Gopikas addressed to Krishna. A life without love is utterly barren. You are the embodiment of love. Love has to be directed towards what is true. Such love must be your life-breath. Embodiments of the Divine Atma! Esteeming love as the essence of Divinity, you must engage yourselves in loving service to society. Why is it that so many lakhs of people have gathered here today? There must be some compelling reason for it. You must be seeking something which you have not found in your native place. Here there is Divine Love. What has drawn all people here is the power of Divine Love – that is the bond uniting hearts. At the root of all this is purity. Where there is purity, there love grows. When purity and love come together, there is Ananda (bliss). Whatever work we do, whatever sacrifices we perform, they are not of much use in the absence of love.

 

Hyderabad Lab Claims It Has Made World’s First Zika Virus Vaccine…

NatarajanLeave a comment

Bharat Biotech, a Hyderabad based vaccines and bio-therapeutic manufacturer, claims it has made a breakthrough in developing the world’s first vaccine against the dreaded mosquito-borne Zika virus.

The World Health Organization recently announced that Zika, which causes serious birth defects in children, is now present in 23 countries. Brazil has the maximum number of cases (3,530) and the United States too announced its first case yesterday.

There is concern that the virus could soon spread to Asia and Africa as well. India too is not as safe as hoped, although the virus was last seen here over 60 years ago.

1‘

Pic Source

 

The virus causes only a mild illness in most people. However, in pregnant women it is linked to abnormally small heads in their babies, a birth defect called microcephaly.

Bharat Biotech International Limited in Hyderabad told NDTV that they have patented the vaccine.

“On Zika, we are probably the first vaccine company in the world to file a vaccine candidate patent about nine months ago,” said Dr Krishna Ella, Chairman and Managing Director, Bharat Biotech Ltd.

The company used a live Zika virus, imported officially, to develop not one but two candidate vaccines.

Dr. Ella says the company has sought help from the Indian Council of Medical Research (ICMR) to get this vaccine out to the world as soon as possible.

“We have just been informed about the Zika vaccine candidate that Bharat Biotech has. We will examine it from the scientific point of view and see the feasibility of taking it forward. It is a good example of a Make in India product,” said Dr. Soumya Swaminathan, pediatrician and Director General, ICMR.

Dr. Ella is also seeking the help of Prime Minister Modi in fast tracking the development and delivery of the vaccine to those parts of the world where it is needed most.

The company says it can make one million doses of the vaccine in four months.

Source…….Nishi Malhotra in http://www.the betterindia.com

Natarajan

Message for the Day…..” Firm faith and pure Love are two essential tools for achieving anything in Life “….

NatarajanLeave a comment

For achieving anything in life two things are essential: firm faith and pure love. To experience pure, Divine love, you must be prepared to give up selfishness and self-interest. You must develop purity and steadfastness. With firm faith in the Divine, you must foster the love of God regardless of all obstacles and ordeals. You should never think that pleasure and pain are caused by some external forces; it is not so. They are the result of your own thoughts. There is no meaning in blaming others. If you develop love of God, that love will banish all sorrow and evil tendencies like attachment, anger and envy. One should pursue both spiritual education and secular studies. You have to realise that Nature is also a manifestation of God. Hence, Nature should not be ignored. Nature is the effect and God is the cause. Thus you should recognize the omnipresence of the Divine in the entire cosmos.

Sathya Sai Baba

Message for the Day….”All the good qualities automatically accumulate with the person who practices control of speech and constant contemplation of God…”

NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

Look at the crane; it walks pretty fast while in water. But while walking, it can’t catch fish; for that purpose, it must become quiet and stand motionless. So also, if you lead your daily life with greed, anger, and similar qualities, you cannot secure the fish of truth (sathya), dharma, and peace (shanti). Whatever spiritual practice one may be engaged in, one must practise uninterrupted remembrance of the Lord’s Name (nama-smarana). Only then can you master the natural attributes of greed, anger, etc. All the scriptures (sastras) teach this one lesson: since the Lord is the universal goal and this journey of life has Him as the destination, keep Him constantly in view and subdue the mind so that you do not stray from your chosen path. All the good qualities automatically accumulate with the person who practices control of speech and constant contemplation of the Lord.

வானவில் பெண்கள்: “எழுபதுக்குப் பிறகும் சாதிக்கலாம்!”

NatarajanLeave a comment

விளையாட்டுக்கும் வயதுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதைத் தனது வெற்றிகள் மூலம் நிரூபித்துவருகிறார் எழுபது வயது லட்சுமி லோகநாதன். கோவையைச் சேர்ந்த இவர், சர்வதேச விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்று பதக்கங்களைக் குவித்துவருகிறார்.

உள்ளூர் முதல் ஒலிம்பிக் வரை

கோவை ஹோப் காலேஜ் ஸ்ரீநகரில் இருக்கும் லட்சுமியின் வீடு முழுக்க பதக்கங்களும் கோப்பைகளும் நிரம்பிவழிகின்றன. மூத்தோர் தடகளப் போட்டிகளில் ஓட்டப் பந்தயம், உயரம் தாண்டுதல், போல்வால்ட் ஆகிய விளையாட்டுகள் எங்கு நடந்தாலும் அங்கே லட்சுமியைப் பார்க்கலாம். பங்கேற்கும் போட்டிகள் அனைத்திலும் பதக்கங்கள் வெல்வது இவரது சிறப்பு.

கடந்த 2003-ம் ஆண்டு தொடங்கியது இவரது இந்தத் தடகளப் பயணம். கடந்த 13 ஆண்டுகளில் மாவட்டம், மாநிலம், தேசிய மற்றும் சர்வதேசப் போட்டிகளில் பங்கேற்று 83 பதக்கங்களை வசப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக, கடந்த 2004 முதல் 2014-ம் ஆண்டுவரை நடந்த ஆறு ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்றுத் தொடர்ச்சியாக 16 பதக்கங்களை வென்றுள்ளார். இதில், ஆறு தங்கப் பதக்கங்களும், மூன்று வெள்ளிப் பதக்கங்களும், ஏழு வெண்கலப் பதக்கங்களும் அடங்கும். இதைவிட கூடுதல் சிறப்பாக, 2009-ம் ஆண்டு பின்லாந்தில் நடைபெற்ற உலக மூத்தோர் ஒலிம்பிக் போட்டியில் கழியூன்றித் தாண்டுதல் (போல்வால்ட்) போட்டியில் வெண்கலப் பதக்கம் வென்றுள்ளார்.

பயிற்சிக்காக தினமும் இரண்டு மணி நேரத்தை ஒதுக்கிவிடும் லட்சுமி, இத்தனை வெற்றிக்கும் முக்கியமான காரணம் தனது கணவர் லோகநாதன் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

துணை நிற்கும் துணை

“கோவை வெள்ளலூர்தான் சொந்த ஊர். திருமணத்தின்போது பி.யு.சி. வரை மட்டுமே படித்திருந்தேன். அது 1965 காலகட்டம். திருமணம் முடிந்ததும் என்னை வீட்டிலேயே முடக்கிவிட எனது கணவர் விரும்பவில்லை. எனக்கு சிறு வயதில் இருந்தே விளையாட்டில் ஆர்வம் இருந்ததை அறிந்துகொண்ட அவர், உடற்கல்வி ஆசிரியர் பயிற்சி வகுப்பில் என்னைச் சேர்த்தார்.

அதை முடித்தவுடன் சில ஆண்டுகளில் அரசு பள்ளியில் உடற்கல்வி ஆசிரியர் பணி கிடைத்தது. பணிக் காலத்தில் தடகளப் போட்டிகள் எதிலும் பங்கு கொள்ளவில்லை. ஆனால், நிறைய விளையாட்டு வீரர்களை உருவாக்கியுள்ளேன்” என்று சொல்லும் லட்சுமி, கடந்த 2001-ம் ஆண்டு விருப்ப ஓய்வில் பணியை விட்டு விலகினார். அதன் பிறகு இரண்டு ஆண்டுகள் வீட்டில் இருந்தார். இவரது கணவர் லோகநாதனும் ஓட்டப் பந்தயம், ஈட்டி எறிதல் ஆகிய போட்டிகளில் ஆர்வம் கொண்டவர்.

“வீட்ல சும்மா இருப்பதற்கு பதிலாக ஏதாவது ஒரு விளையாட்டில் கலந்து கொள், பதக்கம்கூட முக்கியமில்லை என்று சொல்லி என்னை அவர் அழைத்துச் சென்றார். அவருடன் சென்று ஓட்டப் பந்தயத்தில் கலந்துகொண்டு பதக்கங்களை வென்றேன். அதுதான் எனது வாழ்வின் திருப்பு முனையாக அமைந்தது. அந்த போட்டியைத் தொடர்ந்து மாநிலப் போட்டிக்கு தகுதி பெற்றேன். பின்னர், தேசியப் போட்டிகளில் வெற்றி பெற்று முதல் முறையாக 2004-ம் ஆண்டு பாங்காக்கில் நடந்த ஆசிய போட்டிக்குள் நுழைந்தேன்” என்று சொல்கிறார் லட்சுமி லோகநாதன்.

யோகா பயிற்சியில் பெரும்பாலான ஆசனங்களையும் எளிதாகச் செய்யும் இவர், சமையலிலும் கலக்குகிறார். ஆறு ஆண்டுகளாக முயற்சித்து, கடந்த டிசம்பர் மாதம் உடற்கல்வி மற்றும் யோகா பயிற்சி என்ற பாடப்பிரிவில் பி.எச்டி. முடித்துள்ளார். எம்.ஏ., எம்.பி.எட்., பி.எட்., எம்.ஃபில்., பி.எச்டி., என இவரது கல்வித் தகுதி நீள்கிறது. பல்வேறு விஷயங்களில் சிறப்பாகச் செயல்படுவதற்கு நேர மேலாண்மையே கைகொடுக்கிறது என்கிறார் லட்சுமி.

சாதனைகள் சாத்தியமே

இத்தனை உயரத்தை இவர் மிக எளிதில் எட்டிப்பிடித்துவிடவில்லை. மூத்தோர் தடகளப் பிரிவில் 2011-ம் ஆண்டு சண்டீகரில் உயரம் தாண்டுதல் போட்டியில் பங்கேற்றபோது வலது முழங்காலில் எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டு, ஓர் ஆண்டுவரை நடக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. விளையாட்டுக்கு முழுக்குப் போட்டுவிடுமாறு மருத்துவர்கள் எச்சரித்த பிறகும் தன்னம்பிக்கையைத் தளரவிடவில்லை. கடுமையான போராட்டத்துக்குப் பிறகு அதிலிருந்து மீண்டு வந்தார். சர்வதேசப் போட்டிகளில் கலந்துகொள்ளும்போது ஆகும் செலவுதான் பெரிய இடையூறாக இருக்கிறது என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

“போக்குவரத்துச் செலவை நாங்கள்தான் சமாளித்துக்கொள்ள வேண்டும். போட்டியில் பதக்கம் வென்றால் மட்டும் அரசு சார்பில் 30 ஆயிரம் ரூபாய் ஊக்கத்தொகை வழங்கப்படும். ஆனால், வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுவிட்டு திரும்பினால் குறைந்தபட்சம் 2 லட்சம்வரை ஆகிறது. இதைவிட, அந்த நாடுகளில் உள்ள சீதோஷ்ண நிலை எங்களை வாட்டி வதைத்துவிடும். பின்லாந்து உலகப் போட்டியில் கலந்து கொண்டபோது அங்கு 6 மாதம் தொடர்ச்சியாக, பகல் மட்டுமே இருந்த காலம்.

அந்த சீதோஷ்ண நிலையை 20 நாட்கள் எதிர்கொள்வதற்கு எனது தள்ளாத வயதில் மிகவும் சிரமப்பட்டேன்” என்று வெளிநாட்டுப் பயணம் சார்ந்த தன் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் லட்சுமிக்கு சைவ உணவு கிடைப்பதிலும் சிக்கல் ஏற்பட்டதாம்.

“எத்தனை கஷ்டம் இருந்தாலும் பதக்கம் வெல்கிற அந்த நொடி, அத்தனை துயரங்களையும் மறக்கடித்துவிடுகிறது” என்று கை உயர்த்திப் புன்னகைக்கிறார் லட்சுமி.

Source…..ம. சரவணன் in http://www.tamil.thehindu.com

Natarajan

Message for the Day……” Discipline Consists of….”

NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

You must seek Truth and test it thoroughly with all the canons of reasoning. The discipline consists of: 1) The heroism to observe dharma rigorously (Ojas). 2) Fearless self-control (Tejas). 3) Discarding of all feelings of joy or sorrow with equanimity, due to the peaks and troughs of life. 4) Having unshakable faith in dharma and truth(Sahana). 5) Mental and physical health of the most excellent kind, earned by discipline and celibacy (bala). 6) The desire and ability to speak sweetly and straight, won by the practice of truth and love. 7) Withdrawal of the five senses of wisdom (Jnanendriyas) and the five senses of action (karmendriyas) from vice and sin, and the sublimation of all the senses to serve truth (indriya-moha).8) Victory over Self resulting in acceptance by the world. 9) The destruction of one’s prejudices and the pursuit of truth at all times (dharma). It is essential that all humanity today acknowledges the glory of this universal dharma. You must earnestly pray, “May all this be conferred on me” as found in the ‘Chamakam’ hymn.

Australian Farmer Fights Soil Erosion With Land Art……

NatarajanLeave a comment

After a recent bushfire consumed all vegetation on his land, a South Australian farmer Brian Fischer decided to etch a gigantic geometric pattern on the bare ground in a bid to fight soil erosion. Without vegetation, the topsoil was vulnerable to erosion by gusting winds. So Fischer ploughed his land in a patchwork of spirals creating long furrows in the topsoil. Now no matter which direction the wind blows there will always be a furrow to catch the soil. Fischer says the pattern cost him a few days to make, but he expects to save 15 cm of topsoil that would have otherwise been lost, until the fields are green again.

The clever erosion-fighting technique came from his dad, who used it on the farm as early as 1944 during one of the worst droughts South Australia experienced. More than one million hectares of land were destroyed by a raging bushfire in Victoria, prompting some farmers to come up with this unique solution.

brian-fischer-1

Photo credit: Brian Fischer

brian-fischer-2

Photo credit: Brian Fischer

via The Guardian

Source….www.amusingplanet.com

Natarajan