The driving instructor was giving lessons to an extremely nervous student who panicked whenever another car approached on a particular two-lane road. One day, however, they got to the same stretch of road; and the student remained completely calm.
“This time you’re doing fine!” exclaimed the instructor. “Yes,” the novice driver agreed.
“Now when I see another car , i close my eyes !!!
Source::::Joke a day.com
Natarajan
….OMNI ……ஆம்னி என்றால் எல்லாம் என்று அர்த்தம். இறைவனை OMNIPRESENT என்பதுண்டு. அதாவது எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருப்பவன். OMNIPOTENT என்றும் சொல்வதுண்டு. சர்வசக்திகளும் படைத்தவன் என்ற அர்த்தத்தில். OMNIVORE என்றால் எல்லாவற்றையும் சாப்பிடக்கூடிய மிருகம் என்று பொருள். அதாவது பிற விலங்குகள், தாவரங்கள் என்று எதையும் சாப்பிடக் கூடியது.
அதெல்லாம் இருக்கட்டும் OMNI BUS என்கிறோமே அதற்கு என்ன அர்த்தம்? அந்தக் காலத்தில் குதிரைகளால் இழுக்கப்பட்ட, மூடப்பட்ட வண்டியைத்தான் OMNIBUS என்பார்கள். லத்தீன் மொழியில் OMNIBUS என்றால் அனைவருக்குமானது என்று பொருள். OMNIBUS எந்த இடத்திற்கும் செல்லும் (அதாவது இந்த தடத்தில் மட்டுமே இது செல்லும் என்பது கிடையாது).
Potable water
ஓர் அடுக்கக விற்பனை விளம்பரத்தில் வசதிகள் என்ற பட்டியலின் கீழ் Potable water என்று குறிப்பிட்டதைச் சுட்டிக் காட்டும் ஒரு வாசகர் இப்படியொரு கேள்வியை எழுப்பியிருக்கிறார். ‘’வெளியிடத்திலிருந்து இங்கே தண்ணீர் கொண்டு வருகிறார்கள் என்றால் அது எப்படி ஒரு சாதகமான விஷயம்?’’.
Potable என்ற வார்த்தையோடு portable என்ற வார்த்தையை இவர் குழப்பிக் கொண்டிருக்கிறார் என்று படுகிறது. Portable என்றால் ஓரிடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லக்கூடிய என்று பொருள். Potable என்றால் குடிக்கத்தக்க என்று அர்த்தம்.
Potable water என்றால் அந்த நிலத்தில் கிடைக்கும் தண்ணீர் குடிக்கத்தக்கது – அதாவது உப்பாக இருக்காது என்று பொருள். இது சாதக மானதுதானே?
டெலிவரி
‘’My wife delivered a baby yesterday’’ என்று ஒருவர் சொன்னால் என்ன செய்வீர்கள்? ‘’இதென்ன கேள்வி? கை கொடுப்பேன். வாழ்த்து சொல்வேன்.. மறக்காமல் “எப்ப ட்ரீட் என்பேன்’’ என்கிறீர்களா? இதையெல்லாம் செய்யுங்கள். ஆனால் பிறகு நேரம் கிடைக்கும்போது அவர் கூறிய வாக்கியத்திலுள்ள தவறையும் எடுத்துக் காட்டுங்கள்.
‘’My wife delivered a baby yesterday’’ என்ற வாக்கியத்தில் என்ன தவறு என்கிறீர்களா? இப்படி யோசியுங்கள். உங்களுக்கு ஒரு தபாலில் ஒரு பார்சல் வந்தால் அதை ‘’The postman delivered a parcel’’ என்பீர்கள் இல்லையா? அதாவது தபால்காரரின் வேலை யாரோ அனுப்பிய பார்சலை உங்களிடம் சேர்ப்பிப்பது மட்டும்தான். ஆனால் உங்கள் நண்பரின் மனைவி கஷ்டப்பட்டுத் தானாகவே ஒரு குழந்தையைப் பெற்றிருக்கிறாள். அவருக்குப் பிரசவம் பார்த்த டாக்டரைப் பற்றி வேண்டுமானால் ‘’The doctor delivered the baby to me’’ எனலாம். எனவே ‘’My wife gave birth to a child yesterday’’ என்று உங்கள் நண்பர் கூறுவதுதான் சரியானது.
புயலென…
Stormed என்பதன் அர்த்தத்தைக் கேட்டிருக்கிறார் ஒரு வாசகர். Storm என்பது புயல். இது பெயர் சொல். ஆனால் Stormed என்பது கடந்த கால வினைச்சொல் – Verb in past tense.
Stormed என்றால் கோபத்துடனும், வேகமாகவும் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்துக்குச் செல்வது என்று பொருள். எடுத்துக் காட்டு – He burst into tears and stormed off. புயலெனக் கிளம்பினான், வில்லினின்று விடுபட்ட அம்பு
போலக் கிளம்பினான் என்றெல்லாம் இதற்குப் பொருள் கொள்ளலாமா என்று கேட்கும் அனைத்து ராசி நண்பர்களே, கொள்ளலாம். கொள்ளலாம் என நான் கூறுகிறேன்.
பொங்கி எழும் வாசகர்கள்
நம் வாசக நண்பர்கள் “பொறுப்பதே வேண்டாம். பொங்கி எழு” பிரிவினர்.
“பாரம்பரியம் மிக்க இந்து இதழில் நீங்கள் இப்படி ஒரு தவறு செய்யலாமா?” என்று ஒருவர் கடிதம் போட்டுள்ளார்.
இருவாரங்களுக்கு முன் வெளியிடப்பட்டிருந்த கார்ட்டூனில் “Go to home” என்ற வாக்கியம் இடம் பெற்றிருந்தது. “Go home” என்பதுதான் சரி என்று சுட்டியும், குட்டியும் வந்தன கடிதங்கள்.
“Go to home” என்று நான் எழுதுவதற்கு முன்பாக எனக்குள் நானே இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிந்து (அந்தக் காலத் திரைப்படக் காட்சிகளில் காணப்படுவது போல) விவாதித்தேன். அந்த விவாதம் இப்படி இருந்தது.
பகுதி 1 – Go abroad என்றுதானே எழுதுகிறோம்? அப்படியானால் Go home என்றுதான் எழுத வேண்டும்.
பகுதி 2 – Go to hospital என்று எழுதுவாயா? இல்லை Go hospital என்று எழுதுவாயா? (இந்த இடத்தில் பகுதி-2 விடமிருந்து ஏளனச் சிரிப்பு. காரணம் Go hospital என்றதும் மருத்துவமனையே நகர்ந்து செல்வது போன்ற காட்சி அதற்குள் விரிகிறது).
பகுதி 1 – இதென்ன உளறல்? Go to downstairs என்பாயா? Go downstairs தானே? எனவே Go home தான்.
பகுதி 2 – அதெல்லாம் இருக்கட்டும். Go to house என்று எழுதும்போது Go home என்று ஏன் எழுத வேண்டும்?
பகுதி 1 – பிரபல இலக்கண நூல்களை ரெஃபர் செய்தும் புரிய வில்லையா? Go home என்பதில் home என்பது adverb ஆகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
(இதைத் தொடர்ந்து ‘’Home என்பது இந்த இடத்தில் adverb என்றால் house என்பது ஏன் adverb இல்லை? தவிர இந்த விளக்கம் தெளிவைத் தரவில்லை’’ என்றெல்லாம் விவாதித்த பகுதி – 2, ‘’Go to Home’’ என்றே எழுத வைத்து விட்டது.)
வாசகர்களின் கடிதங்களுக்குப் பின் –
பகுதிகள் 1 & 2 இரண்டும் சேர்ந்து சகலமானவர்களுக்கும் தெரிவிப்பது இதுதான். லாஜிக் எப்படி இருந்தாலும், சமீபத்தில் சில ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் வேறுமாதிரி எழுதினாலும், தொன்று தொட்டுப் பயன்பாட்டில் இருப்பது Go Home தான். Go Home தான்.
என்ன … திருப்தி தானே- ?
(தொடர்புக்கு : aruncharanya@gmail.com)
SOURCE::::ஜி.எஸ்.சுப்ரமணியன் in The Hindu…Tamil
Natarajan
We all know Mahatma Gandhi as the man who led our country to freedom. But we know little about some smaller and more astonishing facts about his life. The following are 16 facts about Mahatma Gandhi that are mostly unknown:
The committee regrets not giving him the Nobel Peace prize to this day as the award is never given posthumously. (Source)
(Source)
(Source)
He was in Kolkata fasting for religious harmony.
(Source)
Mahatma Gandhi promoted football in his non-violent campaign against racial discrimination. (Source)
“Live as if you were to die tomorrow.” Throughout his life Mahatma Gandhi did things that were inspirational, things that nobody thought he could do and made sure that he lived up to this line said by him.
Source::::storypick.com
Natarajan
வழிகாட்டிகளை விட வாழ்ந்து காட்டிகள் உன்னதமானவர்கள். மகாத்மா காந்தி உயரிய வாழ்ந்துகாட்டியாகத் திகழ்ந்தவர். உலகமே அவரை ‘மகாத்மா’ என்று கொண்டாடிய போது சுயசரிதை எழுதித் தன் தவறுகளை மக்கள் முன் வைத்த மகான் அவர். உலகின் தலைசிறந்த தலைவர்களுள் முதன்மையானவராய் நம் தேசப்பிதா திகழ்வதன் காரணம், வார்த்தைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் வேறுபாடு இல்லாமல் வாழ்ந்தவர் அவர் என்பதே. காந்தி வழியில் வாழ்ந்து காந்தியத்தின் உன்னதத்தை உணர்த்தி ‘தென்நாட்டு காந்தி’ என்று
மக்களால் போற்றப்படும் கர்மவீரர் காமராஜர், மகாத்மா போற்றிய புனிதாத்மா.
அக்டோபர் 2 ஆம் நாள் காந்தி பிறந்தநாள், அதேநாள் தான் காமராஜர் மறைந்த நாள். நாளில் மட்டுமா ஒற்றுமை? கொள்கையில், தனிமனித வாழ்க்கையில், நேர்மையில் என்று எல்லாவற்றிலும்
ஒற்றுமையோ ஒற்றுமை!
சிறுவயது ஒற்றுமை
காந்தி ராட்டையைச் சாட்டையாக்கி ஆங்கிலேயரை நாட்டைவிட்டு ஓடச்செய்து விடுதலை வேள்விக்குத் தன்னையே தந்தார். அவர் சிறுவயது வாழ்க்கை, சோகங்கள் நிறைந்தது. பதின்மூன்று வயதில் கஸ்தூரிபாயை மணக்கக் காலம் அவரை நிர்பந்திக்கிறது. பதினாறு வயதில் தந்தையை இழந்த மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தியை உயர்ந்த லட்சியமுள்ள இளைஞனாய் மாற்றியவர் அன்னையார் புத்திலிபாய்தான். பதினெட்டுவயதில் வழக்கறிஞர் படிப்பிற்காக இங்கிலாந்திற்கு சென்றபோது தாயாருக்கு தந்த சத்தியத்தின்படி வாழ்நாள் முழுக்கத் தனிமனித ஒழுக்கத்தை கடைபிடித்தார்.காமராஜரும் ஆறுவயதில், தந்தைகுமாரசாமி நாடாரை இழக்கிறார். தாயார் சிவகாமி அம்மையாரின் அன்பில் வளர்ந்தார். குழந்தைப் பருவத்தில் காந்தியும், காமராஜரும் தந்தையின் அன்பின்றித் தாயின் அன்பில் வாழக்காலம் பணித்தது.காந்தி பொதுவாழ்க்கையும், அவரது தனி வாழ்க்கையும் ஒளிவுமறைவற்ற உன்னதமான வாழ்க்கையாகத் திகழ்ந்தது. உள்ளத்தில் தூய்மையோடும், செயலில் நேர்மையோடும், பேச்சில் சத்தியத்தோடும், ‘என் வாழ்வுதான் இந்தச்சமூகத்திற்கு நான் விட்டுச்செல்கிற செய்தி’ என்று வாழ்ந்தவர். காமராஜர் அப்பழுக்கற்ற தலைவராக பொதுவாழ்வில் நேர்மைக்கு இலக்கணமாக திகழ்ந்தார்.
கூச்சம் கூடிய தலைவர்கள் “ராஜீயத்துறையில் நான் செய்திருக்கும் சோதனைகள் நாகரிக உலகத்திற்கு
இப்பொழுது தெரிந்தே இருக்கின்றன. என்னளவில் அவற்றை நான் முக்கியமாகக் கருதவில்லை. அவை எனக்குத் தேடித் தந்திருக்கும் மகாத்மா பட்டத்தையும் நான் மதிக்கவில்லை. அப்பட்டத்தினால் நான் எந்தச்சமயத்திலும் ஒரு கண நேரமாவது பரவசம் அடைந்ததாக நினைவு இல்லை” என்று சத்திய சோதனை நூலுக்கு எழுதிய முன்னுரையில் காந்தி கூச்சத்தோடு எழுதியுள்ளார்.
காமராஜர் முதலமைச்சரான பின்னும் தாய் சிவகாமிஅம்மையாருக்குச் செலவுக்கு ரூ.120 தான் அனுப்பினார். ‘வருகிறவர்களுக்குக் குளிர்பானம் வாங்கித்தரவேண்டும், ரூ.150 தந்தால் நலம்’ என்று தாய்
வேண்டியபோதும் மறுத்தவர் காமராஜர். மகாத்மாவைப்போல், மற்றவர்கள் தன்னைப் புகழ்ந்தபோது கூச்சத்தோடு மறுத்து
“என் கடமையச் செய்றதுல பாராட்டு ஏன்னேன்” என்று சொன்னவர் காமராஜர்.
போராட்டமே வாழ்வு உப்புக்கு வரி விதித்த ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்திய அரசுக்கு சாவு மணியடிக்க காந்தி நடத்திய ௨௪௦ மைல் தண்டி யாத்திரை அவரது மனஉறுதிக்கு சான்று. விடுதலைப் போராட்டத்தின் திருப்புமுனையாய் அமைந்த மாபெரும் போராட்டத்தை அவர் அகிம்சா வழியில் நடத்திய திறத்தை உலகே வியந்து போற்றியது. 1942 வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் அவரது தன்னிகரற்ற ஆளுமைக்கு மற்றுமொரு சான்று.காந்தியின் மீதும் அவர் சத்தியாகிரகத்தின் மீதும் அளவு கடந்த பாசம் கொண்ட காமராஜர்,1927ல் நீல்சிலை அகற்றும் போராட்டம் நடத்த மகாத்மாவிடம் அனுமதி வேண்டினார். ஆனால்அரசாங்கமே அச்சிலையை எடுத்துவிட்டதால், அப்போராட்டத்தை நடத்த வேண்டிய சூழல் ஏற்படவில்லை. 1930 ல் காந்தி அறிவித்த உப்புச்சத்தியாகிரகத்தில் ராஜாஜியோடு வேதாரண்யத்தில்
பங்கேற்று சிறைசென்றார். அறம் பேணிய தலைவர்கள் தனிவாழ்விலும் பொதுவாழ்விலும்
அறத்தைக்கடைபிடிக்க வேண்டும் என்று போதித்த காந்தி, தென்னாப்ரிக்கா சென்று திரும்பியபின் எளிய கதர்வேட்டிக்கு மாறினார். வாரம் ஒருநாள் பேசா விரதம் மேற்கொண்டார். ஆங்கிலேயரின் துப்பாக்கிகளும் பீரங்கிகளும் அண்ணலின் அகிம்சை முன் செயலற்று ஒடுங்கின. ”பிரம்மச்சரியத்தை பூரணமாக அனுசரிப்பதே பிரம்மத்தை அடைவதற்கு மார்க்கம்” என்று நம்பிய காந்தி இல்லறத்திலும் அதை கடைபிடித்தார். இல்லறத் துறவியாய் வாழ்ந்தார்.காமராஜரும் அப்படித்தான். தாயார் திருமண ஏற்பாடுகள் செய்தபோதும், பொதுவாழ்க்கைக்குப் பிரம்மச்சரியமே ஏற்றது என்று மறுத்து இறுதிவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ளாமலேயே வாழ்ந்தார். உணவிலும் ஒற்றுமை நாம் உண்ணும் உணவிற்கும் நம் எண்ணத்திற்கும் தொடர்பு உண்டு என காந்தி நம்பினார். ”ஒருவன் எதைச் சாப்பிடுகிறானோ அது போலவேஆகிறான்” என்று அடிக்கடிச் சொன்னதுண்டு. மிகையான உணவு நோயைக் கொண்டுசேர்க்கும் என்று எண்ணி, வாரத்தில் ஒருநாள் உண்ணா நோன்பினைக் கடைபிடித்துப் புலன்களை அடக்கும் ஆற்றலைப் பெற்றார்.காமராஜர் உணவின் மீது பெரும்பற்றுக் கொண்டவரில்லை. எளிமையான உணவு முறையையே என்றும் அவர் கடைபிடித்தார். சிறு வயது முதலே வறுமையில் வாழ்ந்ததால் சைவஉணவுப்பிரியர், மாதம் முழுக்கக் கத்தரிக்காய் சாம்பார் என்றாலும் முகம்சுளிக்காமல் சாப்பிடமுடிந்தது. பதவி வேண்டாம் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற போது, பதவியை நாடாமல் இந்து-முஸ்லிம் ஒற்றுமைக்கு பாடுபட்டவர் காந்தி. லால்பகதூர் சாஸ்திரியின் மரணத்திற்குப்பின் பிரதமராகும் வாய்ப்பு வந்தும்கூட அதை இந்திராகாந்திக்குத் தருவதற்குக் காரணமாய் இருந்தார் காமராஜர் என்பதில் இருவருக்கும் என்ன ஒற்றுமை! இருவரும் என்றும் பதவியைச் சுகமாய் நினைத்தவர்களில்லை.இந்தியாவின் இதயம் கிராமங்களில் இருக்கிறது என்றார் காந்தி. 1957 முதல் அனைவருக்கும் இலவசக் கல்வி தரும் பொருட்டுக்கிராமங்கள் தோறும் பள்ளிகள் அமைத்து மதியஉணவு தந்து கல்விக்கண் திறந்த ஒப்பற்ற காந்தியத் தலைவனாகக் காமராஜர் திகழ்ந்தார்.காந்தியின் வாழ்க்கை அகிம்சையை மையமிட்ட மகத்தான வாழ்க்கை என்றால், காமராஜரின் வாழ்க்கை காந்திய வழியில் மக்களை ஆண்ட மகத்தான வாழ்க்கை. மனிதராய் பிறந்து புனிதராய் தன்னைச் செதுக்கிக்கொண்ட மகான் காமராஜர், மகாத்மா பிறந்தநாளைக் கொண்டாடிய நிறைவில் தென்னாட்டுக் காந்தியாகவே தேசப்பிதாவின் ஆத்மாவோடு கலந்து போனார்.-
SOURCE::::முனைவர் சவுந்தர மகாதேவன், தமிழ்த்துறைத் தலைவர்,சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல்லூரி,திருநெல்வேலி.mahabarathi1974@gmail.com 99521 40275
IN Dinamalar.com
Natarajan
வரலாற்று நாயகர் லால் பகதூர் சாஸ்திரியின் பிறந்தநாள் இன்று. அவரைப் பற்றிய அரிய முத்துக்கள் பத்து…
# மூன்று மாதக் குழந்தையாக இருந்தபோது கங்கைக் கரையில் தொலைந்து போனார். இடையர்களால் மீட்கப்பட்டு அவர்களால் சிலகாலம் வளர்க்கப்பட்டு பின்னர் மீட்கப்பட்டார். ஒன்றரை வயதில் தந்தை இறந்துவிட, மாமாவின் பராமரிப்பில் வளர்ந்தார்.
# ஒத்துழையாமை இயக்கம் நடைபெற்றபோது மைனராக இருந்தும் சிறை புகுந்தார். பின்னர் உப்பு சத்தியாக்கிரகம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கு கொண்டார். ஒன்பது வருடங்களை சிறையில் கழித்தார்.
# உடல் நலமில்லாத மகளைப் பார்க்க பரோலில் வந்தார்; மகள் இறந்துவிடவே மீண்டும் சிறை புகுந்தார். பிரதமராக இருந்தபோது தனது மகன், கல்லூரியில் சேர பரிந்துரை தர மறுத்துவிட்டார்.
# சாதி அடையாளம் அற்றவர். பெயருக்கு பின்னால் இருந்த சாதிப் பெயரைத் துறந்து ஹரிஜன சேவையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். ‘சாஸ்திரி’ என்கிற பட்டம் அவர் காசி, வித்யா பீடத்தில் படித்துப் பெற்றது.
# சிறந்த நிர்வாகி. ஜி.பி.பந்த் அமைச்சரவையில் போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சராக இருந்தபோது பெண் நடத்துநர்களை கொண்டு வந்தார். உள்துறை அமைச்சராக இருந்தபோது லோக்பாலை அமல்படுத்த அப்போதே அவர் ஆசைப்பட்டார்.
# எளிமையின் உச்சம். காமராஜர் திட்டத்தால் பதவி விலகிய பின்னர் பருப்பு, காய்கறிகளை உணவில் குறைக்கச் சொன்னார். சேமிக்கிற அளவுக்கு சம்பளம் வருவது தெரிந்ததும் சம்பளத்தை குறைத்துக்கொண்டார். ஒருமுறை காஷ்மீர் பயணத்தின்போது சொந்தமாக ஸ்வெட்டர்கூட இல்லாமல் இருந்தார். அவர் இறந்தபோது காருக்கு கட்ட வேண்டிய கடன் பாக்கி இருந்தது.
# போர்க்காலத்தில் ‘ஜெய் ஜவான் ஜெய் கிஸான்’ (வீரர்களுக்கு வெற்றி! வேளாண்மைக்கு வெற்றி!) என்கிற கோஷத்தை தந்தார். தேசிய பால்பண்ணை வளர்ச்சி துறையை உண்டாக்கி வெண்மைப் புரட்சிக்கான அடித்தளமிட்டார்.
# நேருவின் மறைவுக்குப் பின்னர் இந்தியாவின் பிரதமர் ஆனார். இந்தித் திணிப்பு, மலையகத் தமிழர்களை அகதிகளாக்கும் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது ஆகியவை இவர் மீதான விமர்சனங்கள்.
# கட்ச் பகுதியில் பாகிஸ்தானுடன் நிலத்தகராறில் அமைதி யாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார். சீனப்போரில் இந்தியா தோற்றிருந்தது வேறு பாகிஸ்தானுக்கு உத்வேகம் தந்திருந்தது. காஷ்மீரில் கலவரங்கள் சூடு பிடித்தன. சாஸ்திரி தீரத்தோடு வழிகாட்டினார். சர்வதேச எல்லைக் கோட்டை கடந்து லாகூர்வரை இந்திய ராணுவம் பாய்ந்த போது சாஸ்திரியை உலகம் அண்ணாந்து பார்த்தது.
# தாஷ்கண்ட்டில் அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட பின்னர் மர்மமான முறையில் இறந்து போனார். 20 மாதங்களே இந்தியாவை ஆண்டாலும் எளியவர்களின் தலைவராக திகழ்ந்த அவருக்கு பாரத ரத்னா விருது வழங்கப்பட்டது!
Mahatma Gandhi, the father of the nation, was not an outspoken leader in his school days. In his The Story of My Experiments with Truth, Gandhi says that he would often run home from school as he could not “bear to talk to anybody.”
Gandhi’s marathon walk from his ashram to the sea at Dandi (241 miles) at the age of 60 during the Salt march in 1930 is well documented. It is believed that he enjoyed long walks in high school. In London, Gandhi as a law student used to walk as many as eight to ten miles a day, which saved him ample money.
During a radio broadcast for the United States from England, Gandhi’s first words heard were, “Do I have to speak into this thing?”
Gandhi was named as the Man of the Year in 1930 by Time Magazine
. Gandhi used to regularly correspond with Russian novelist Leo Tolstoy, whose ideals of nonviolent resistance had a profound impact on the Indian leader.
It is believed that Gandhi’s income as a lawyer in South Africa touched fifteen thousand dollars a year.
In his experiment to live modestly, Gandhi used to experiment on his diets. He started to live on fruits and goat’s milk.
Despite his dislike for photographs, Gandhi was the hugely photographed in those days.
The United Nations announced October 2 as the day of international day of ‘Ahimsa’
Despite studying law in England, Gandhi found it difficult to get a job in India which propelled him to travel to South Africa, where an Indian firm gave him a year-long contract to do legal work
SOURCE:::: Yahooindia.com
Natarajan
People experience pleasure and pain, sorrow and difficulties in this world. When they experience pleasure, they say it is due to their deservedness (prapti). When they undergo difficulties, they attribute it to their destiny. Really speaking, both pleasure and pain are the result of one’s own actions (karma). As are the feelings that drive action, so is the result (Yad bhavam tad bhavati). Every human being in this world has to perform some kind of karma. Hence let the actions (karma) performed by people be sacred. The celebration of Dasara is meant to purify the actions performed by the five senses of action and the five senses of perception (dasendriyas). Devi, who is the personification of energy, is the driving force behind all actions. Hence everyone must worship the Trinity of Durga (goddess of energy), Lakshmi (goddess of all kinds of wealth), and Saraswathi (goddess of education and intellect) during this festival of Dasara.
“Dad, where did I come from?” asks this 10-years-old. The father was shocked that a 10 year old would be asking a question like that. He was hoping to wait a few more years before he would have to explain the facts of life, but he figured it was better a few years early than a few days too late, so, for the next two hours he explained every thing to his son. When he got finished, he asked his son what prompted his question to which his son replied, “I was talking to the new kid across the street and he said he came from Ohio, so I was just wondering where I came from…
SOURCE:::: joke a day.com
Natarajan
“ஆயிரம் கன்றுக்குட்டிகள் நடுவில் ஒரு தாய்ப்பசு
தன் கன்றை அடையாளம் கண்டுகொள்ளாதா, என்ன?
(வலையில் படித்தது)
ஒரு வைதிகர், எளிய வாழ்க்கை, போதுமென்ற
மனமே பொன் செய்யும் மருந்து.
கோயில் திருப்பணிகளில் மிகவும் ஆர்வம்.
தன் கிராமத்திலுள்ள பிள்ளையார் கோயில்,
மாரியம்மன் கோயில்,சிவன் கோயில்
எல்லாவற்றுக்கும் அரும்பாடுபட்டுத்
திருப்பணிகள் செய்தார்.
பெரிய தொகை நன்கொடை கொடுப்பவர்கள் கூட
அவரிடமிருந்து ரசீது எதிர்பார்க்கமாட்டார்கள்.
அவ்வளவு சுத்தம். அவருடைய சேவையை அண்டை
கிராமத்தார்களும் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
ஒரு வயற்காட்டில் ஒரு பெரிய சிவலிங்கம்
தன்னந்தனியாக வெயிலில் காய்ந்து, குளிரில்
நடுங்கிக் கொண்டிருந்தார். இந்த வைதிகர்
முயற்சியால் இப்போது அவர் (சிவலிங்கம்)
மழை-காற்றுக்கு அஞ்சாமல்,கருவறையில்
கோயில் கொண்டுள்ளார்.
இப்படி எத்தனையோ கோயில்கள்.
ஆனால்,வைதிகர் எந்தக் கும்பாபிஷேகத்திலும்
தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக் கொண்டதில்லை.
கூட்டத்தில் ஒரு மூலையில் ஒண்டிக்கொண்டு நிற்பார்!
தம்பட்டமே இல்லாத இவரைப் பற்றிப்
பெரியவாளுக்கு தெரிந்திருந்தது.
‘எப்படி?’ என்றெல்லாம் கேட்கக்கூடாது.
அது சிவரகசியம்!
அந்த வைதிகர் அடிக்கடி ஸ்ரீமடத்துக்கு வருபவர் அல்லர்.
அவருக்கு ஓய்வு கிடைத்தால்தானே வெளியே போவதற்கு!
அவர் வழி அப்பர் வழி, ஆமாம். Upper வழி.
உழவாரப் பணி, கோபுரங்களில் வேலை,நாலைந்து
பையன்களை உடன் வைத்துக்கொண்டு
சந்தடி இல்லாமல் சிவத்தொண்டு செய்வார்.
ஒருதடவை பெரியவாள் தரிசனத்துக்கு வந்தார்.
பெரியவாளை வந்தனம் செய்துவிட்டு ஓரமாக
நின்றார். வழக்கமான ஊர்-பேர் விசாரணைகூடச்
செய்யவில்லை பெரியவாள்.
அந்தச் சமயத்தில் பரம பக்தர்களான பணக்காரத்
தம்பதிகள் வந்து வந்தனம் செய்துவிட்டு எழுந்தார்கள்.
பெரியவாள், தொண்டருக்கு என்ன குறிப்பு
கொடுத்தாரோ, தெரியாது.விலையுயர்ந்த
ஒரு சால்வையைக் கொண்டுவந்து தட்டில்
வைத்தார் ஓர் அணுக்கத் தொண்டர்.பெரியவாள்,
அந்தப் பணக்காரப் பக்தரை அழைத்து, அந்தச்
சால்வையை, வைதிக பக்தருக்குப் போர்த்தச்
சொன்னார்கள்.
எல்லோருக்குமே வியப்பாக இருந்தது.
இந்த வைதிகர் என்ன, அவ்வளவு பெரிய
பண்டிதரா? யாகம் செய்தவரா..?
பெரியவா பணக்காரரிடம் சொன்னார்கள்.
“இவரைப் பார்த்திருக்கிறாயோ?”
“இல்லை”
“இவர் அட்ரஸ் தெரியுமோ?”
“தெரியாது”
“எனக்குத் தெரியும்! சொல்லட்டுமா?”
(என்ன குறும்பு!)
“சாஸ்திரிகள் கேர் ஆஃப் சிவன் கோயில்!
இவர் பெரிய Builder.என்ன? பல சிவன்களுக்கு
வீடு கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறார்…!”
பக்தர்கள் கூட்டம் நெகிழ்ந்து உருகியது.
ஒரு பத்திரிகையில்கூட இவர் புகைப்படத்தைப்
பார்த்ததில்லையே…
“இவர் சிவப்பழம்…பிரசாதத்தோட நெறய்ய
பழங்கள் கொடு…”
அறிமுகமே இல்லாத இவர், தூய சிவப்பணியாளர்
என்பது பெரியவாளுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?.
அது எந்தவகை ஸித்தி?
ஆயிரம் கன்றுக்குட்டிகள் நடுவில் ஒரு தாய்ப்பசு
தன் கன்றை அடையாளம் கண்டுகொள்ளாதா, என்ன?
SOURCE:::: http://www.periva.proboards.com
Natarajan
Read more: http://periva.proboards.com/thread/8060/#ixzz3Eu6M6EaW
IT’S an experience that most of us can only dream of — an airline suite that’s even better than first class. But Singapore-based entrepreneur and frequent flyer Derek Low was lucky enough to score the ultimate plane seat. This is his story.
In 2008, Singapore Airlines introduced Suites Class, the most luxurious class of flying that is commercially available. The Suites are exclusive to their flagship Airbus A380 planes, and they go beyond flat beds by offering enclosed private cabins with sliding doors that cocoon you in your own little lap of luxury.
It also became the first and only commercial airline with a double bed in the sky.
The bed is incredible. Picture: Derek Low Source: Channel 9
However, the experience comes with a hefty price tag. With round-trip tickets from Singapore to the US costing up to $20,600, it’s completely unattainable for most people.
But then I remembered that most of my personal net worth exists in frequent flyer miles rather than cash. So last month, after splurging an colossal amount of miles, I booked a Suites Class flight to New York City!
This is what I experienced:
The experience begins at the airport. Picture: Derek Low Source: Channel 9
I arrived at Singapore Changi Airport and proceeded to the Singapore Airlines counters for check-in. As I joined the line, I was promptly greeted by staff: “Good evening sir, how may I help you?”
A sudden realisation hit me and I went “OH NOPE SORRY” and briskly walked away, leaving the lady puzzled. I had almost forgotten that Changi had a luxurious check-in lounge specially for First Class and Suites passengers.
Flying in the Suites also includes an invitation to The Private Room, which is “higher than first class”.
A ticket to luxury. Picture: Derek Low Source: Supplied
I followed a flight attendant past what seemed to be 50—60 people in the Business Class lounge. She walked noticeably fast, seemingly afraid that I would be disgusted by the presence of the working class. Here I was transferred to another attendant who walked me through the First Class lounge, and then through a set of automatic sliding double doors before being transferred to yet another attendant.
Finally, after what seemed like 16 kilometres of secret passageways and being escorted by 3000 people, I arrived at The Private Room, where staff greeted me by name.
Inside the private room. Picture: Derek Low Source: Supplied
I wasn’t hungry but I’ve heard rave reviews about the dining room. So I ordered a glass of champagne and had the Chicken and Mutton Satay plate … and the Baked Boston Lobster with Gruyere, Emmenthal and Cheddar.
And also the Prime Beef Burger with Foie Gras, Rocket Leaf and Fried Quail Egg. Oh, and a Mango Smoothie too.
A snack before take off. Picture: Derek Low Source: Supplied
Completely stuffed at this point, I realised it was time for boarding. There was a dedicated jet bridge solely for Suites passengers. Standing at the end of the bridge was a flight attendant ready to greet me: “Good evening Mr Low!”
I realised that they would address me by whatever title I chose in my Singapore Airlines profile and regretted not going with President Low or Princess Derek.
I was escorted to my Suite:
Better than first class. Picture: Derek Low Source: Supplied
I picked the middle one which can be merged with the adjacent suite to form a double bed.
My home for the next few hours. Bliss … Picture: Derek Low Source: Supplied
“Would you like a glass of Dom Pérignon, sir?” And I replied the only acceptable response to such a question: “Yes”.
The drinks are flowing. Picture: Derek Low Source: Supplied
“Sir, would you like a copy of every newspaper we have on-board today?” Sure, why not.
At this point, the crew members came out to personally introduce themselves. Among them was Zaf, the chief steward. As it turns out, he’s the guy in the airline’s safety video.
Hi Zaf. Picture: Derek Low Source: Supplied
Zaf told me that there were only three passengers in the 12 Suites, and joked that I could have a bedroom, dining room and living room if I wanted. And so I picked my dining room.
Dom Pérignon and Iced Milo in hand, it was time to take off.
Not a bad spot to eat. Picture: Derek Low Source: Supplied
I took this time to check out what was provided on-board the flight. Headphones from Bose, for example.
Not your average airline headphones. Picture: Derek Low Source: Supplied
A Salvatore Ferragamo amenity kit, which included a full-sized bottle of cologne.
The amenity kit. Picture: Derek Low Source: Supplied
Everything else was Givenchy: blankets, pillows, slippers and pyjamas.
Give us the Givenchy. Picture: Derek Low Source: Supplied
As soon as the plane reached cruising altitude, I was offered another drink. Seeing that it was almost 1 AM and I was just beginning to indulge in the whole suite experience, I decided to order coffee to stay up.
I don’t know much about coffee, but I do know the Jamaican Blue Mountain costs a lot, so I ordered it. Apparently it’s “by far the most outstanding” option.
Special coffee. Picture: Derek Low Source: Supplied
I unglamorously gulped down the entire cup at once, while pretending to appreciate the finely-balanced traits of the Blue Mountain. I asked Zaf to recommend me a tea, and he quickly brought out a cup of TWG’s Paris-Singapore tea.
He knelt down next to me as I sampled it, telling me about the high quality tea leaves and the hand-sewn cotton tea bags. He told me about the fragrant cherry blossoms and red fruits infused into the tea.
He says that he has been with the airline for 19 years. Within the past three years, he has served Leonardo DiCaprio and Morgan Freeman, in Suites Class. He recommended a movie for me — The Grand BUDAPEST HOTEL
, which I thoroughly enjoyed. Off the top of his head, he named the actors and talked about how brilliant their performances were.
Chilling out. Picture: Derek Low Source: Supplied
As I settled in, supper service began. Having stuffed myself with three entrees back in the lounge, I wasn’t particularly hungry so I settled for a five-course supper. For the appetiser I had the Malossol Caviar with Lobster-Fennel Salad. And after clearing the plate in three bites, I asked for a second plate.
More please. Picture: Derek Low Source: Supplied
On to my third appetiser, I had the Duck Foie Gras with Shaved Fennel-Orange Salad, Beetroot and Mizuna.
Yum. Picture: Derek Low Source: Supplied
I picked the Fish Noodle Soup for main course.
There’s nothing fishy about the service. Picture: Derek Low Source: Supplied
And Vanilla Bavarois with Raspberry Coulis for dessert.
Sweet. Picture: Derek Low Source: Supplied
After supper, I decided to burn off the kilojoules by walking around the plane. I asked the crew if they could give me a guided tour of the A380 and they willingly obliged.
Stairway to haven. Picture: Derek Low Source: Supplied
When I got back to the suites, the lights were already turned down indicating it was time to sleep.
Sleep time. Picture: Derek Low Source: Supplied
In the suites, you don’t just lie on a seat that has gone flat. Instead, you step aside while the Singapore Airlines flight attendants transform your suite into a bedroom, with a mattress on top of a full-sized bed. When the adjacent suite is empty, the dividing partition can be brought down to create a double bed.
Zaf and a stewardess went about making the bed. I don’t even know how to express this process in words.
Now that’s service. Picture: Derek Low Source: Supplied
It’s folded down. Picture: Derek Low Source: Supplied
I jumped into bed squealing like a little girl and spent the next hour lounging in all possible positions.
So. Much. Room. Picture: Derek Low Source: Supplied
Bliss. Picture: Derek Low Source: Supplied
Some people might say this seems to be the loneliest flight ever. And to that, I say this:
Jealous yet? Picture: Derek Low Source: Supplied
And while you’re doing stupid things like that in the suite, you can use the “Do Not Disturb” button for privacy. Through the entire flight, the attendants check on you almost every three minutes without being intrusive or annoying. They just briskly walk past you with quick glance.
I paid a visit to the rest room to change into the pyjamas provided. It’s a rest room, what were you expecting? Ah-hem:
Now this is extravagant. Picture: Derek Low Source: Supplied
There’s a seat that folds down that’s actually more comfortable than most economy class seats.
Miles better than economy. Picture: Derek Low Source: Supplied
And then I slept. Well, not on the toilet of course. When I woke up, I saw the clock and my heart sank. A little over three hours to Frankfurt Airport. I’d slept for six hours, thousands of dollars worth of the flight. So to cheer myself up, I asked for a chocolate and was handsomely rewarded with two.
Mmm … chocolate. Picture: Derek Low Source: Supplied
We landed at Frankfurt for a two hour layover, and the three of us in Suites Class were escorted to the Lufthansa Senator Lounge which has a spa and hot shower. Getting back on the plane, a new crew was on-board for the final leg of the flight to New York.
It was 8am and I decided to begin the day with a Singapore Sling.
Sling away. Picture: Derek Low Source: Supplied
For breakfast, I used Singapore Airlines’ Book the Cook service. You can pre-order a specific meal before the flight, which is then specially put on-board the flight for you. I had the Lobster Thermidor with Buttered Asparagus, Slow-roasted Vine-ripened Tomato, and Saffron rice. And dessert.
Time for another meal. Picture: Derek Low Source: Supplied
When it was time to nap, I didn’t want to trouble the crew for a full double bed, so I opted for a single bed instead. The partition between the two middle suites slides up to form a wall.
Time for another snooze. Picture: Derek Low Source: Supplied
Besides, the single bed is plenty spacious on its own.
There’s room to move. Picture: Derek Low Source: Supplied
Waking up, I was immediately presented with the second meal I had pre-ordered.
Could there BE more food? Picture: Derek Low Source: Supplied
It was the Grilled Prime Beef Fillet designed by celebrity chef Alfred Portale.
Cannot. Eat. Anymore. Picture: Derek Low Source: Supplied
As we finally landed at New York, a huge problem presented itself — I didn’t want to leave the plane. After being served Dom Pérignon in a double-suite bedroom at 36,000 feet, I’m not sure flying experiences get any better than this.
But eventually I got off the plane, because New York’s not too bad.
New York, New York! Picture: Derek Low Source: Supplied
SOURCE:::: Derek Low in news.com.au
NATARAJAN
